02-06-2010, 12:46 PM
Maturski, maturalni, seminarski, diplomski i master radovi iz robotike.
Od svih sposobnosti koje posjeduje ljudski rod inteligencija izaziva najviše interesovanja. U opticaju su različite definicije, a najčešće se koriste biološka i psihološka definicija. Po prvoj (biološka) inteligencija je sposobnost adaptacije ili prilagođavanja, a po drugoj (psihološka) to je sposobnost korišćenja starog iskustva u novim situacijama.
Poznato je da je čovjek jedino biće koje posjeduje visok stepen intelektualnih sposobnosti. Istorija nas uči da je čovjek težio da pronalazi sredstva koja će mu olakšavati obavljanje raznih poslova. Savremeni razvoj nauke i tehnologije omogućio je pojavu ideje da se neke intelektualne aktivnosti čovjeka povjere sredstvima koja su proizvod novih tehnologija. Ta nova sredstva, tj. mašine, imale bi za cilj da reprodukuju inteligentno ponašanje, tj. da simuliraju ljudsku inteligenciju. Izložena ideja je za mnoge izgledala apsurdno:
« Kako može bogatstvo ljudske misli da bude upoređeno sa mehaničkim aktivnostima jednog računara? » Tačno je da su ti «elektronski mozgovi» prilično primitivni u odnosu na ljudski mozak, ali su veći kapacitet za količinu informacija i brzinom njihove obrade.
Pouzdano se ne zna kada se pojavila prva ideja o izradnji vještačkih inteligentnih sistema, ali je poznato da je 1956.god. na Dermunt koledžu (Darmouth College) Džon Mekerti (John McCarth) predložio osnivanje nove naučne oblasti pod nazivom «Vještačka inteligencija», koja bi se bavila proučavanjem inteligentnih sistema.
Od te naučne oblasti se očekivao brz razvoj sistema koji će sveobuhvatno simulirati ljudsku inteligenciju. Smatralo se da će za nekoliko godina biti stvorene mašine koje će pobjeđivati na šahovskim turnirima, pisati muzičke kompozicije, otkrivati i dokazivati matematičke teoreme.
Poslije 10 god. rada u ovoj oblasti došlo je do zaključka da su očekivanja bila nerealna, što je za posljedicu imalo restrikciju materijalne podrške istraživanjima u ovoj oblasti.
Vještačku inteligenciju čine programi koji rješavaju probleme za čije bi se rješavanje od čovjeka zahtijevalo inteligentno ponašanje.
Od svih sposobnosti koje posjeduje ljudski rod inteligencija izaziva najviše interesovanja. U opticaju su različite definicije, a najčešće se koriste biološka i psihološka definicija. Po prvoj (biološka) inteligencija je sposobnost adaptacije ili prilagođavanja, a po drugoj (psihološka) to je sposobnost korišćenja starog iskustva u novim situacijama.
Poznato je da je čovjek jedino biće koje posjeduje visok stepen intelektualnih sposobnosti. Istorija nas uči da je čovjek težio da pronalazi sredstva koja će mu olakšavati obavljanje raznih poslova. Savremeni razvoj nauke i tehnologije omogućio je pojavu ideje da se neke intelektualne aktivnosti čovjeka povjere sredstvima koja su proizvod novih tehnologija. Ta nova sredstva, tj. mašine, imale bi za cilj da reprodukuju inteligentno ponašanje, tj. da simuliraju ljudsku inteligenciju. Izložena ideja je za mnoge izgledala apsurdno:
« Kako može bogatstvo ljudske misli da bude upoređeno sa mehaničkim aktivnostima jednog računara? » Tačno je da su ti «elektronski mozgovi» prilično primitivni u odnosu na ljudski mozak, ali su veći kapacitet za količinu informacija i brzinom njihove obrade.
Pouzdano se ne zna kada se pojavila prva ideja o izradnji vještačkih inteligentnih sistema, ali je poznato da je 1956.god. na Dermunt koledžu (Darmouth College) Džon Mekerti (John McCarth) predložio osnivanje nove naučne oblasti pod nazivom «Vještačka inteligencija», koja bi se bavila proučavanjem inteligentnih sistema.
Od te naučne oblasti se očekivao brz razvoj sistema koji će sveobuhvatno simulirati ljudsku inteligenciju. Smatralo se da će za nekoliko godina biti stvorene mašine koje će pobjeđivati na šahovskim turnirima, pisati muzičke kompozicije, otkrivati i dokazivati matematičke teoreme.
Poslije 10 god. rada u ovoj oblasti došlo je do zaključka da su očekivanja bila nerealna, što je za posljedicu imalo restrikciju materijalne podrške istraživanjima u ovoj oblasti.
Vještačku inteligenciju čine programi koji rješavaju probleme za čije bi se rješavanje od čovjeka zahtijevalo inteligentno ponašanje.