17-05-2010, 11:50 PM
Maturski, Seminarski , Maturalni i diplomski radovi iz ekonomije: menadzment, marketing, finansija, elektronskog poslovanja, internet tehnologija, biznis planovi, makroekonomija, mikroekonomija, preduzetnistvo, upravljanje ljudskim resursima, carine i porezi.
Keynes svojim delom "Opšta teorija zaposlenosti, kamate i novca", koje je prvi put bilo objavljeno 1936. godine, daje teoretsku osnovu za aktivnosti države u privredi, koje se u ekonomskoj znanosti vodi pod nazivom "državni invencionizam". Keynes smatra da je potrebno nešto i žrtvovati od individualnih sloboda da bi privreda u celini bolje funkcionisala. On zagovara primenu odgovarajućih mera od strane države, koje ona treba preduzimati zavisno od situacije u privredi, odnosno zavisno od faze u cikličnom kretanju privrede. Te mere se svode na regulisanje potražnje putem fiskalnih i monetarno kreditnih instrumenata, zahvatanje dohodka porezima i stvaranje rezervi u doba prosperiteta, a investiranje u doba depresije. Na toj doktrini izgrađen je čitav sistem instrumenata, putem kojih država reguliše novac i kredit u opticaju, dohodke stanovništva, profite poduzeća, zaposlenost, investicije, budžetsku potrošnju – budžetski deficit i suficit itd. Tako dolazi do druge bitne promene u funkcionisanju privrede, u kojoj država postaje aktivni subjekt i činilac u usmjeravanju privrednih tokova.
Merkantilisti su ovo u osnovi pogrešno protumačili, jer su dugo smatrali da povećanje ponude novca jednostavno znači da je svako postao bogatiji. Na engleskom govornom području Adam Smithovo krajnje odbijanje merkantilizma je prihvaćeno bez pitanja, ali u 20. vijeku je većina ekonomista prihvatila da su na nekim područjima merkantilisti bili u pravu. Najpoznatiji od njih, ekonomist John Maynard Keynes je eksplicitno podržavao neka od načela merkantilizma......
Džon Majnard Kejns (John Maynard Keynes, 1883 - 1946) rodjen je u Kembridžu, poznatom univezitetskom centru Engleske. Na Kembridžu je njegov otac predavao ekonomiju i bio učenik tada najpoznatijeg engleskog ekonomiste Alfreda Maršala, šefa katedre političke ekonomije na Kembridžkom univerzitetu.
Kejns spada u red retkih ekonomista koji nisu bili čisto akademski teoretičari. On je veoma čvrsto bio povezan sa privrednom praksom i uzimao vidnog učešća u rešavanju tekućih ekonomsko-političkih pitanja Engleske.
Svoje glavno delo, Opštu teoriju zaposlenosti, kamate i novca, Kejns je uputio svojim kolegama ekonomistima koji su se, kao i on, vaspitavali u duhu „tradicionalne“ maršalijanske ekonomske teorije. Namera mu je bila da prvo njih ubedi u potrebu za ponovnim kritičkim ispitivanjem osnovnih pretpostavki te teorije. Istupa sa novim shvatanjima. Nastoji da izbegne tradicionalne ideje, koje su bile duboko ukorenjene medju univerzitetskim ekonomistima, da izbegne uobičajeni način razmišljanja i izražavanja. Unosi izvesnu novu terminologiju. Opšta teorija zaposlenosti, kamate i novca posvećena je proučavanju snaga koje utiču na promene u obimu ukupne proizvodnje i zaposlenosti......
LITERATURA:
• Miomir Dr Jakšić, Osnovi Makroekonomije, Beograd 2007.
• M. Babić, Makroekonomija - Funkcije potrošnje, Beograd, 2004
• Božidar Milenović, Makroekonomija – teorija i primena, Beograd, 2006.
• Kešeljević, Makroekonomija, Beograd, 2006.
• Veselin Vukotic, Makroekonomski racuni i modeli, Podgorica, 2007.
Keynes svojim delom "Opšta teorija zaposlenosti, kamate i novca", koje je prvi put bilo objavljeno 1936. godine, daje teoretsku osnovu za aktivnosti države u privredi, koje se u ekonomskoj znanosti vodi pod nazivom "državni invencionizam". Keynes smatra da je potrebno nešto i žrtvovati od individualnih sloboda da bi privreda u celini bolje funkcionisala. On zagovara primenu odgovarajućih mera od strane države, koje ona treba preduzimati zavisno od situacije u privredi, odnosno zavisno od faze u cikličnom kretanju privrede. Te mere se svode na regulisanje potražnje putem fiskalnih i monetarno kreditnih instrumenata, zahvatanje dohodka porezima i stvaranje rezervi u doba prosperiteta, a investiranje u doba depresije. Na toj doktrini izgrađen je čitav sistem instrumenata, putem kojih država reguliše novac i kredit u opticaju, dohodke stanovništva, profite poduzeća, zaposlenost, investicije, budžetsku potrošnju – budžetski deficit i suficit itd. Tako dolazi do druge bitne promene u funkcionisanju privrede, u kojoj država postaje aktivni subjekt i činilac u usmjeravanju privrednih tokova.
Merkantilisti su ovo u osnovi pogrešno protumačili, jer su dugo smatrali da povećanje ponude novca jednostavno znači da je svako postao bogatiji. Na engleskom govornom području Adam Smithovo krajnje odbijanje merkantilizma je prihvaćeno bez pitanja, ali u 20. vijeku je većina ekonomista prihvatila da su na nekim područjima merkantilisti bili u pravu. Najpoznatiji od njih, ekonomist John Maynard Keynes je eksplicitno podržavao neka od načela merkantilizma......
Džon Majnard Kejns (John Maynard Keynes, 1883 - 1946) rodjen je u Kembridžu, poznatom univezitetskom centru Engleske. Na Kembridžu je njegov otac predavao ekonomiju i bio učenik tada najpoznatijeg engleskog ekonomiste Alfreda Maršala, šefa katedre političke ekonomije na Kembridžkom univerzitetu.
Kejns spada u red retkih ekonomista koji nisu bili čisto akademski teoretičari. On je veoma čvrsto bio povezan sa privrednom praksom i uzimao vidnog učešća u rešavanju tekućih ekonomsko-političkih pitanja Engleske.
Svoje glavno delo, Opštu teoriju zaposlenosti, kamate i novca, Kejns je uputio svojim kolegama ekonomistima koji su se, kao i on, vaspitavali u duhu „tradicionalne“ maršalijanske ekonomske teorije. Namera mu je bila da prvo njih ubedi u potrebu za ponovnim kritičkim ispitivanjem osnovnih pretpostavki te teorije. Istupa sa novim shvatanjima. Nastoji da izbegne tradicionalne ideje, koje su bile duboko ukorenjene medju univerzitetskim ekonomistima, da izbegne uobičajeni način razmišljanja i izražavanja. Unosi izvesnu novu terminologiju. Opšta teorija zaposlenosti, kamate i novca posvećena je proučavanju snaga koje utiču na promene u obimu ukupne proizvodnje i zaposlenosti......
LITERATURA:
• Miomir Dr Jakšić, Osnovi Makroekonomije, Beograd 2007.
• M. Babić, Makroekonomija - Funkcije potrošnje, Beograd, 2004
• Božidar Milenović, Makroekonomija – teorija i primena, Beograd, 2006.
• Kešeljević, Makroekonomija, Beograd, 2006.
• Veselin Vukotic, Makroekonomski racuni i modeli, Podgorica, 2007.