08-06-2010, 05:32 PM
Maturski, seminarski i diplomski radovi iz marketinga.
SADRŽAJ:
1.DEFINISANJE TRŽIŠTA.........................................................1
1.1.Pojam i kategorije tržišta...................................................1
2. SEGMENTACIJA TRŽIŠTA...................................................4
2.1.Definisanje segmentacije tržišta......................................4
2.2. Koristi od segmentacije tržišta........................................4
2.3.Osnove za segmentaciju tržišta potrošnih dobara...........5
2.4. Osnove za segmentaciju organizacionog tržišta............5
3. IZBOR CILJNOG TRŽIŠTA...................................................6
3.1. Kriterijumi za vrednovanje..............................................6
3.2. Strategije pokrivanja tržišta............................................7
4.TRŽIŠNO POZICIONIRANJE................................................8
5. LITERATURA.....................................................................10
1.DEFINISANJE TRŽIŠTA
1.1. Pojam i kategorije tržišta
Tržište se tretira kao odredjeni prostor i vreme obavljanja razmene. Tržište izražava odnos izmedju ponude i tražnje odredjenog proizvoda. Definisanje tržišta se svodi na institucionalno-tehnički oblikovan kontakt izmedju kupca i prodavca da bi se obavio proces razmene kao jedna od faza procesa reprodukcije. Tržište predstavlja agregat subjekta koji, kao individue ili organizacije, imaju potrebe za odredjenim proizvodima u okviru date grupe proizvoda i mogućnosti, spremnost i sposobnost da kupe takve proizvode.
Za postojanje tržišta ili ukupne populacije koja čini tržište bitne su sledeće osnovne pretpostavke:
1) da postoji proizvod sa svojim svojstvima;
2) postojanje potrebe koju dati proizvod zadovoljava;
3) mogućnost i spremnost individue da kupi odredjeni proizvod;
4) specifičnost (autoritet) individue da može kupiti odredjeni proizvod.
Razume se da su proizvod i potrebe, uz ostale navedene pretpostavke tržišta, konkretni , da stoga sadrže i odredjenu prostorno-vremensku dimenziju. Povezanost tržišta i formiranje sistema tržišta rezultat je, u većoj ili manjoj meri izraženoj pojavi povezanosti različitih vrsta potreba, što ukazuje na najčešće medjusobnu uslovljenost i zavisnost proizvoda u potrošnji.Ova povezanost je različitog karaktera, u zavisnosti od toga da li se radi o dobrima za individualnu ili proizvodnu potrošnju. Sa tog aspekta, prema osobenostima organizacija ili pojedinca koji nastupaju na odredjenim tržištima, mogu se razlikovati tri osnovne kategorije tržišta:
1) industrijsko tržište,
2) tržište krajnih potrošača ili tržište proizvoda i usluga individualne potrošnje,
3) tržište posrednika, kao što je slučaj sa tržištem velikoprodaje i tržištem maloprodaje.
Razlike u nameni proizvoda i usluga, shodno tome ko je njihov potrošač, uslovljavaju razlike u karakteristikama tzržišta roba i usluga za individualnu potrošnju i industrijskog tržišta (tržišta proizvodjača ili tržišta proizvoda i usluga industrijske potrošnje). Tržište potrošnih proizvoda nalaze svog konačnog potrošača u pojedincu ili domaćinstvima, a industrijska tržišta kod organizacija koje nabavljaju proizvode i usluge koje ulaze u proizvodnju drugih proizvoda ili usluga, a koje se zatim dalje prodaju ili iznajmljuju.
U odnosu na tržište krajnih potrošača industrijsko tržište ima izrazito suprotne karakteristeke:
1) Broj kupaca za industrijskim proizvodima i uslugama je po pravilu znatno manji u odnosu na kupce za potrošnim dobrima i uslugama.
2) Veći deo vrednosti nabavke industrijskih proizvoda i usluga po pravilu pokriva nekoliko velikih kupaca.
3) U odnosu na kupce potrošnih dobara i usluga kod industrijskih proizvoda i usluga postoji u većem delu izražena geografska koncentracija kupaca.
4) Tražnja za industrijskom robom u osnovi je izvedena iz tražnje za potrošnom robom. Ako se smanji tražnja za odredjenom robom široke potrošnje, smanjiće se i tržnja za svim industrijskim robama potrebnim za njenu proizvodnju.
5) Kod industrijskih roba i usluga postoji neelastičnost tražnje u odnosu na promene cena. Tražnja je posebno neelastična u kratkom razdoblju, s obzirom da proizvodjači u tom vremenu ne mogu učiniti velike promene u načinu proizvodnje. Tražnja je takodje neelastična za onu industrijsku robu čije je relativno učešće malo u ukupnim troškovima odredjenog proizvoda.
6) Tražnja za industrijskom robom i uslugama pokazuje se manje postojanom od tražnje za potrošnim dobrima i uslugama, odnosno prisutno je obeležje tzv. fluktuirajuće tražnje. Odredjeni relativni porast tražnje krajnih potrošača može dovesti do znatno većeg relativnog porasta tražnje za industrijskom robom, a posebno ako se radi o tražnji za postrojenjima i opremom neophodnom za dodatnu proizvodnju. Navedeni princip akceleracije uticao je na mnoge industrijske marketare na diversifikaciju linija proizvoda kako bi postigli izvesnu ravnotežu u poslovnom ciklusu.
7) Nabavka industrijske robe vrši se na profesionalnoj bazi u odnosu na krajnjeg potrošača, a ako se radi o složenoj industrijskoj kupovini, uključuje se veći broj stručno obučenih kadrova u procesu donošenja odluke. Dodatne karakteristike nabavke odnosile bi se direktno na nabavku od proizvodjača, reciprocitet - česti izbor od strane industrijskih kupaca onih dobavljača, koji od njih kupuju i lizing - sve veća orjentacija industrijskih kupaca da vrše zakup opreme umesto kupovine.
Sa aspekta sistema tržišta posebno je značajno ispoljavanje tržišta posrednika. Naime, trgovinsko posredovanje u robnom toku od proizvodjača do potrošača odvija se u dve faze: jedna je grosistička, a druga detaljistička. Po osnovu ovog obeležja trgovina se deli na trgovinu na veliko i na trgovinu na malo. Po prirodi svoje osnovne delatnosti, trgovina je najviše upućena na tržište. Trgovinske organizacije obavljaju na tržištu oba prometna čina: nabavku i prodaju. One na tržištu nabavljaju robu od raznih dobavljača,
SADRŽAJ:
1.DEFINISANJE TRŽIŠTA.........................................................1
1.1.Pojam i kategorije tržišta...................................................1
2. SEGMENTACIJA TRŽIŠTA...................................................4
2.1.Definisanje segmentacije tržišta......................................4
2.2. Koristi od segmentacije tržišta........................................4
2.3.Osnove za segmentaciju tržišta potrošnih dobara...........5
2.4. Osnove za segmentaciju organizacionog tržišta............5
3. IZBOR CILJNOG TRŽIŠTA...................................................6
3.1. Kriterijumi za vrednovanje..............................................6
3.2. Strategije pokrivanja tržišta............................................7
4.TRŽIŠNO POZICIONIRANJE................................................8
5. LITERATURA.....................................................................10
1.DEFINISANJE TRŽIŠTA
1.1. Pojam i kategorije tržišta
Tržište se tretira kao odredjeni prostor i vreme obavljanja razmene. Tržište izražava odnos izmedju ponude i tražnje odredjenog proizvoda. Definisanje tržišta se svodi na institucionalno-tehnički oblikovan kontakt izmedju kupca i prodavca da bi se obavio proces razmene kao jedna od faza procesa reprodukcije. Tržište predstavlja agregat subjekta koji, kao individue ili organizacije, imaju potrebe za odredjenim proizvodima u okviru date grupe proizvoda i mogućnosti, spremnost i sposobnost da kupe takve proizvode.
Za postojanje tržišta ili ukupne populacije koja čini tržište bitne su sledeće osnovne pretpostavke:
1) da postoji proizvod sa svojim svojstvima;
2) postojanje potrebe koju dati proizvod zadovoljava;
3) mogućnost i spremnost individue da kupi odredjeni proizvod;
4) specifičnost (autoritet) individue da može kupiti odredjeni proizvod.
Razume se da su proizvod i potrebe, uz ostale navedene pretpostavke tržišta, konkretni , da stoga sadrže i odredjenu prostorno-vremensku dimenziju. Povezanost tržišta i formiranje sistema tržišta rezultat je, u većoj ili manjoj meri izraženoj pojavi povezanosti različitih vrsta potreba, što ukazuje na najčešće medjusobnu uslovljenost i zavisnost proizvoda u potrošnji.Ova povezanost je različitog karaktera, u zavisnosti od toga da li se radi o dobrima za individualnu ili proizvodnu potrošnju. Sa tog aspekta, prema osobenostima organizacija ili pojedinca koji nastupaju na odredjenim tržištima, mogu se razlikovati tri osnovne kategorije tržišta:
1) industrijsko tržište,
2) tržište krajnih potrošača ili tržište proizvoda i usluga individualne potrošnje,
3) tržište posrednika, kao što je slučaj sa tržištem velikoprodaje i tržištem maloprodaje.
Razlike u nameni proizvoda i usluga, shodno tome ko je njihov potrošač, uslovljavaju razlike u karakteristikama tzržišta roba i usluga za individualnu potrošnju i industrijskog tržišta (tržišta proizvodjača ili tržišta proizvoda i usluga industrijske potrošnje). Tržište potrošnih proizvoda nalaze svog konačnog potrošača u pojedincu ili domaćinstvima, a industrijska tržišta kod organizacija koje nabavljaju proizvode i usluge koje ulaze u proizvodnju drugih proizvoda ili usluga, a koje se zatim dalje prodaju ili iznajmljuju.
U odnosu na tržište krajnih potrošača industrijsko tržište ima izrazito suprotne karakteristeke:
1) Broj kupaca za industrijskim proizvodima i uslugama je po pravilu znatno manji u odnosu na kupce za potrošnim dobrima i uslugama.
2) Veći deo vrednosti nabavke industrijskih proizvoda i usluga po pravilu pokriva nekoliko velikih kupaca.
3) U odnosu na kupce potrošnih dobara i usluga kod industrijskih proizvoda i usluga postoji u većem delu izražena geografska koncentracija kupaca.
4) Tražnja za industrijskom robom u osnovi je izvedena iz tražnje za potrošnom robom. Ako se smanji tražnja za odredjenom robom široke potrošnje, smanjiće se i tržnja za svim industrijskim robama potrebnim za njenu proizvodnju.
5) Kod industrijskih roba i usluga postoji neelastičnost tražnje u odnosu na promene cena. Tražnja je posebno neelastična u kratkom razdoblju, s obzirom da proizvodjači u tom vremenu ne mogu učiniti velike promene u načinu proizvodnje. Tražnja je takodje neelastična za onu industrijsku robu čije je relativno učešće malo u ukupnim troškovima odredjenog proizvoda.
6) Tražnja za industrijskom robom i uslugama pokazuje se manje postojanom od tražnje za potrošnim dobrima i uslugama, odnosno prisutno je obeležje tzv. fluktuirajuće tražnje. Odredjeni relativni porast tražnje krajnih potrošača može dovesti do znatno većeg relativnog porasta tražnje za industrijskom robom, a posebno ako se radi o tražnji za postrojenjima i opremom neophodnom za dodatnu proizvodnju. Navedeni princip akceleracije uticao je na mnoge industrijske marketare na diversifikaciju linija proizvoda kako bi postigli izvesnu ravnotežu u poslovnom ciklusu.
7) Nabavka industrijske robe vrši se na profesionalnoj bazi u odnosu na krajnjeg potrošača, a ako se radi o složenoj industrijskoj kupovini, uključuje se veći broj stručno obučenih kadrova u procesu donošenja odluke. Dodatne karakteristike nabavke odnosile bi se direktno na nabavku od proizvodjača, reciprocitet - česti izbor od strane industrijskih kupaca onih dobavljača, koji od njih kupuju i lizing - sve veća orjentacija industrijskih kupaca da vrše zakup opreme umesto kupovine.
Sa aspekta sistema tržišta posebno je značajno ispoljavanje tržišta posrednika. Naime, trgovinsko posredovanje u robnom toku od proizvodjača do potrošača odvija se u dve faze: jedna je grosistička, a druga detaljistička. Po osnovu ovog obeležja trgovina se deli na trgovinu na veliko i na trgovinu na malo. Po prirodi svoje osnovne delatnosti, trgovina je najviše upućena na tržište. Trgovinske organizacije obavljaju na tržištu oba prometna čina: nabavku i prodaju. One na tržištu nabavljaju robu od raznih dobavljača,