13-09-2013, 08:09 AM
UVOD
Sadržaj
Starenje i starost danas se ogledaju u dva pojavno i sadržajno različita oblika: jedinke i društva. Starost i starenje jedinke funkcija je trajanja života, a društva – demografskih kretanja. Starenje tokom života je ireverzibilno propadanje struktura i funkcija organizma, smanjenje psihofizičkih svojstava, kao i pad adaptibilnih sposobnosti. U definisanju starenja postoje mnoge teškoće, najviše zbog nedostatka konačnog odgovora o suštini starenja. Zato ima raznih definicija pojma individualnog starenja, među kojima postoje znatne razlike, kako s ob zirom na naučno-istraživačku orijentaciju autora, koja može biti više biološki ili više sociološki orijentisana, tako i s obzirom na razlike u socijalnim normama, sastavu verovanja i slično.
Biološka starost se definiše kao procena osobina i sposobnosti pojedinca s obzirom na očekivano životno doba zbog raznih razloga hronološke grupacije kojoj pripada. Naime, u biološkom smislu pojedinac može biti stariji ili mlađi od osoba iste hronološke dobi , to jest, njegova očekivana životna dob zbog raznih razloga može biti drugačija od prosečne životne dobi pojedinaca njegove hronološke grupacije. Osobe biološki mlađe unutar određene hronološke dobi imaju veću očekivanu životnu dob. Psihološka starost se definiše s obzirom na adaptivne kapacitete pojedinca, odnosno s obzirom na njegovu mogućnost prilagođavanja promenama u životnoj okolini. Ukoliko je adaptivni kapacitet pojedinca sačuvaniji nego kod prosečnih pojedinaca njegove hronološke dobi, može se reći da je njegova psihološka starost niža. Na psihološku starost utiče stanje osnovnih organskih struktura, naročito mozga i kardiovaskularnog sistema, iako vrlo značajnu ulogu u proceni psihološke dobi imaju sposobnost pamćenja, učenja, inteligencija, motorika, jačina motivacije i načini emocionalnog reagovanja.
Biološka starost se definiše kao procena osobina i sposobnosti pojedinca s obzirom na očekivano životno doba zbog raznih razloga hronološke grupacije kojoj pripada. Naime, u biološkom smislu pojedinac može biti stariji ili mlađi od osoba iste hronološke dobi , to jest, njegova očekivana životna dob zbog raznih razloga može biti drugačija od prosečne životne dobi pojedinaca njegove hronološke grupacije. Osobe biološki mlađe unutar određene hronološke dobi imaju veću očekivanu životnu dob. Psihološka starost se definiše s obzirom na adaptivne kapacitete pojedinca, odnosno s obzirom na njegovu mogućnost prilagođavanja promenama u životnoj okolini. Ukoliko je adaptivni kapacitet pojedinca sačuvaniji nego kod prosečnih pojedinaca njegove hronološke dobi, može se reći da je njegova psihološka starost niža. Na psihološku starost utiče stanje osnovnih organskih struktura, naročito mozga i kardiovaskularnog sistema, iako vrlo značajnu ulogu u proceni psihološke dobi imaju sposobnost pamćenja, učenja, inteligencija, motorika, jačina motivacije i načini emocionalnog reagovanja.
Sadržaj
UVOD 3
1 Zdravstvena nega i komunikacija sa starim osobama 4
2 Važni aspekti komunikacije sa starima 8
2.1 Različita reagovanja na starenje 8
2.2 Stereotipi i predrasude o starima koje treba izbegavati 9
ZAKLJUČAK 11
LITERATURA 13
1 Zdravstvena nega i komunikacija sa starim osobama 4
2 Važni aspekti komunikacije sa starima 8
2.1 Različita reagovanja na starenje 8
2.2 Stereotipi i predrasude o starima koje treba izbegavati 9
ZAKLJUČAK 11
LITERATURA 13