24-05-2010, 08:57 PM
Maturski, Seminarski , Maturalni i diplomski radovi iz ekonomije: menadzment, marketing, finansija, elektronskog poslovanja, internet tehnologija, biznis planovi, makroekonomija, mikroekonomija, preduzetnistvo, upravljanje ljudskim resursima, carine i porezi.
Konstituisanjem Državne zajednice Srbija i Crna Gora (usvajanjem Ustavne povelje 4. februara 2003. godine) nova država je postala pravni nasljednik SRJ i subjekt međunarodnog prava. Vlada Republike Crne Gore i Vlada Republike Srbije, aprila 2003. godine zaključile su Ugovor o predstavljanju Državne zajednice Srbija i Crna Gora u međunarodnim finansijskim organizacijama. Shodno tom ugovoru Centralna banka Crne Gore je fiskalni agent DZ SCG u Svjetskoj Banci, dok te poslove u Međunarodnom monetarnom fondu obavlja Narodna banka Srbije. Za guvernera Srbije i Crne Gore u MMF predložen je guverner centralne monetarne institucije Republike Srbije, a za guvernera Srbije i Crne Gore u Svjetskoj banci predložen je ministar finansija Republike Crne Gore. U Evropskoj banci za obnovu i razvoj za guvernera Srbije i Crne Gore predložen je ministar finansija i ekonomije Republike Srbije, a za predstavnika Srbije i Crne Gore u Banci za razvoj Savjeta Evrope potpredsjednik Vlade Republike Crne Gore za finansijski sistem i javnu potrošnju. Ugovorom je, takođe, definisano da Vlada Republike Srbije i Vlada Republike Crne Gore podržavaju ravnopravno članstvo centralnih monetarnih institucija u Banci za međunarodna poravnanja.
Povratak Srbije i Crne Gore (SCG) u međunarodnu finansijsku zajednicu, započet obnavljanjem članstva u Međunarodnom monetarnom fondu, Svjetskoj banci, Evropskoj banci za obnovu i razvoj i drugim institucijama, nastavljen je u 2002. i 2003. godini, kroz regulisanje duga sa povjeriocima u okviru Pariskog kluba. Usaglašeni zapisnik o konsolidaciji duga SR Jugoslavije prema povjeriocima Pariskog kluba potpisan je u Parizu 28. decembra 2001. godine. Na osnovu tog dokumenta pristupilo se bilateralnim pregovorima sa svakom državom članicom Pariskog kluba pojedinačno, što je rezultiralo potpisivanjem bilateralnih sporazuma sa nekim državama članicama Pariskog kluba.
Pregovori sa Londonskim klubom povjerilaca otpočeli su 2001. godine, a odnose se na način regulisanja obaveza SRJ po Novom finansijskom sporazumu (NFA) i Sporazumu o depozitnoj i trgovinskoj olakšici (TDFA) iz 1988. godine. Dug prema toj kategoriji povjerilaca iznosio je oko 2,4 milijarde SAD dolara. Pregovori sa komercijalnim bankama-povjeriocima obavljaju se preko Savjetodavnog komiteta banaka (ranije Međunarodni koordinacioni komitet – ICC), koji se formira za potrebe pregovora, a u koji ulaze najveće banke povjerioci.
Nekoliko rundi pregovora održano je 2002. i 2003. godine, na kojima je jugoslovenska strana nastojala da ostvari što povoljnije uslove servisiranja duga, tj. uslove reprograma koji su, u pogledu stepena otpisa duga (66% neto sadašnje vrednosti duga), roka otplate i visine kamatnih stopa koje će se obračunavati na ostatak duga, kompatibilni uslovima postignutim sa povjeriocima Pariskog kluba. Povjeriocima Londonskog kluba nijesu bili prihvatljivi ti uslovi. Ponude povjerilaca Londonskog kluba Jugoslovenskoj strani bile su neprihvatljive, ne samo iz razloga što pod ponuđenim uslovima SCG ne bi bila u mogućnosti da servisira svoje obaveze, već i stoga što bi njihovo prihvatanje značilo narušavanje sporazuma sa povjeriocima Pariskog kluba, kojim je država preuzela obavezu da dug prema ostalim povjeriocima reprogramira pod uslovima sličnim uslovima postignutim sa povjeriocima Pariskog kluba.
Pregovori sa Londonskim klubom intenzivirani su u prvoj polovini 2004. godine, što je dovelo do potpisivanja Okvirnog sporazuma sa povjeriocima Londonskog kluba – »Memorandum o razumevanju o restrukturiranju duga po NFA i TDFA između Republike Srbije i Međunarodnog koordinacionog komiteta« 7. jula 2004. godine. Memorandum je ratifikovan u Narodnoj skupštini Republike Srbije 24. jula 2004. godine proglašenjem Zakona o ratifikaciji Memoranduma....
S A D R Ž A J
1 Uvod 4
2 Međunarodne finasijske institucije 5
2.1 Međunarodna banka za obnovu i razvoj 6
2.2 Međunarodno udruženje za razvoj 6
2.2.1 Šta je IDA? 7
2.2.2 Istorija 7
2.2.3 IDA-ini klijenti 8
2.2.4 IDA-ini zajmovi 8
2.2.5 Finansiranje IDA-e 8
2.2.6 Gde odlazi novac? 9
2.2.7 Raznolikost rada na terenu 9
2.2.8 STRATEGIJE ZA SMANJIVANJE SIROMAŠTVA (POVERTY REDUCTION STRATEGIES - PRSs) 10
2.2.9 INICIJATIVA ZA VISOKO ZADUŽENE SIROMAŠNE ZEMLJE (HIPC) 10
2.2.10 EKONOMSKI RAST 10
2.2.11 Redukcija dugovanja 11
2.3 Međunarodna finansijska korporacija 11
2.4 Multiratelarna agencija za garatovanje investicija 12
2.4.1 Članstvo MIGA 12
2.4.2 Projekti koje MIGA podržava 12
2.4.3 Mogući investitori 13
2.4.4 Uslovi za investiranje 13
2.4.5 Miga razvojni uticaj 13
2.4.6 Miga jedinstvena snaga 13
2.4.7 Miga dokumentacija 14
2.5 Međunarodni centar za rešavanje investicionih sporova 14
2.6 Pregled finansijskih aranžmana sa Svetskom bankom 15
2.7 Strategija pomoći Svetske banke za period 2005-2007. godine 17
3 Međunarodna banka za ekonomsku saradnju 17
3.1 Banka Za Međunarodnu Ekonomsku Saradnju 17
3.1.1 OSNIVANJE I POSLOVNA POLITIKA BANKE 18
3.1.2 Razvoj 19
3.1.3 Organizaciona Šema 19
3.1.4 Finansijski pokazatelji 20
3.1.5 Spisak najvećih akcionara Međunarodne banke za ekonomsku saradnju 22
3.1.6 PREGLED ZNAČAJNIH RAČUNOVODSTVENIH POLITIKA 22
3.1.6.1 Prihodi i rashodi od kamata 22
3.1.6.2 Prihodi i rashodi od naknada i provizija 22
3.1.6.3 Preračunavanje stranih sredstava plaćanja i računovodstveni tretman kursnih razlika i efekata po osnovu valutne klauzule 23
3.1.6.4 Finansijski instrumenti 23
3.1.6.5 Finansijska sredstva po fer vrednosti kroz bilans uspeha 23
3.1.6.6 Krediti i potraživanja 23
3.1.6.7 Hartije od vrednosti koje se drže do dospeća 25
3.1.6.8 Hartije od vrednosti raspoložive za prodaju 25
3.1.6.9 Depoziti banaka i komitenata 26
3.1.6.10 Obaveze iz poslovanja 26
3.1.6.11 Prebijanje finansijskih instrumenta 26
3.1.6.12 Derivati 26
3.1.6.13 Posebna rezerva za procenjene gubitke koji mogu nastati po osnovu bilansne aktive i vanbilansnih stavki 26
3.1.6.14 Gotovina i gotovinski ekvivalenti 27
3.2 Banka za međunarodne obračune (BIS) 29
3.3 EVROPSKA INVESTICIONA BANKA-EIB 30
3.4 Razvoj međunarodnog tržišta kapitala 30
4 Zaključak 31
5 Literatura 32
Konstituisanjem Državne zajednice Srbija i Crna Gora (usvajanjem Ustavne povelje 4. februara 2003. godine) nova država je postala pravni nasljednik SRJ i subjekt međunarodnog prava. Vlada Republike Crne Gore i Vlada Republike Srbije, aprila 2003. godine zaključile su Ugovor o predstavljanju Državne zajednice Srbija i Crna Gora u međunarodnim finansijskim organizacijama. Shodno tom ugovoru Centralna banka Crne Gore je fiskalni agent DZ SCG u Svjetskoj Banci, dok te poslove u Međunarodnom monetarnom fondu obavlja Narodna banka Srbije. Za guvernera Srbije i Crne Gore u MMF predložen je guverner centralne monetarne institucije Republike Srbije, a za guvernera Srbije i Crne Gore u Svjetskoj banci predložen je ministar finansija Republike Crne Gore. U Evropskoj banci za obnovu i razvoj za guvernera Srbije i Crne Gore predložen je ministar finansija i ekonomije Republike Srbije, a za predstavnika Srbije i Crne Gore u Banci za razvoj Savjeta Evrope potpredsjednik Vlade Republike Crne Gore za finansijski sistem i javnu potrošnju. Ugovorom je, takođe, definisano da Vlada Republike Srbije i Vlada Republike Crne Gore podržavaju ravnopravno članstvo centralnih monetarnih institucija u Banci za međunarodna poravnanja.
Povratak Srbije i Crne Gore (SCG) u međunarodnu finansijsku zajednicu, započet obnavljanjem članstva u Međunarodnom monetarnom fondu, Svjetskoj banci, Evropskoj banci za obnovu i razvoj i drugim institucijama, nastavljen je u 2002. i 2003. godini, kroz regulisanje duga sa povjeriocima u okviru Pariskog kluba. Usaglašeni zapisnik o konsolidaciji duga SR Jugoslavije prema povjeriocima Pariskog kluba potpisan je u Parizu 28. decembra 2001. godine. Na osnovu tog dokumenta pristupilo se bilateralnim pregovorima sa svakom državom članicom Pariskog kluba pojedinačno, što je rezultiralo potpisivanjem bilateralnih sporazuma sa nekim državama članicama Pariskog kluba.
Pregovori sa Londonskim klubom povjerilaca otpočeli su 2001. godine, a odnose se na način regulisanja obaveza SRJ po Novom finansijskom sporazumu (NFA) i Sporazumu o depozitnoj i trgovinskoj olakšici (TDFA) iz 1988. godine. Dug prema toj kategoriji povjerilaca iznosio je oko 2,4 milijarde SAD dolara. Pregovori sa komercijalnim bankama-povjeriocima obavljaju se preko Savjetodavnog komiteta banaka (ranije Međunarodni koordinacioni komitet – ICC), koji se formira za potrebe pregovora, a u koji ulaze najveće banke povjerioci.
Nekoliko rundi pregovora održano je 2002. i 2003. godine, na kojima je jugoslovenska strana nastojala da ostvari što povoljnije uslove servisiranja duga, tj. uslove reprograma koji su, u pogledu stepena otpisa duga (66% neto sadašnje vrednosti duga), roka otplate i visine kamatnih stopa koje će se obračunavati na ostatak duga, kompatibilni uslovima postignutim sa povjeriocima Pariskog kluba. Povjeriocima Londonskog kluba nijesu bili prihvatljivi ti uslovi. Ponude povjerilaca Londonskog kluba Jugoslovenskoj strani bile su neprihvatljive, ne samo iz razloga što pod ponuđenim uslovima SCG ne bi bila u mogućnosti da servisira svoje obaveze, već i stoga što bi njihovo prihvatanje značilo narušavanje sporazuma sa povjeriocima Pariskog kluba, kojim je država preuzela obavezu da dug prema ostalim povjeriocima reprogramira pod uslovima sličnim uslovima postignutim sa povjeriocima Pariskog kluba.
Pregovori sa Londonskim klubom intenzivirani su u prvoj polovini 2004. godine, što je dovelo do potpisivanja Okvirnog sporazuma sa povjeriocima Londonskog kluba – »Memorandum o razumevanju o restrukturiranju duga po NFA i TDFA između Republike Srbije i Međunarodnog koordinacionog komiteta« 7. jula 2004. godine. Memorandum je ratifikovan u Narodnoj skupštini Republike Srbije 24. jula 2004. godine proglašenjem Zakona o ratifikaciji Memoranduma....
S A D R Ž A J
1 Uvod 4
2 Međunarodne finasijske institucije 5
2.1 Međunarodna banka za obnovu i razvoj 6
2.2 Međunarodno udruženje za razvoj 6
2.2.1 Šta je IDA? 7
2.2.2 Istorija 7
2.2.3 IDA-ini klijenti 8
2.2.4 IDA-ini zajmovi 8
2.2.5 Finansiranje IDA-e 8
2.2.6 Gde odlazi novac? 9
2.2.7 Raznolikost rada na terenu 9
2.2.8 STRATEGIJE ZA SMANJIVANJE SIROMAŠTVA (POVERTY REDUCTION STRATEGIES - PRSs) 10
2.2.9 INICIJATIVA ZA VISOKO ZADUŽENE SIROMAŠNE ZEMLJE (HIPC) 10
2.2.10 EKONOMSKI RAST 10
2.2.11 Redukcija dugovanja 11
2.3 Međunarodna finansijska korporacija 11
2.4 Multiratelarna agencija za garatovanje investicija 12
2.4.1 Članstvo MIGA 12
2.4.2 Projekti koje MIGA podržava 12
2.4.3 Mogući investitori 13
2.4.4 Uslovi za investiranje 13
2.4.5 Miga razvojni uticaj 13
2.4.6 Miga jedinstvena snaga 13
2.4.7 Miga dokumentacija 14
2.5 Međunarodni centar za rešavanje investicionih sporova 14
2.6 Pregled finansijskih aranžmana sa Svetskom bankom 15
2.7 Strategija pomoći Svetske banke za period 2005-2007. godine 17
3 Međunarodna banka za ekonomsku saradnju 17
3.1 Banka Za Međunarodnu Ekonomsku Saradnju 17
3.1.1 OSNIVANJE I POSLOVNA POLITIKA BANKE 18
3.1.2 Razvoj 19
3.1.3 Organizaciona Šema 19
3.1.4 Finansijski pokazatelji 20
3.1.5 Spisak najvećih akcionara Međunarodne banke za ekonomsku saradnju 22
3.1.6 PREGLED ZNAČAJNIH RAČUNOVODSTVENIH POLITIKA 22
3.1.6.1 Prihodi i rashodi od kamata 22
3.1.6.2 Prihodi i rashodi od naknada i provizija 22
3.1.6.3 Preračunavanje stranih sredstava plaćanja i računovodstveni tretman kursnih razlika i efekata po osnovu valutne klauzule 23
3.1.6.4 Finansijski instrumenti 23
3.1.6.5 Finansijska sredstva po fer vrednosti kroz bilans uspeha 23
3.1.6.6 Krediti i potraživanja 23
3.1.6.7 Hartije od vrednosti koje se drže do dospeća 25
3.1.6.8 Hartije od vrednosti raspoložive za prodaju 25
3.1.6.9 Depoziti banaka i komitenata 26
3.1.6.10 Obaveze iz poslovanja 26
3.1.6.11 Prebijanje finansijskih instrumenta 26
3.1.6.12 Derivati 26
3.1.6.13 Posebna rezerva za procenjene gubitke koji mogu nastati po osnovu bilansne aktive i vanbilansnih stavki 26
3.1.6.14 Gotovina i gotovinski ekvivalenti 27
3.2 Banka za međunarodne obračune (BIS) 29
3.3 EVROPSKA INVESTICIONA BANKA-EIB 30
3.4 Razvoj međunarodnog tržišta kapitala 30
4 Zaključak 31
5 Literatura 32