28-05-2010, 09:45 PM
Maturski, Seminarski , Maturalni i diplomski radovi iz ekonomije: menadzment, marketing, finansija, elektronskog poslovanja, internet tehnologija, biznis planovi, makroekonomija, mikroekonomija, preduzetnistvo, upravljanje ljudskim resursima, carine i porezi.
TEHNOLIGIJA ZAVARIVANJA
Zavarivanje je postupak ne razdvojnog spajanja metala, koji su omekšani ili istopljeni na mestu spajanja, uz primenu pritiska ili bez njega.
Sa obzirom na izvor toplote moguce je izdvojiti cetiri osnovna postupka zavarivanja.
• gasno
• elektrolučno
• elektrootporno
• aluminotermisko
Pored navedenih, sve više se uvode i noviji postupci kao zavarivanje:
• pod troskom
• trenjem
• ultrazvukom
• difuzijom u vakumu
• elektronskim snopom u vakumu
Danas se ipak najviše koristi postupci elektrolučnog i gasnog zavarivanja.
Kog gasnog zavarivanja toplota nastaje sagorevanjem gorivog gasa u kiseoniku. Kao gorivi gas najviše se primenjuje acetilen ( C2H2), a za zavarivanje metala i legura sa niskom temperaturom topljenja (Al,Pb,Mg) koristi se još: vodonik, prirodni gas, propan budan i drugi ugljovodonici.
Kod elektolučnog zavarivanja toplota nastaje održavanjem električnog luka između elektrode i osnovnog materijala. Najčešće se primenjuju sledeće vrste elektrolučnog zavarivanja.
• ručno obloženim elektrodama
• pod zaštitnim prahom (EPP)
• u zaštitnom gasu (MIG, MAG, TIG)
GASNO ZAVARIVANJE
OPŠTE KARAKTERISITIKE
Gasno zavarivanje je postupak spajanja topljenjem, sa ili bez dodatog materijala. Spoj se ostvaruje topljenjem osnovnog i dodatog materijala i kasnijim zajedničkim očvrsćavanjem. Zagrevanje se plamenom koji nastaje sagorevanjem smeše acetilena i kiseonika.
Acetilen (C2H2) pripada grupi ne zasićenih ugljovodonika, sa temperaturom ključanja od – 83,6°C. Rastvara se u mnogim tečnostima: vodi, acetonu itd.., Na 20°C i atmosferskom pritisku u jednom litru acetone rastvara se 20 litara acetilena, dok se u jednom litru vode, pod istim uslovima, rastvara samo jedan litar acetilena.
DODATNI MATERIJAL ZA ZAVARIVANJE-ŽICE ZA ZAVARIVANJE
Gasno zavarivanje se može izvoditi sa dodatim materijalom, ili kada su u pitanju tanki limovi bez njega.
Dodati materijal u obliku žice bi trebao da bude približno istog sastava kao i osnovni materijal. Žice za zavarivanje su definisane sledećim standardima:
JUS C.H3.051 ( žica za gasno zavarivanje i navarivanje čelika)
JUS C.H3.061 ( žice i šipke za zavarivanje aluminijuma i njegovih legura)
JUS C.H3.071 ( žice za gasno zavarivanje bakra) i
JUS C.H3.073 ( žice i šipke za zavarivanje bronze)
Za čelične žice standardom se daju: vrste i oznake, sadržaj fosfora (P) i sumpora (S), spoljašnji izgled, dimenzije i tolerancije, ponašanje pri topljenju, vrste i način ispitivanja kao i način isporuke, pakovanja i čuvanja.
Oznaka žice se sastoji od slovnog simbola koji pokazuje namenu i broja koji predstavlja zareznu tvrdoću čistog materijala šava po Brinelu.
Slovni simboli imaju sledeće značenje:
• VA žica za zavarivanje ugljeničnih i niskolegiranih čelika.
• VAU žica za zavarivanje ugljeničnih i niskolegiranih čelika povećane žilavosti.
• VAN žice za navarivanje.
Uz oznake VA I VAU daje se zatezna jačina čistog šava, a pored oznake VAN daje se tvrdoća po Brinelu.
U pogledu hemiskog sastava standardom se propisuje samo cistoća u vezi sa sadžajem sumpora i fosfora i to:...
TOPITELJ ZA GASNO ZAVARIVANJE
Topitelji u obliku praha i pasta primenjuju se pri zavarivanju: livenog gvožđa, mesinga, bronze, aluminijuma. Kod čelika topitelj se ne koristi izuzev pri zavarivanju nerđajućih čelika. Topitelj se dodaje radi prevođenja oksida u lako topljivu trosku koja, koja kao lakša, isplivava na površinu šava.
Vrsta topitelja bira se u zavisnosti od postojećih nečistoća u materijalu koji se zavaruje i oksida koji se stvaraju pri zavarivanju. Najčešće se kao topitelj koriste: kvarcni pesak, usitnjeno staklo, natrijum karbonat, boraks, borna kiselina...
TEHNOLOGIJA GASNOG ZAVARIVANJA
Gasno zavarivanje se najčešće koristi za spajanje: tankih limova od niskougljeničnog čelika i niskolegiranih čelika, čeličnih cevi manjeg prečnika, čeličnih profila manjih debljina, livenog gvožđa na toplo, bakra, aluminijuma i njegovoh legura.
Ovaj način zavarivanja odlikuje se: lakim prilagođavanjem skoro svim položajima kod sučeonih spojeva, jednostavnim rukovanjem i održavanjem kao i niskom nabavnom cenom opreme...
TEHNOLIGIJA ZAVARIVANJA
Zavarivanje je postupak ne razdvojnog spajanja metala, koji su omekšani ili istopljeni na mestu spajanja, uz primenu pritiska ili bez njega.
Sa obzirom na izvor toplote moguce je izdvojiti cetiri osnovna postupka zavarivanja.
• gasno
• elektrolučno
• elektrootporno
• aluminotermisko
Pored navedenih, sve više se uvode i noviji postupci kao zavarivanje:
• pod troskom
• trenjem
• ultrazvukom
• difuzijom u vakumu
• elektronskim snopom u vakumu
Danas se ipak najviše koristi postupci elektrolučnog i gasnog zavarivanja.
Kog gasnog zavarivanja toplota nastaje sagorevanjem gorivog gasa u kiseoniku. Kao gorivi gas najviše se primenjuje acetilen ( C2H2), a za zavarivanje metala i legura sa niskom temperaturom topljenja (Al,Pb,Mg) koristi se još: vodonik, prirodni gas, propan budan i drugi ugljovodonici.
Kod elektolučnog zavarivanja toplota nastaje održavanjem električnog luka između elektrode i osnovnog materijala. Najčešće se primenjuju sledeće vrste elektrolučnog zavarivanja.
• ručno obloženim elektrodama
• pod zaštitnim prahom (EPP)
• u zaštitnom gasu (MIG, MAG, TIG)
GASNO ZAVARIVANJE
OPŠTE KARAKTERISITIKE
Gasno zavarivanje je postupak spajanja topljenjem, sa ili bez dodatog materijala. Spoj se ostvaruje topljenjem osnovnog i dodatog materijala i kasnijim zajedničkim očvrsćavanjem. Zagrevanje se plamenom koji nastaje sagorevanjem smeše acetilena i kiseonika.
Acetilen (C2H2) pripada grupi ne zasićenih ugljovodonika, sa temperaturom ključanja od – 83,6°C. Rastvara se u mnogim tečnostima: vodi, acetonu itd.., Na 20°C i atmosferskom pritisku u jednom litru acetone rastvara se 20 litara acetilena, dok se u jednom litru vode, pod istim uslovima, rastvara samo jedan litar acetilena.
DODATNI MATERIJAL ZA ZAVARIVANJE-ŽICE ZA ZAVARIVANJE
Gasno zavarivanje se može izvoditi sa dodatim materijalom, ili kada su u pitanju tanki limovi bez njega.
Dodati materijal u obliku žice bi trebao da bude približno istog sastava kao i osnovni materijal. Žice za zavarivanje su definisane sledećim standardima:
JUS C.H3.051 ( žica za gasno zavarivanje i navarivanje čelika)
JUS C.H3.061 ( žice i šipke za zavarivanje aluminijuma i njegovih legura)
JUS C.H3.071 ( žice za gasno zavarivanje bakra) i
JUS C.H3.073 ( žice i šipke za zavarivanje bronze)
Za čelične žice standardom se daju: vrste i oznake, sadržaj fosfora (P) i sumpora (S), spoljašnji izgled, dimenzije i tolerancije, ponašanje pri topljenju, vrste i način ispitivanja kao i način isporuke, pakovanja i čuvanja.
Oznaka žice se sastoji od slovnog simbola koji pokazuje namenu i broja koji predstavlja zareznu tvrdoću čistog materijala šava po Brinelu.
Slovni simboli imaju sledeće značenje:
• VA žica za zavarivanje ugljeničnih i niskolegiranih čelika.
• VAU žica za zavarivanje ugljeničnih i niskolegiranih čelika povećane žilavosti.
• VAN žice za navarivanje.
Uz oznake VA I VAU daje se zatezna jačina čistog šava, a pored oznake VAN daje se tvrdoća po Brinelu.
U pogledu hemiskog sastava standardom se propisuje samo cistoća u vezi sa sadžajem sumpora i fosfora i to:...
TOPITELJ ZA GASNO ZAVARIVANJE
Topitelji u obliku praha i pasta primenjuju se pri zavarivanju: livenog gvožđa, mesinga, bronze, aluminijuma. Kod čelika topitelj se ne koristi izuzev pri zavarivanju nerđajućih čelika. Topitelj se dodaje radi prevođenja oksida u lako topljivu trosku koja, koja kao lakša, isplivava na površinu šava.
Vrsta topitelja bira se u zavisnosti od postojećih nečistoća u materijalu koji se zavaruje i oksida koji se stvaraju pri zavarivanju. Najčešće se kao topitelj koriste: kvarcni pesak, usitnjeno staklo, natrijum karbonat, boraks, borna kiselina...
TEHNOLOGIJA GASNOG ZAVARIVANJA
Gasno zavarivanje se najčešće koristi za spajanje: tankih limova od niskougljeničnog čelika i niskolegiranih čelika, čeličnih cevi manjeg prečnika, čeličnih profila manjih debljina, livenog gvožđa na toplo, bakra, aluminijuma i njegovoh legura.
Ovaj način zavarivanja odlikuje se: lakim prilagođavanjem skoro svim položajima kod sučeonih spojeva, jednostavnim rukovanjem i održavanjem kao i niskom nabavnom cenom opreme...