15-05-2010, 02:53 PM
Maturski. seminarski i diplomski radovi iz ekonomije: menadzment, marketing, finansija, elektronskog poslovanja, internet tehnologija, biznis planovi, makroekonomija, mikroekonomija, preduzetnistvo, upravljanje ljudskim resursima, carine i porezi.
Sadržaj
U V O D 1
1 I BANKARSKA INDUSTRIJA U SAD 2
2 Poreklo današnje bankarske industrije SAD 4
2.1 Razvoj bankarstva 5
3 REGULACIJE BANKARSKIH AKTIVNOSTI 5
3.1 Uzimanje u zakup i ispitivanje 6
3.2 Regulacija komercijalnih banaka 7
3.3 Regulacija institucija štednje 7
3.4 Regulacija kreditnih unija 8
5 ZAŠTO SE BANKARSKA INDUSTRIJA REGULIŠE? 9
5.1 Pritisak na banku 10
5.2 Cena pritiska na banku 11
6 INTERVENCIJA VLADE U BANKARSKOJ INDUSTRIJI 12
6.1 Zajmodavac u krajnjem slučaju 13
7 FEDERALNO OSIGURANJE DEPOZITA 15
8 OGRANIČENJA KONKURENCIJE U BANKARSKOJ INDUSTRIJI 21
8.1 Granska ograničenja 21
8.2 Da li je konsolidacija banke dobra za poslovanje? 22
8.3 Restrikcija u delokrugu bankarskih aktivnosti 25
8.4 Debata o zadržavanju restrikcija 26
9 BANKARSKA INDUSTRIJA U DRUGIM ZEMLJAMA 29
9.1 Japansko bankarstvo 30
9.2 Nemačko bankarstvo 32
9.3 Integracija evropskog bankarstva 33
Z A K LJ U Č A K 34
L I T E R A T U R A 37
Fundametalna uloga finansijskih institucija ogleda se u snabdevanju tokova makroekonomske reprodukcije novcem, kreditima i uravnotežavanju agregatnih i sektorskih finansijskih bilansa. U razvijenim zemljama banke su centralni punktovi za apsorbovanje i širenje informacija, koje su bitne poluge za razvoj tržišnih odnosa i disperziju rizika. Uvođenje novih tehnoloških i tržišnih obrazaca delovanja banaka, dovodi do potrebe preispitivanja ukupne organizacione i poslovne strukture bankarskog sektora, naročito kada se ima u vidu najnoviji prodor elektronskog bankarstva, nebankarskih banaka ("non-bank bank"), kućnih banaka i sl.
Imajući u vidu teorijska saznanja i šira svetska iskustva mogu se navesti sledeći zadaci banaka u savremenim tržišnim makrosistemima:
1. obezbeđenje zadovoljavajućeg nivoa finansijskog potencijala;
2. postizanje optimalne strukture transakcija i plasmana;
3. održavanje visokog stepena poverenja i sigurnosti;
4. apsorbovanje kreditnog rizika i
5. fleksibilno i brzo usklađivanje ekonomskim, finansijskim i tržišnim promenama.
Otuda se savremene banke tretiraju kao multifunkcionalni, multiorganizacioni i multiadaptivni poslovni sistemi, koji mogu da usmeravaju privredna i investiciona kretanja.
U organizacionom pogledu banke se kreću u pravcu integracionog i poslovnog jačanja svojih mikrosistema koji se sve više oslanjaju na nove metode poslovanja, informatiku, marketing. To naročito važi za banke koje okupljaju veće poslovne sisteme privrede i koje se sve više orijentišu na tržišno i finansijsko povezivanje sa sektorom inostranstva.
Sredinom 60-tih godina XX veka povećan je značaj međunarodnih aktivnosti u poslovnoj strategiji razvojno orijentisanih banaka. Radi se o procesu internacionalizacije u bankarstvu, koji je rezultat profitne motivisanosti tržišno orijentisanih banaka, kojima je domaće tržište postalo preusko. Najveće banke, koje se javljaju u formi multinacionalnih banaka, osnivaju reprezentativna predstavništva, poslovne jedinice, komercijalne banke i druge organizacione oblike koji postaju najznačajniji kanal transfera privatnog kapitala između pojedinih zemalja.
U razvijenim tržišnim privredama postoje tri tipa bankarskih sistema:
1. engleski, koji se sastoji od nekoliko velikih banaka sa filijalama;
2. američki sa velikim brojem samostalnih banaka bez filijala;
3. nemački, koji je hibrid prva dva. Postoje tri velike banke: Deutsche bank, Dresdner bank, Commerzbank, sa filijalama po celoj Nemačkoj, ali i mnogo samostalnih banaka.
I BANKARSKA INDUSTRIJA U SAD
Ako uporedimo veličinu američkih banaka, broj američknih bankarskih firmi, i koncentraciju sredstava koje one drže, sa bankama u drugim velikim ekonomijama, razvijamo profil amerčike bankarske industrije. Iako SAD imaju najveću ekonomiju u svetu, američke banke nisu toliko velike po međunarodnim standardima. Samo je jedna od trideset vodećih banaka u svetu ( rangirana po sredstvima), 1995. godine, bila američka banka (onda Citicorp). Između 1995. i 2000. godine, merdžeri su osnovali dve amerčike banke koje su rangirane u 10 vodećih (Citigroup i BankAmerica). Tokom 1998. godine Bankarski trustovi u SAD bili su otkupljeni od strane nemačke džinovske Deutsche Banke.
Druga razlika između američke bankarske industrije i one u većini ostalih zemalja je ta, da američka bankarska industrija ima veliki broj bankarskih firmi. U 2000-oj, bilo je oko 8.500 komercijalnih bankarskih firmi u SAD (smanjenje sa 14.404 u 1980. godini). Trenutno, SAD imaju oko trideset banaka na million stanovnika, znatno više nego u ostalim industrijskim ekonomijama kao sto su Japan i Kanada. Mnoge američke banke su takođe male po međunarodnim standardima: 61 % njih ima manje od 100 miliona dolara kapitala.
Treće, američka bankarska industrija je tradicionalno mnogo manje koncentrisana za razliku od drugih zemalja. Vrednost akcija američkih depozita koje drže pet najvećih banaka daleko je manja od one koje drže banke u Japanu, Kanadi, Nemačkoj. One drže procentualno mnogo više državnih depozita. Međutim, to ne znači da klijenti američkih banaka dobijaju bolje bankarske usluge nego što je to slučaj u drugim zemljama. Sjedinjene države nemaju više bankarskih kancelarija, uključujući ekspoziture per capita, imaju samo više privatnih firmi per capita.
Tokom 90-tih godina, uočene su značajne strukturalne promene u bankarskoj industriji SAD-a. Bankarska industrija se značajno konsolidovala sa domaćim charter komercijalnim bankama koje su spale na otprilike jednu trećinu, dok je industrijski kapital čak porastao do otprilike jedne trećine.Tokom 90-tih, deset najvećih bankarskih firmi, skoro je udvostručilo akcije domaćih depozita i ukupan kapital. Do 2000. godine Banke sa više od 10 milijardi kapitala (0,9 % banaka) držale su otprilike 68% ukupnog bankarskog kapitala i 65 % neto bankarskog kapitala, dok su male banke sa manje od 100 miliona dolara kapitala (60 % banaka) držale samo 4% ukupnog kapitala i 5 % neto kapitala.
Vladine regulative i regulativne promene su primarni razlog za razlike u bankarskoj industriji SAD-a i u bankarskoj strukturi i aktivnostima tokom prošle dekade u SAD. U ovom poglavlju opisujemo razloge koji stoje iza ovih promena regulativa, vladine agencije koje redovno proveravaju banke i instrumente koje vlada koristi da reguiliše bankarske aktivnosti. Skorašnji trendovi u bankarskoj industriji ohrabrili su merdžere i izmenili usluge koje banke obezbeđuju svojim klijentima. Regulativa se menja, prilagođavajući se konkurenciji između različitih banaka i nebankarskih finansijskih posrednika u obezbeđenju finansijskih usluga, stimulišući konsolidaciju u industriji. Bankarsko poslovanje nije više statično kao što je nekad bilo i mi opisujemo promene koje su se desile u prošloj dekadi, koje će nastaviti da oblikuju bankarsku industriju SAD-a i u ostalim industrijskim ekonomijama u budućnosti.
Poreklo današnje bankarske industrije SAD
Maturski. seminarski i diplomski radovi iz ekonomije: menadzment, marketing, finansija, elektronskog poslovanja, internet tehnologija, biznis planovi, makroekonomija, mikroekonomija, preduzetnistvo, upravljanje ljudskim resursima, carine i porezi.
Mi možemo ispitati ulogu banaka u finansijskom sistemu u kulturnom i političkom pogledu, viđenu od strane mnogih građana ranijih dekada u Sjedinjenim državama. Mnogi građani, posebno oni u ruralnim sredinama, bojali su se bankarskih kamata, naročito onih u Njujorku. Alexander Hamilton, sekretar blagajne, je 1791. godine pokušao da ustanovi svedržavni bankarski sistem, sa Bankom SAD u Filadelfiji kao vodećom bankom, kako bi obezbedio efikasan sistem posredništva. Iako je dvadesetogodišnji bankarski charter bio inoviran (nakon 5 godina nepostojanja) kao Druga banka SAD-a, 1816. godine njenom opstanku bilo je zaprećeno od strane poljoprivrednih država. Nakon njegovog izbora za predsednika, Andrew Jackson, popularni heroj, dozvolio je da se charter Druge banke ugasi 1836. godine.
Iako je ustanovljenje nacionalnog bankarskog sistema bilo neminovno, državi je dato pravo da kontroliše banke u njihovim granicama nakon 1836. godine. Ovo je bio početak Slobodnog Bankarskog Perioda tokom kojeg su banke bile kontrolisane uz veoma
Sadržaj
U V O D 1
1 I BANKARSKA INDUSTRIJA U SAD 2
2 Poreklo današnje bankarske industrije SAD 4
2.1 Razvoj bankarstva 5
3 REGULACIJE BANKARSKIH AKTIVNOSTI 5
3.1 Uzimanje u zakup i ispitivanje 6
3.2 Regulacija komercijalnih banaka 7
3.3 Regulacija institucija štednje 7
3.4 Regulacija kreditnih unija 8
5 ZAŠTO SE BANKARSKA INDUSTRIJA REGULIŠE? 9
5.1 Pritisak na banku 10
5.2 Cena pritiska na banku 11
6 INTERVENCIJA VLADE U BANKARSKOJ INDUSTRIJI 12
6.1 Zajmodavac u krajnjem slučaju 13
7 FEDERALNO OSIGURANJE DEPOZITA 15
8 OGRANIČENJA KONKURENCIJE U BANKARSKOJ INDUSTRIJI 21
8.1 Granska ograničenja 21
8.2 Da li je konsolidacija banke dobra za poslovanje? 22
8.3 Restrikcija u delokrugu bankarskih aktivnosti 25
8.4 Debata o zadržavanju restrikcija 26
9 BANKARSKA INDUSTRIJA U DRUGIM ZEMLJAMA 29
9.1 Japansko bankarstvo 30
9.2 Nemačko bankarstvo 32
9.3 Integracija evropskog bankarstva 33
Z A K LJ U Č A K 34
L I T E R A T U R A 37
Fundametalna uloga finansijskih institucija ogleda se u snabdevanju tokova makroekonomske reprodukcije novcem, kreditima i uravnotežavanju agregatnih i sektorskih finansijskih bilansa. U razvijenim zemljama banke su centralni punktovi za apsorbovanje i širenje informacija, koje su bitne poluge za razvoj tržišnih odnosa i disperziju rizika. Uvođenje novih tehnoloških i tržišnih obrazaca delovanja banaka, dovodi do potrebe preispitivanja ukupne organizacione i poslovne strukture bankarskog sektora, naročito kada se ima u vidu najnoviji prodor elektronskog bankarstva, nebankarskih banaka ("non-bank bank"), kućnih banaka i sl.
Imajući u vidu teorijska saznanja i šira svetska iskustva mogu se navesti sledeći zadaci banaka u savremenim tržišnim makrosistemima:
1. obezbeđenje zadovoljavajućeg nivoa finansijskog potencijala;
2. postizanje optimalne strukture transakcija i plasmana;
3. održavanje visokog stepena poverenja i sigurnosti;
4. apsorbovanje kreditnog rizika i
5. fleksibilno i brzo usklađivanje ekonomskim, finansijskim i tržišnim promenama.
Otuda se savremene banke tretiraju kao multifunkcionalni, multiorganizacioni i multiadaptivni poslovni sistemi, koji mogu da usmeravaju privredna i investiciona kretanja.
U organizacionom pogledu banke se kreću u pravcu integracionog i poslovnog jačanja svojih mikrosistema koji se sve više oslanjaju na nove metode poslovanja, informatiku, marketing. To naročito važi za banke koje okupljaju veće poslovne sisteme privrede i koje se sve više orijentišu na tržišno i finansijsko povezivanje sa sektorom inostranstva.
Sredinom 60-tih godina XX veka povećan je značaj međunarodnih aktivnosti u poslovnoj strategiji razvojno orijentisanih banaka. Radi se o procesu internacionalizacije u bankarstvu, koji je rezultat profitne motivisanosti tržišno orijentisanih banaka, kojima je domaće tržište postalo preusko. Najveće banke, koje se javljaju u formi multinacionalnih banaka, osnivaju reprezentativna predstavništva, poslovne jedinice, komercijalne banke i druge organizacione oblike koji postaju najznačajniji kanal transfera privatnog kapitala između pojedinih zemalja.
U razvijenim tržišnim privredama postoje tri tipa bankarskih sistema:
1. engleski, koji se sastoji od nekoliko velikih banaka sa filijalama;
2. američki sa velikim brojem samostalnih banaka bez filijala;
3. nemački, koji je hibrid prva dva. Postoje tri velike banke: Deutsche bank, Dresdner bank, Commerzbank, sa filijalama po celoj Nemačkoj, ali i mnogo samostalnih banaka.
I BANKARSKA INDUSTRIJA U SAD
Ako uporedimo veličinu američkih banaka, broj američknih bankarskih firmi, i koncentraciju sredstava koje one drže, sa bankama u drugim velikim ekonomijama, razvijamo profil amerčike bankarske industrije. Iako SAD imaju najveću ekonomiju u svetu, američke banke nisu toliko velike po međunarodnim standardima. Samo je jedna od trideset vodećih banaka u svetu ( rangirana po sredstvima), 1995. godine, bila američka banka (onda Citicorp). Između 1995. i 2000. godine, merdžeri su osnovali dve amerčike banke koje su rangirane u 10 vodećih (Citigroup i BankAmerica). Tokom 1998. godine Bankarski trustovi u SAD bili su otkupljeni od strane nemačke džinovske Deutsche Banke.
Druga razlika između američke bankarske industrije i one u većini ostalih zemalja je ta, da američka bankarska industrija ima veliki broj bankarskih firmi. U 2000-oj, bilo je oko 8.500 komercijalnih bankarskih firmi u SAD (smanjenje sa 14.404 u 1980. godini). Trenutno, SAD imaju oko trideset banaka na million stanovnika, znatno više nego u ostalim industrijskim ekonomijama kao sto su Japan i Kanada. Mnoge američke banke su takođe male po međunarodnim standardima: 61 % njih ima manje od 100 miliona dolara kapitala.
Treće, američka bankarska industrija je tradicionalno mnogo manje koncentrisana za razliku od drugih zemalja. Vrednost akcija američkih depozita koje drže pet najvećih banaka daleko je manja od one koje drže banke u Japanu, Kanadi, Nemačkoj. One drže procentualno mnogo više državnih depozita. Međutim, to ne znači da klijenti američkih banaka dobijaju bolje bankarske usluge nego što je to slučaj u drugim zemljama. Sjedinjene države nemaju više bankarskih kancelarija, uključujući ekspoziture per capita, imaju samo više privatnih firmi per capita.
Tokom 90-tih godina, uočene su značajne strukturalne promene u bankarskoj industriji SAD-a. Bankarska industrija se značajno konsolidovala sa domaćim charter komercijalnim bankama koje su spale na otprilike jednu trećinu, dok je industrijski kapital čak porastao do otprilike jedne trećine.Tokom 90-tih, deset najvećih bankarskih firmi, skoro je udvostručilo akcije domaćih depozita i ukupan kapital. Do 2000. godine Banke sa više od 10 milijardi kapitala (0,9 % banaka) držale su otprilike 68% ukupnog bankarskog kapitala i 65 % neto bankarskog kapitala, dok su male banke sa manje od 100 miliona dolara kapitala (60 % banaka) držale samo 4% ukupnog kapitala i 5 % neto kapitala.
Vladine regulative i regulativne promene su primarni razlog za razlike u bankarskoj industriji SAD-a i u bankarskoj strukturi i aktivnostima tokom prošle dekade u SAD. U ovom poglavlju opisujemo razloge koji stoje iza ovih promena regulativa, vladine agencije koje redovno proveravaju banke i instrumente koje vlada koristi da reguiliše bankarske aktivnosti. Skorašnji trendovi u bankarskoj industriji ohrabrili su merdžere i izmenili usluge koje banke obezbeđuju svojim klijentima. Regulativa se menja, prilagođavajući se konkurenciji između različitih banaka i nebankarskih finansijskih posrednika u obezbeđenju finansijskih usluga, stimulišući konsolidaciju u industriji. Bankarsko poslovanje nije više statično kao što je nekad bilo i mi opisujemo promene koje su se desile u prošloj dekadi, koje će nastaviti da oblikuju bankarsku industriju SAD-a i u ostalim industrijskim ekonomijama u budućnosti.
Poreklo današnje bankarske industrije SAD
Maturski. seminarski i diplomski radovi iz ekonomije: menadzment, marketing, finansija, elektronskog poslovanja, internet tehnologija, biznis planovi, makroekonomija, mikroekonomija, preduzetnistvo, upravljanje ljudskim resursima, carine i porezi.
Mi možemo ispitati ulogu banaka u finansijskom sistemu u kulturnom i političkom pogledu, viđenu od strane mnogih građana ranijih dekada u Sjedinjenim državama. Mnogi građani, posebno oni u ruralnim sredinama, bojali su se bankarskih kamata, naročito onih u Njujorku. Alexander Hamilton, sekretar blagajne, je 1791. godine pokušao da ustanovi svedržavni bankarski sistem, sa Bankom SAD u Filadelfiji kao vodećom bankom, kako bi obezbedio efikasan sistem posredništva. Iako je dvadesetogodišnji bankarski charter bio inoviran (nakon 5 godina nepostojanja) kao Druga banka SAD-a, 1816. godine njenom opstanku bilo je zaprećeno od strane poljoprivrednih država. Nakon njegovog izbora za predsednika, Andrew Jackson, popularni heroj, dozvolio je da se charter Druge banke ugasi 1836. godine.
Iako je ustanovljenje nacionalnog bankarskog sistema bilo neminovno, državi je dato pravo da kontroliše banke u njihovim granicama nakon 1836. godine. Ovo je bio početak Slobodnog Bankarskog Perioda tokom kojeg su banke bile kontrolisane uz veoma