18-04-2010, 09:58 AM
Sadržaj:
Uvod 2
Struktura funkcija ljudskih resursa u sportu 8
Klasifikacija funkcija ljudskih resursa u organizaciji sporta 9
Organizaciono-razvojni procesi 10
Filozofija, vizija i misija ljudskih resursa u sportu 12
Zaključak 12
Literatura i izvori 14
Uvod
Svaka razvijena ljudska naučna i stručna oblast ima svoj problem, predmet, ciljeve, metodologiju istraživanja i/ili tehnologiju razvoja, koju u istraživanju, razvoju ili operacionalizaciji primjenjuje, te stručan jezik kojim operiše, a unutar njega veliki broj pojmovnih ili terminoloških naziva, koji se na današnjem stepenu razvoja nauke i tehnologije sve više umnožavaju i koriste.
Komunikacija naučnika i stručnjaka iz različitih govornih (jezičkih) područja, kao i unutar istog govornog područja, predstavlja način razmjene rezultata, saznanja i dogovora do kojih se došlo. Međutim, pojmovni sistemi u različitim jezicima se ne poklapaju uvijek, a do toga najčešće dolazi zbog različitog pristupa, raznih škola ili shvatanja problema, što veoma često dovodi do nesporazuma.
Iz tih razloga, davanje naziva predstavlja arbitraran proces, koji se mora bazirati na dogovoru (konvenciji) naučnika i stručnjaka iz cijelog svijeta unutar neke oblasti i iz različitih govornih područja. Taj dogovor se prvenstveno mora odnositi na sadržaj određenog pojma, zatim slijedi davanje naziva tom sadržaju, i na kraju usklađenost pojma sa pripadajućim jezičkim standardom. Uspostavljanje mreže pojmova i njihovih značenja prioritet je svake naučne i stručne discipline, pa tako i menadžmenta ljudskih resursa, kao najmlađe naučne discipline u sportu.
Menadžment ljudskih resursa u sportu predstavlja široko područje djelovanja, jer, osim viševrsnog (višestranog) i bazičnog (osnovnog) dijela, koji se primjenjuje gotovo u svim ljudskim djelatnostima, u oblasti sporta ima i svojih specifičnosti u okviru pojedinih sportova ili sportskih disciplina.
Ovakav filozofski, strategijski i pragmatičan pristup u savremenoj sportskoj tehnologiji, da se nadopunjavanje (sinergizam) ili saradnja (interakcija) različitih faktora integrira u zajednički proces, radi postizanja većeg učinka od uobičajenog zbira ulaznih veličina, valja posmatrati kroz prizmu komplementarnosti, kao jednako važne i neodvojive sportsko - poslovne funkcije, koje tek sastavljene zajedno, potpuno odražavaju ontološku prirodu djelovanja u sportskim organizacijama.
Pojam menadžmenta ljudskih resursa (Human Resource Management) u svetu poslednjih godina sve više zamenjuje pojam kadrova (personal) u gotovo svim organizacionim oblicima i funkcijama upravljanja tehnološkim procesima različitih sfera rada. Do toga je došlo iz razloga što personalna funkcija, kao i njen pandan kadrovska, nije bila poslovna funkcija integrirana u celokupno poslovanje, niti usmerena na probleme proizvodnosti, ekonomske uspešnosti, razvoja poslovanja i organizacije, što konkretno znači, da su se pretežno bavili ljudima, a ne poslovanjem. Shodno tome, ljudi, ljudski potencijali, odnosno menadžment ljudskih resursa sve se više konstituira kao poseban predmet istraživanja, obrazovanja i načina poslovanja.
Menadžment ljudskih resursa tesno je povezan sa tehnološkim procesima rada, organizacionom strukturom, upravljanjem i razvojem sportske organizacije. To konkretno znači, da se menadžment ljudskih resursa, s jedne strane, odnosi na upravljanje sportistom od strane sportskog trenera, tima stručnjaka i sportskih naučnika, sa ciljem postizanja što boljih sportskih rezultata, a sa druge strane, na efektivno upravljanje cjelokupnom sportskom organizacijom od strane sportskog menadžera, marketing menadžera, upravljača u sportu (članova organa upravljanja) i sportskih volontera, koji su također u funkciji postizanja ukupnih visokih sportskih ostvarenja.
Shodno tome, glavni akcenat u daljem pristupu, operacionalizaciji menadžmenta ljudskih resursa je usmeren i analiziran, s jedne strane, na upravljanje antropološkim karakteristikama sportista u integritetu i totalitetu, zatim pojedinačnim modelima antropoloških karakteristika i njihovim transformacionim procesima, što čini sportsku funkciju, a sa druge strane, na upravljanje ljudskim resursima u svim relevantnim poslovnim funkcijama sportskih organizacija, što predstavlja predmet izučavanja poslovne funkcije.
Menadžment ljudskih resursa u sportu najčešće podrazumeva integralni ljudski potencijal svih zaposlenih i/ili angažiranih subjekata u sportskoj organizaciji. Tretiranje ljudi u sportskim organizacijama kao resurs (radni potencijal) čini proces upravljanja veoma složenim, prvenstveno iz razloga što čovjek na današnjem stepenu antropološkog, ekonomskog, društvenog, političkog i kulturnog nivoa i razvoja predstavlja jedan od najsloženijih i najkomplikovanijih resursa. Složen i komplikovan zbog toga što se on sastoji iz niza međusobno povezanih antropoloških segmenata (morfoloških, funkcionalnih, motoričkih, kojegnitivnih, konativnih, socioloških i dr.), a dinamičan zato što je sposoban da promeni svoje stanje pod uticajem niza spoljašnjih dejstava.
Da bi se mogla odvijati proizvodnja sportskog potencijala, odnosno da bi uopšte postojao jedan sportski sistem neophodna su resursi. Oni predstavljaju sve one materijalne uslove koji su potrebni za odvijanje aktivnosti u sportskom sistemu.
Resursi u sportu se mogu podeliti u dve kategorije:
1. Funkcionalni resursi – koji se sastoje iz ljudskih i fizičkih resursa i
2. Logistički resursi – koji se sastoje iz novčanih resursa i podataka kao resursa.
Svaki od ovih resursa će biti opširnije objašnjen u ovom seminarskom radu.
Da bi jedna sportska organizacija funkcionisala neophodno je konstantno aktiviranje svih raspoloživih resursa. Oni ispoljavaju određene karakteristike koje se odnose na:
• Trošenje resursa,
• Obnavljanje resursa i
• Produktivnost resursa.
Tokom svakog korišćenja resursa u sportskoj organizaciji dolazi do njihovog trošenja. To trošenje može biti:
– Fizičko i
– Funkcionalno
Fizičko trošenje resursa se odnosi na potrošnju materije i energije. Ono obuhvata svo ono trošenje energije sportista tokom treninga ili takmičenja, trenera tokom organizovanja treninga ili pak ljudi koji trošenje svoje energije baziraju na pripremi sportskih objekata.
Funkcionalno trošenje resursa predstavlja habanje oređenih resursa koji su u funkciji sporta. Ti resursi su: sportski objekti sa svim sadržajima u njima, sportka oprema, rekviziti, razni insrumenti, odnosno svi oni materijali koji su u funkciji sporta. Neophodno je konstantno održavanje funkcionalnih resursa kako oni ne bi izgubili svoja svojstva i funkciju. Oni se karakterišu po tome što imaju svoj vek trajanja i posle određenog vremena neophodna je njihova zamena.
Obnavljanje resursa je neophodno i ono zavisi od vrste i brzine njihovog trošenja. Svakom resursu treba određeno vreme da se potroši, nekom dan, dva (energija, hrana, voda...), a nekom 20 godina (sportski trener). Postoje i tzv. trajni resursi kao što su: sportski objekti, zgrade, tereni i sl. Kakav god resurs bio neminovno je njegovo obnavljanje.
Produktivnost resursa predstavlja učinak ljudskih i fizičkih resursa u određenom vremenu.da bi produktivnost bila bolja neophodna je stalna saradnja i dopunjavanje ljudskih i fiziških resursa.
Ljudski resursi u sportu
Ni jedna sportska organizacija ne bi mogla da funkcioniše bez ljudi odnosno ljudskih resursa. Kvalitetno poslovanje sportske organizacije zavisi pre svega od kvaliteta ljudskih resursa koji su u njoj.
Kadrovi (resursi) u sportskom klubu obuhvataju sva angažovana lica koja iniciraju, inoviraju i primenjuju najsavremeniju sportsku tehnologiju, kao i druge resurse koji su u funkciji ostvarivanja sportskih i poslovnih funkcija, kao i visoko vrednih efekata (sportskih rezultata). U širem smislu, kadrove u klubu čine lica koja upravljaju (društveno-sportski radnici, menadžeri) i volonteri (amaterski sportski radnici). Kadrovi u užem smislu su svi zaposleni u klubu, bez obzira na stepen stručnih kvalifikacija, radno mesto ili vrstu radnog odnosa.
Osnovne kategorije ljudskih resursa u sportskoj organizaciji su:
1. Specifični resursi – Sportisti i
2. Osnovni ljudski resursi
Sportisti su ustvari svrha postojanja jedne sportske organizacije. Bez njih ne bi ni bilo sportske organizacije. Oni su centralni deo sistema u sportskoj organizaciji i predstavljaju njen „glavni proizvod“. Oni su ti koji direktno ispunjavaju ciljeve sportske organizacije i prema njima se usklađuju svi ostali ljudski potencijali oranizacije.
Osnovni ljudski resursi sačinjavaju četiri kategorije ljudi koji čine kadrovski potencijal u sportskoj organizaciji:
1. Menadžeri
2. Stručni radnici
3. Upravljači i
4. Volonteri
Menadžeri su pokretači akcija i ljudi, usmerenih ka ostvarivanju postavljenih ciljeva orgazacije. Podela menadžera:
• Top menadžeri (generalni direktori, sportski direktori)
• Funkiconalni menadžeri (marketing i finansije)
• Operativni menadžeri (rukovodioci odeljenja, treneri)
Stručni radnici su svi oni koji su zaposleni na stručnim mestima u sportskoj organizaciji, odnosno koji su neophodni za njeno funkcionisanje. U stručne radnike ubrajaju se svakako i treneri. Treneri prilikom upravljanja trenažnom tehnologijom u sportskoj organizaciji moraju raspolagati sa veoma širokim repertoarom teorijskog i praktičnog znanja.
Upravljači su vlasnici, deoničari osnivači ili članovi organa upravljanja na svim hijerarhijskim nivima, koji utvrđuju ciljeve sportske oranizacije, rade na njihovoj realizaciji i obezbeđuju društveni karakter sporta.
Volonteri su amaterski sportski radnici koji se dobrovoljno angažuju u svim segmentima organizovanja sportskih klubova, saveza, sportskih takmičenja, propagiranju sporta i vršenju društveno korisne kontrole u sportu.
Ljudski resursi su najznačajniji ulazni element svakog radnog procesa organizacije. Oni svojim znanjem, radnim sposobnostima i motivacijom učestvuju u stvaranju: proizvoda, odluka i informacija.
Menadžment ljudskih resursa predstavlja složen proces planiranja, organizovanja i praćenja razvoja kadrova. Kadrovski menadžment obezbeđuje vitalnost organizacionoj strukturi. On dovodi, raspoređuje, razvija i zadržava sposobne kadrove – radnike i menadžere. Efikasnost menadžmenta ljudskih resursa se odražava na radnu i poslovnu efikasnost i dugoročnu stabilnost organizacije.
Aktivnosti menažmenta ljudskih resursa se mogu grupisati na:
– Planiranje ljudskih resursa
– Regrutovanje i selekcija radnog osoblja
– Razvoj svih kadrova, a posebno stalno zaposlenih
– Ocenjivanje uspešnosti obavljanja radnih zadataka
– Nagrađivanje i motivacija
– Kreiranje adekvatne organizacione i radne kulture
– Vođenje brige o zdravstvenoj zaštiti svih ljudskih potencijala u sportskoj organizaciji, prvenstveno sportista
– Uspostavljanje i razvoj kvalitetnih međuljudskih odnosa
– Vođenje administrativnih poslova iz oblasti radnih odnosa
Uvod 2
Struktura funkcija ljudskih resursa u sportu 8
Klasifikacija funkcija ljudskih resursa u organizaciji sporta 9
Organizaciono-razvojni procesi 10
Filozofija, vizija i misija ljudskih resursa u sportu 12
Zaključak 12
Literatura i izvori 14
Uvod
Svaka razvijena ljudska naučna i stručna oblast ima svoj problem, predmet, ciljeve, metodologiju istraživanja i/ili tehnologiju razvoja, koju u istraživanju, razvoju ili operacionalizaciji primjenjuje, te stručan jezik kojim operiše, a unutar njega veliki broj pojmovnih ili terminoloških naziva, koji se na današnjem stepenu razvoja nauke i tehnologije sve više umnožavaju i koriste.
Komunikacija naučnika i stručnjaka iz različitih govornih (jezičkih) područja, kao i unutar istog govornog područja, predstavlja način razmjene rezultata, saznanja i dogovora do kojih se došlo. Međutim, pojmovni sistemi u različitim jezicima se ne poklapaju uvijek, a do toga najčešće dolazi zbog različitog pristupa, raznih škola ili shvatanja problema, što veoma često dovodi do nesporazuma.
Iz tih razloga, davanje naziva predstavlja arbitraran proces, koji se mora bazirati na dogovoru (konvenciji) naučnika i stručnjaka iz cijelog svijeta unutar neke oblasti i iz različitih govornih područja. Taj dogovor se prvenstveno mora odnositi na sadržaj određenog pojma, zatim slijedi davanje naziva tom sadržaju, i na kraju usklađenost pojma sa pripadajućim jezičkim standardom. Uspostavljanje mreže pojmova i njihovih značenja prioritet je svake naučne i stručne discipline, pa tako i menadžmenta ljudskih resursa, kao najmlađe naučne discipline u sportu.
Menadžment ljudskih resursa u sportu predstavlja široko područje djelovanja, jer, osim viševrsnog (višestranog) i bazičnog (osnovnog) dijela, koji se primjenjuje gotovo u svim ljudskim djelatnostima, u oblasti sporta ima i svojih specifičnosti u okviru pojedinih sportova ili sportskih disciplina.
Ovakav filozofski, strategijski i pragmatičan pristup u savremenoj sportskoj tehnologiji, da se nadopunjavanje (sinergizam) ili saradnja (interakcija) različitih faktora integrira u zajednički proces, radi postizanja većeg učinka od uobičajenog zbira ulaznih veličina, valja posmatrati kroz prizmu komplementarnosti, kao jednako važne i neodvojive sportsko - poslovne funkcije, koje tek sastavljene zajedno, potpuno odražavaju ontološku prirodu djelovanja u sportskim organizacijama.
Pojam menadžmenta ljudskih resursa (Human Resource Management) u svetu poslednjih godina sve više zamenjuje pojam kadrova (personal) u gotovo svim organizacionim oblicima i funkcijama upravljanja tehnološkim procesima različitih sfera rada. Do toga je došlo iz razloga što personalna funkcija, kao i njen pandan kadrovska, nije bila poslovna funkcija integrirana u celokupno poslovanje, niti usmerena na probleme proizvodnosti, ekonomske uspešnosti, razvoja poslovanja i organizacije, što konkretno znači, da su se pretežno bavili ljudima, a ne poslovanjem. Shodno tome, ljudi, ljudski potencijali, odnosno menadžment ljudskih resursa sve se više konstituira kao poseban predmet istraživanja, obrazovanja i načina poslovanja.
Menadžment ljudskih resursa tesno je povezan sa tehnološkim procesima rada, organizacionom strukturom, upravljanjem i razvojem sportske organizacije. To konkretno znači, da se menadžment ljudskih resursa, s jedne strane, odnosi na upravljanje sportistom od strane sportskog trenera, tima stručnjaka i sportskih naučnika, sa ciljem postizanja što boljih sportskih rezultata, a sa druge strane, na efektivno upravljanje cjelokupnom sportskom organizacijom od strane sportskog menadžera, marketing menadžera, upravljača u sportu (članova organa upravljanja) i sportskih volontera, koji su također u funkciji postizanja ukupnih visokih sportskih ostvarenja.
Shodno tome, glavni akcenat u daljem pristupu, operacionalizaciji menadžmenta ljudskih resursa je usmeren i analiziran, s jedne strane, na upravljanje antropološkim karakteristikama sportista u integritetu i totalitetu, zatim pojedinačnim modelima antropoloških karakteristika i njihovim transformacionim procesima, što čini sportsku funkciju, a sa druge strane, na upravljanje ljudskim resursima u svim relevantnim poslovnim funkcijama sportskih organizacija, što predstavlja predmet izučavanja poslovne funkcije.
Menadžment ljudskih resursa u sportu najčešće podrazumeva integralni ljudski potencijal svih zaposlenih i/ili angažiranih subjekata u sportskoj organizaciji. Tretiranje ljudi u sportskim organizacijama kao resurs (radni potencijal) čini proces upravljanja veoma složenim, prvenstveno iz razloga što čovjek na današnjem stepenu antropološkog, ekonomskog, društvenog, političkog i kulturnog nivoa i razvoja predstavlja jedan od najsloženijih i najkomplikovanijih resursa. Složen i komplikovan zbog toga što se on sastoji iz niza međusobno povezanih antropoloških segmenata (morfoloških, funkcionalnih, motoričkih, kojegnitivnih, konativnih, socioloških i dr.), a dinamičan zato što je sposoban da promeni svoje stanje pod uticajem niza spoljašnjih dejstava.
Da bi se mogla odvijati proizvodnja sportskog potencijala, odnosno da bi uopšte postojao jedan sportski sistem neophodna su resursi. Oni predstavljaju sve one materijalne uslove koji su potrebni za odvijanje aktivnosti u sportskom sistemu.
Resursi u sportu se mogu podeliti u dve kategorije:
1. Funkcionalni resursi – koji se sastoje iz ljudskih i fizičkih resursa i
2. Logistički resursi – koji se sastoje iz novčanih resursa i podataka kao resursa.
Svaki od ovih resursa će biti opširnije objašnjen u ovom seminarskom radu.
Da bi jedna sportska organizacija funkcionisala neophodno je konstantno aktiviranje svih raspoloživih resursa. Oni ispoljavaju određene karakteristike koje se odnose na:
• Trošenje resursa,
• Obnavljanje resursa i
• Produktivnost resursa.
Tokom svakog korišćenja resursa u sportskoj organizaciji dolazi do njihovog trošenja. To trošenje može biti:
– Fizičko i
– Funkcionalno
Fizičko trošenje resursa se odnosi na potrošnju materije i energije. Ono obuhvata svo ono trošenje energije sportista tokom treninga ili takmičenja, trenera tokom organizovanja treninga ili pak ljudi koji trošenje svoje energije baziraju na pripremi sportskih objekata.
Funkcionalno trošenje resursa predstavlja habanje oređenih resursa koji su u funkciji sporta. Ti resursi su: sportski objekti sa svim sadržajima u njima, sportka oprema, rekviziti, razni insrumenti, odnosno svi oni materijali koji su u funkciji sporta. Neophodno je konstantno održavanje funkcionalnih resursa kako oni ne bi izgubili svoja svojstva i funkciju. Oni se karakterišu po tome što imaju svoj vek trajanja i posle određenog vremena neophodna je njihova zamena.
Obnavljanje resursa je neophodno i ono zavisi od vrste i brzine njihovog trošenja. Svakom resursu treba određeno vreme da se potroši, nekom dan, dva (energija, hrana, voda...), a nekom 20 godina (sportski trener). Postoje i tzv. trajni resursi kao što su: sportski objekti, zgrade, tereni i sl. Kakav god resurs bio neminovno je njegovo obnavljanje.
Produktivnost resursa predstavlja učinak ljudskih i fizičkih resursa u određenom vremenu.da bi produktivnost bila bolja neophodna je stalna saradnja i dopunjavanje ljudskih i fiziških resursa.
Ljudski resursi u sportu
Ni jedna sportska organizacija ne bi mogla da funkcioniše bez ljudi odnosno ljudskih resursa. Kvalitetno poslovanje sportske organizacije zavisi pre svega od kvaliteta ljudskih resursa koji su u njoj.
Kadrovi (resursi) u sportskom klubu obuhvataju sva angažovana lica koja iniciraju, inoviraju i primenjuju najsavremeniju sportsku tehnologiju, kao i druge resurse koji su u funkciji ostvarivanja sportskih i poslovnih funkcija, kao i visoko vrednih efekata (sportskih rezultata). U širem smislu, kadrove u klubu čine lica koja upravljaju (društveno-sportski radnici, menadžeri) i volonteri (amaterski sportski radnici). Kadrovi u užem smislu su svi zaposleni u klubu, bez obzira na stepen stručnih kvalifikacija, radno mesto ili vrstu radnog odnosa.
Osnovne kategorije ljudskih resursa u sportskoj organizaciji su:
1. Specifični resursi – Sportisti i
2. Osnovni ljudski resursi
Sportisti su ustvari svrha postojanja jedne sportske organizacije. Bez njih ne bi ni bilo sportske organizacije. Oni su centralni deo sistema u sportskoj organizaciji i predstavljaju njen „glavni proizvod“. Oni su ti koji direktno ispunjavaju ciljeve sportske organizacije i prema njima se usklađuju svi ostali ljudski potencijali oranizacije.
Osnovni ljudski resursi sačinjavaju četiri kategorije ljudi koji čine kadrovski potencijal u sportskoj organizaciji:
1. Menadžeri
2. Stručni radnici
3. Upravljači i
4. Volonteri
Menadžeri su pokretači akcija i ljudi, usmerenih ka ostvarivanju postavljenih ciljeva orgazacije. Podela menadžera:
• Top menadžeri (generalni direktori, sportski direktori)
• Funkiconalni menadžeri (marketing i finansije)
• Operativni menadžeri (rukovodioci odeljenja, treneri)
Stručni radnici su svi oni koji su zaposleni na stručnim mestima u sportskoj organizaciji, odnosno koji su neophodni za njeno funkcionisanje. U stručne radnike ubrajaju se svakako i treneri. Treneri prilikom upravljanja trenažnom tehnologijom u sportskoj organizaciji moraju raspolagati sa veoma širokim repertoarom teorijskog i praktičnog znanja.
Upravljači su vlasnici, deoničari osnivači ili članovi organa upravljanja na svim hijerarhijskim nivima, koji utvrđuju ciljeve sportske oranizacije, rade na njihovoj realizaciji i obezbeđuju društveni karakter sporta.
Volonteri su amaterski sportski radnici koji se dobrovoljno angažuju u svim segmentima organizovanja sportskih klubova, saveza, sportskih takmičenja, propagiranju sporta i vršenju društveno korisne kontrole u sportu.
Ljudski resursi su najznačajniji ulazni element svakog radnog procesa organizacije. Oni svojim znanjem, radnim sposobnostima i motivacijom učestvuju u stvaranju: proizvoda, odluka i informacija.
Menadžment ljudskih resursa predstavlja složen proces planiranja, organizovanja i praćenja razvoja kadrova. Kadrovski menadžment obezbeđuje vitalnost organizacionoj strukturi. On dovodi, raspoređuje, razvija i zadržava sposobne kadrove – radnike i menadžere. Efikasnost menadžmenta ljudskih resursa se odražava na radnu i poslovnu efikasnost i dugoročnu stabilnost organizacije.
Aktivnosti menažmenta ljudskih resursa se mogu grupisati na:
– Planiranje ljudskih resursa
– Regrutovanje i selekcija radnog osoblja
– Razvoj svih kadrova, a posebno stalno zaposlenih
– Ocenjivanje uspešnosti obavljanja radnih zadataka
– Nagrađivanje i motivacija
– Kreiranje adekvatne organizacione i radne kulture
– Vođenje brige o zdravstvenoj zaštiti svih ljudskih potencijala u sportskoj organizaciji, prvenstveno sportista
– Uspostavljanje i razvoj kvalitetnih međuljudskih odnosa
– Vođenje administrativnih poslova iz oblasti radnih odnosa