20-05-2010, 03:17 PM
Maturski, seminarski i diplomski radovi iz medicine.
Prvi humani koronavirus (HCV) su Tyrrell i Bynoe izoliran iz disnog sekreta obolelih odraslih osoba s prehladom 1965. godine u kulturi tkiva humane embrionalne traheje. Hamre i Procknow izolirali su soj 229 E u kulturi humanih stanica embrionalnog bubrega i diploidnih fibroblasta. Na osnovi njihove građe (npr. karakterističnog izgleda u elektronskoj mikroskopiji-EM-virusi su dobili ime prema lat. corona kruna) svrstani su 1968. godine u posebnu porodicu virusa: Coronaviridae.
Početkom 2003. godine novi koronavirus dokazan je iz sputuma bolesnika obolelih od SARS-a izolacijom u staničnim kulturama, a tipiziran EM i molekularnim metodama. U čast jednog od prvih istraživača SARS-a virologa Dr.Carolo Urbana koji je za vreme prvih istraživanja preminuo predloženo je da se virus nazove Urbani SARS virus . Porodica
Coronaviridae ima četiri roda:
Prvi rod predstavlja HCV-229E uz životinjske: virus svinjskog prenosivog gastroenteritisa, virus svinjske epidemijske dijareje pa neki virusi psa, mačke. Drugi rod zastupljen je HCV-
•OC43uz životinjske:
•virus mišijeg
•hepatitisa,
•virus svinjskog hemaglutinirajućeg encefalitisa,
•goveđi (bovini) koronavirus.
Treći rod isključivo su koronavirusi animalnog porekla (virus ptičijeg infektivnog bronhitisa, koronavirus purana). Četvrti rod, sasvim drugačijih genetskih karakteristika od do sada poznatih, je SARS-koronavirus. Genetska karakterizacija pokazuje da je SARS-CV identičan samo u 50-60% nukleotidne sekvence s ostalim korona virusima.
KORONAVIRUS
Koronavirus je uzročnik obolenja disajnog i probavnog sistema čoveka. Respiratorni način prenosa aerosolom je učestao, tako da su dokazana specifična protutijela u 86% odraslih ljudi (za oba do sada poznata tipa virusa tj. HCV- OC 43 i HCV- 229E). Smatra se da su koronavirusi odgovorni za 15% infekcija gornjeg disajnog sistema, ali retko uzrokuju pneumonije.
Koronavirus je sferični RNA virus, s ovojnicom, promera 80-160 nm. RNA virusa je pozitivna, jednostruka.
Ribonukleoprotein, helične strukture, ima promer od 10-20nm. Virus sadrži četiri važna proteina:
•protein nukleokapside (N),
•matriks-protein (M ili E 1),
•hemaglutinin-esteraza protein (HE ili E2) i
•glukoprotein korona-izdanka (S-“surface” engl. površina).
Ova poslednja vrsta proteina strši s spoljne strane ovojnice kao izdanci veličine 12-24 nm i nalik su na latice cveta (Slika 1), a zadužena je za adsorpciju na stanicu domaćina. Virus propada na 56 0C za 10 minuta. Na +4 0C mogu se čuvati kroz 10 dana. Labilni su u kiselom mediju. Osetljivi su na formaldehid, kloroform, oksidirajuća sredstva, UV, neionske detergente i eter koji uništava svojstva hemaglutinace.
Prvi humani koronavirus (HCV) su Tyrrell i Bynoe izoliran iz disnog sekreta obolelih odraslih osoba s prehladom 1965. godine u kulturi tkiva humane embrionalne traheje. Hamre i Procknow izolirali su soj 229 E u kulturi humanih stanica embrionalnog bubrega i diploidnih fibroblasta. Na osnovi njihove građe (npr. karakterističnog izgleda u elektronskoj mikroskopiji-EM-virusi su dobili ime prema lat. corona kruna) svrstani su 1968. godine u posebnu porodicu virusa: Coronaviridae.
Početkom 2003. godine novi koronavirus dokazan je iz sputuma bolesnika obolelih od SARS-a izolacijom u staničnim kulturama, a tipiziran EM i molekularnim metodama. U čast jednog od prvih istraživača SARS-a virologa Dr.Carolo Urbana koji je za vreme prvih istraživanja preminuo predloženo je da se virus nazove Urbani SARS virus . Porodica
Coronaviridae ima četiri roda:
Prvi rod predstavlja HCV-229E uz životinjske: virus svinjskog prenosivog gastroenteritisa, virus svinjske epidemijske dijareje pa neki virusi psa, mačke. Drugi rod zastupljen je HCV-
•OC43uz životinjske:
•virus mišijeg
•hepatitisa,
•virus svinjskog hemaglutinirajućeg encefalitisa,
•goveđi (bovini) koronavirus.
Treći rod isključivo su koronavirusi animalnog porekla (virus ptičijeg infektivnog bronhitisa, koronavirus purana). Četvrti rod, sasvim drugačijih genetskih karakteristika od do sada poznatih, je SARS-koronavirus. Genetska karakterizacija pokazuje da je SARS-CV identičan samo u 50-60% nukleotidne sekvence s ostalim korona virusima.
KORONAVIRUS
Koronavirus je uzročnik obolenja disajnog i probavnog sistema čoveka. Respiratorni način prenosa aerosolom je učestao, tako da su dokazana specifična protutijela u 86% odraslih ljudi (za oba do sada poznata tipa virusa tj. HCV- OC 43 i HCV- 229E). Smatra se da su koronavirusi odgovorni za 15% infekcija gornjeg disajnog sistema, ali retko uzrokuju pneumonije.
Koronavirus je sferični RNA virus, s ovojnicom, promera 80-160 nm. RNA virusa je pozitivna, jednostruka.
Ribonukleoprotein, helične strukture, ima promer od 10-20nm. Virus sadrži četiri važna proteina:
•protein nukleokapside (N),
•matriks-protein (M ili E 1),
•hemaglutinin-esteraza protein (HE ili E2) i
•glukoprotein korona-izdanka (S-“surface” engl. površina).
Ova poslednja vrsta proteina strši s spoljne strane ovojnice kao izdanci veličine 12-24 nm i nalik su na latice cveta (Slika 1), a zadužena je za adsorpciju na stanicu domaćina. Virus propada na 56 0C za 10 minuta. Na +4 0C mogu se čuvati kroz 10 dana. Labilni su u kiselom mediju. Osetljivi su na formaldehid, kloroform, oksidirajuća sredstva, UV, neionske detergente i eter koji uništava svojstva hemaglutinace.