27-05-2010, 12:34 AM
Maturski, Seminarski , Maturalni i diplomski radovi iz ekonomije: menadzment, marketing, finansija, elektronskog poslovanja, internet tehnologija, biznis planovi, makroekonomija, mikroekonomija, preduzetnistvo, upravljanje ljudskim resursima, carine i porezi.
Proizvodnja
Sistem proizvodnje predstavlja način na koji se transformišu resursi (ili inputi) u proizvode (ili outpute). U definisanju sistema proizvodnje treba poći od definicije sistema. Sistem je skup medjusobno povezanih elemenata ko¬ji su tako povezani da dovode do ostvarenja specifičnih cilje¬va. Radne operacije su organizovane u sekvence, sekvence for¬miraju podsisteme a podsistemi formiraju sistem proizvodnje. U procesu proizvodnje inputi (ili resursi) imaju različit karakter. Kod proizvodnje proizvoda, inpute predstavljaju sirovine, ene¬rgija, rad, oprema, tehnologija (ili know-how) i informacije. Kod proizvodnje usluga dominiraju kapital, rad i informacije. Upra¬vljanje proizvodnjom obuhvata planiranje, organizovanje i kontrolu transformacije inputa u outpute kao i svih pratećih varijabila.
Postoje dve bitne razlike izmedju proizvodnje proizvoda i proizvodnje usluga. Prvo, proizvodi su materijalna kategorija čija potrošnja nije ograničena na odredjenu lokaciju dok uslu¬ge predstavljaju nematerijalnu kategoriju čija je potrošnja ve¬zana za proces proizvodnje. Posledično, proizvodi se mogu skladištiti dok se usluge mogu proizvoditi samo ukoliko je si¬stem proizvodnje otvoren prema korisnicima, odnosno, spre¬man za korišćenje. Drugo, kod sistema proizvodnje proizvoda kontakti izmedju proizvodjača i korisnika ne postoje ili su veo¬ma ograničeni dok kod sistema proizvodnje usluga kontakti sa korisnikom (ili klijentom) su veoma intenzivni pre, tokom i po¬sle pružanja odredjenih usluga...
PLANIRANJE PROIZVODNJE
U većini grana moderna proizvodnja je sinonim za visoku teh-nologiju pošto njeno srce predstavljaju oprema i upravljački procesi visoke tehnologije. Visoka tehnologija predstavlja koncept inovativnog korišcenja dostignuća elektro¬nike, informatike, telekomunikacija i novih materijala kako bi se uveli novi proizvodi ili usluge. Veza izmedju visoke tehno¬logije i proizvodnje, najčešće, predstavlja osnovu prestrukturi¬ranja preduzeća.
Planiranje proizvodnje u okruženju visoke tehnologije zahteva. pre svega, razumevanje tog okruženja. U okruženju viso¬ke tehnologije sistem proizvodnje ne može da preživi ukoliko se tretira kao izolovana celina. U uslovima relativne oskudice svih vrsta resursa, preovladjujući koncept proizvodnje bazira se na podeli resursa. Podela resursa obuhvata fizičke jedinice (opremu, na primer), informacije i koncepte proizvodnje. Podela resursa je efikasna samo ukoliko je praćena integracijom. Zato je u okruženju visoke tehnologije, uz podelu resursa, in¬tegracija jedan od primarnih zadataka upravljanja proizvod¬njom. Integracija podrazumeva integraciju korisnika, koordina¬ciju resursa i funkcionalnu koordinaciju. Integracija resursa podrazumeva korišćenje jednog resursa od strane većeg broja korisnika kako bi se smanjili investicioni troškovi i troškovi eksploatacije. Koordinacija resursa obuhvata integraciju toko¬va resursa dva odvojena podsistema tako da tok resursa od jednog podsistema prema drugom minimizira ukupne potrebe za resursima. Funkcionalna integracija obuhvata prestrukturi¬ranje funkcija i reintegraciju podsistema kako bi se optimizirali troškovi novog podsistema......
Proizvodnja
Sistem proizvodnje predstavlja način na koji se transformišu resursi (ili inputi) u proizvode (ili outpute). U definisanju sistema proizvodnje treba poći od definicije sistema. Sistem je skup medjusobno povezanih elemenata ko¬ji su tako povezani da dovode do ostvarenja specifičnih cilje¬va. Radne operacije su organizovane u sekvence, sekvence for¬miraju podsisteme a podsistemi formiraju sistem proizvodnje. U procesu proizvodnje inputi (ili resursi) imaju različit karakter. Kod proizvodnje proizvoda, inpute predstavljaju sirovine, ene¬rgija, rad, oprema, tehnologija (ili know-how) i informacije. Kod proizvodnje usluga dominiraju kapital, rad i informacije. Upra¬vljanje proizvodnjom obuhvata planiranje, organizovanje i kontrolu transformacije inputa u outpute kao i svih pratećih varijabila.
Postoje dve bitne razlike izmedju proizvodnje proizvoda i proizvodnje usluga. Prvo, proizvodi su materijalna kategorija čija potrošnja nije ograničena na odredjenu lokaciju dok uslu¬ge predstavljaju nematerijalnu kategoriju čija je potrošnja ve¬zana za proces proizvodnje. Posledično, proizvodi se mogu skladištiti dok se usluge mogu proizvoditi samo ukoliko je si¬stem proizvodnje otvoren prema korisnicima, odnosno, spre¬man za korišćenje. Drugo, kod sistema proizvodnje proizvoda kontakti izmedju proizvodjača i korisnika ne postoje ili su veo¬ma ograničeni dok kod sistema proizvodnje usluga kontakti sa korisnikom (ili klijentom) su veoma intenzivni pre, tokom i po¬sle pružanja odredjenih usluga...
PLANIRANJE PROIZVODNJE
U većini grana moderna proizvodnja je sinonim za visoku teh-nologiju pošto njeno srce predstavljaju oprema i upravljački procesi visoke tehnologije. Visoka tehnologija predstavlja koncept inovativnog korišcenja dostignuća elektro¬nike, informatike, telekomunikacija i novih materijala kako bi se uveli novi proizvodi ili usluge. Veza izmedju visoke tehno¬logije i proizvodnje, najčešće, predstavlja osnovu prestrukturi¬ranja preduzeća.
Planiranje proizvodnje u okruženju visoke tehnologije zahteva. pre svega, razumevanje tog okruženja. U okruženju viso¬ke tehnologije sistem proizvodnje ne može da preživi ukoliko se tretira kao izolovana celina. U uslovima relativne oskudice svih vrsta resursa, preovladjujući koncept proizvodnje bazira se na podeli resursa. Podela resursa obuhvata fizičke jedinice (opremu, na primer), informacije i koncepte proizvodnje. Podela resursa je efikasna samo ukoliko je praćena integracijom. Zato je u okruženju visoke tehnologije, uz podelu resursa, in¬tegracija jedan od primarnih zadataka upravljanja proizvod¬njom. Integracija podrazumeva integraciju korisnika, koordina¬ciju resursa i funkcionalnu koordinaciju. Integracija resursa podrazumeva korišćenje jednog resursa od strane većeg broja korisnika kako bi se smanjili investicioni troškovi i troškovi eksploatacije. Koordinacija resursa obuhvata integraciju toko¬va resursa dva odvojena podsistema tako da tok resursa od jednog podsistema prema drugom minimizira ukupne potrebe za resursima. Funkcionalna integracija obuhvata prestrukturi¬ranje funkcija i reintegraciju podsistema kako bi se optimizirali troškovi novog podsistema......