13-08-2011, 10:42 AM
Maturski, Seminarski , Maturalni i diplomski radovi iz ekonomije: menadžment, marketing, finansija, elektronskog poslovanja, internet tehnologija, biznis planovi, makroekonomija, mikroekonomija, preduzetništvo, upravljanje ljudskim resursima, carine i porezi.
Hrišćanstvo je religija onih koji veruju u Isusa Hrista, najveća je religija na svetu i okuplja oko dve milijarde vernika, rasprostranjena je na svim delovima sveta. Tvorci hrišćanstva su rabin Isus Hristos Nazarećanin i Jevreji koji su bili okupljeni oko njega. Posle njegovog pogubljenja oni su se ponovo okupili i obznanili da je ustao iz mrtvih. Hrišćansko učenje se oslanjalo na starojevrejsko, kao Jevreji verovali su u jednog boga, preuzelo je mnoga jevrejska verovanja i vrednosti. Prva okupljanja hrišćana bila su u sinagogama, odvijala su se u Izraelu u Jerusalimu i Galileji. Svete spise Izrailja kasnije su nazvali Stari zavet, ti spisi postali su temeljni dokument preobražene, delimično nove vere. „Od tada su hrišćani, sa nešto malo izuzetaka, jevrejske spise smatrali Rečju božijom ili svedočanstvom o Reči Božijoj, kao i dokumenta o hrišćanskim počecima nazvana Novi zavet“. Dakle, hrišćani su svoje duhovno uzdizanje i nadahnuće tražili i nalazili u Bibliji i tako su dobili atribut narod knjige (tako nazivani od muslimana). Najveći deo hrišćana je smatrao da kroz Stari i Novi zavet govori Bog, te da su te knjige bogom nadahnute. Protestanti ove knjige – Bibliju, izjednačavaju sa „Rečju Božjom“ i shvataju je nepogrešivom. Umereni protestanti i veći deo katolika citiraju Bibliju. Za njih je Isus Hristos reč Božija zapisana u Bibliji, smatraju da je Biblija glavni ali ne i jedini izvor i norma crkvenog učenja, veruju da je Biblija vodič ka veri i spasenju. U nekoliko poslednjih vekova Biblija je bila predmet istorijske i književne analize. Kao rezultat takvih istraživanja je saznanje da delo koje se u Bibliji vodi kao autorstvo jedne osobe i pod jednim imenom, kao na primer proročanstvo Isaije i dr. u Starom zavetu, i spisi Jovana i dr. u Novom zavetu su u stvari dela ne jednog već više autora.
Hristova crkva danas se javlja u tri globalna oblika: Pravoslavna, Rimokatolička i Protestantska crkva. Naravno tu je još i Grkokatolička crkva, koja se uglavnom ne pominje u globalnom razmatranju zato što ne donosi novi kvalitet već predstavlja mešavinu obreda i teologije Rimokatoličke i Pravoslavne crkve, zbog čega se još naziva i unijatskom crkvom. Bilo kako bilo, crkva danas nije jedinstvena, a u ovom radu ćemo objasniti kako se to dogodilo...
Sadržaj :
UVOD 3
1 Raskoli u Hrišćanstvu 4
1.1 Prvi raskoli 5
1.2 Raskol između pravoslavnog Istoka i katoličkog Zapada 6
1.2.1 Simbol vere 6
1.3 Episkopi 7
1.4 Raskol između katoličanstva i protestantizma (1517–1648) 8
1.5 Razlike u društveno-političkoj praksi 10
2 Ekumenizam 13
ZAKLJUČAK 16
LITERATURA 17
Hrišćanstvo je religija onih koji veruju u Isusa Hrista, najveća je religija na svetu i okuplja oko dve milijarde vernika, rasprostranjena je na svim delovima sveta. Tvorci hrišćanstva su rabin Isus Hristos Nazarećanin i Jevreji koji su bili okupljeni oko njega. Posle njegovog pogubljenja oni su se ponovo okupili i obznanili da je ustao iz mrtvih. Hrišćansko učenje se oslanjalo na starojevrejsko, kao Jevreji verovali su u jednog boga, preuzelo je mnoga jevrejska verovanja i vrednosti. Prva okupljanja hrišćana bila su u sinagogama, odvijala su se u Izraelu u Jerusalimu i Galileji. Svete spise Izrailja kasnije su nazvali Stari zavet, ti spisi postali su temeljni dokument preobražene, delimično nove vere. „Od tada su hrišćani, sa nešto malo izuzetaka, jevrejske spise smatrali Rečju božijom ili svedočanstvom o Reči Božijoj, kao i dokumenta o hrišćanskim počecima nazvana Novi zavet“. Dakle, hrišćani su svoje duhovno uzdizanje i nadahnuće tražili i nalazili u Bibliji i tako su dobili atribut narod knjige (tako nazivani od muslimana). Najveći deo hrišćana je smatrao da kroz Stari i Novi zavet govori Bog, te da su te knjige bogom nadahnute. Protestanti ove knjige – Bibliju, izjednačavaju sa „Rečju Božjom“ i shvataju je nepogrešivom. Umereni protestanti i veći deo katolika citiraju Bibliju. Za njih je Isus Hristos reč Božija zapisana u Bibliji, smatraju da je Biblija glavni ali ne i jedini izvor i norma crkvenog učenja, veruju da je Biblija vodič ka veri i spasenju. U nekoliko poslednjih vekova Biblija je bila predmet istorijske i književne analize. Kao rezultat takvih istraživanja je saznanje da delo koje se u Bibliji vodi kao autorstvo jedne osobe i pod jednim imenom, kao na primer proročanstvo Isaije i dr. u Starom zavetu, i spisi Jovana i dr. u Novom zavetu su u stvari dela ne jednog već više autora.
Hristova crkva danas se javlja u tri globalna oblika: Pravoslavna, Rimokatolička i Protestantska crkva. Naravno tu je još i Grkokatolička crkva, koja se uglavnom ne pominje u globalnom razmatranju zato što ne donosi novi kvalitet već predstavlja mešavinu obreda i teologije Rimokatoličke i Pravoslavne crkve, zbog čega se još naziva i unijatskom crkvom. Bilo kako bilo, crkva danas nije jedinstvena, a u ovom radu ćemo objasniti kako se to dogodilo...
Sadržaj :
UVOD 3
1 Raskoli u Hrišćanstvu 4
1.1 Prvi raskoli 5
1.2 Raskol između pravoslavnog Istoka i katoličkog Zapada 6
1.2.1 Simbol vere 6
1.3 Episkopi 7
1.4 Raskol između katoličanstva i protestantizma (1517–1648) 8
1.5 Razlike u društveno-političkoj praksi 10
2 Ekumenizam 13
ZAKLJUČAK 16
LITERATURA 17