13-09-2013, 08:01 AM
UVOD
S A D R Ž A J
Anestezija, u današnjem smislu reči počela je da se koristi tek od devetnaestog veka, tada su započela i prva istraživanja u ovom području. nije bilo sve do devetnaestog stoljeća, kada su se započela provoditi prva istraživanja u ovom području. Reč anestezija potiče od grčkih reči an estos – što figurativno znači, „bez osećaja“ ili „izvan osećanja“, dakle - neosetljivost. Anestezija je medicinska metoda anesteziologije koja uz primenu anestetika i drugih madikamenata u organizmu čoveka dovodi do "isključenja bola" i "medikamentnima izazvanog sna", a primenjuje se tokom operativnih zahvata i drugih metoda dijagnostike i lečenja vrlo složenih stanja vezanih za pojam "intenzivnog liječenja". Anestetici su razne vrste lekova u gasovitom, tečnom ili drugom obliku koji kada se unesu u organizama svojim delovanjem dovode do gubitka osećaja i svesti uz minimalno štetno delovanje i mogućnost vraćanja organizma u normalno stanje, nakon prestanka njihove primene.
Pre devetnaestog veka u svrhe umanjenja bola koristili su se razni opijati, poput alkokola ili marihuane, ali su 1800. britanski hemičari Humphry Davy i Thomas Beddoes opisali neka svojstva kiseonikovok oksida (tzv. "rajskog gasa"), ali u to vreme ovaj gas je korišćen samo za zabavu. Drugi značajan medikament koji se koristio u anesteziji bio je hloroform, otkriven 1831. godine. Njegova je delotvornost potvrđena u 1847. godini. Tipenton natrijum 1934. Kurare prvi put korišćen 1942 – te se ovaj period tretira kao ulazak u “punoletstvo anestezije.
Do XIX veka anestezija nije primenjivana u medicini, pa su ljudi tokom operacije osjećali jak bol, a postojala je osoba zadužena da ih umiri. Današnja medicina ima čitavu nauku vezanu za anesteziju, a sama anestezija se deli na opštu i lokalnu. Anestezija može biti opšta, kada pored gubitka osećaja za bol celog tela, imamo i gubitak svesti, i lokalna kada je neosetljivost u ograničenom delu tela uz očuvanu svest.
Pre devetnaestog veka u svrhe umanjenja bola koristili su se razni opijati, poput alkokola ili marihuane, ali su 1800. britanski hemičari Humphry Davy i Thomas Beddoes opisali neka svojstva kiseonikovok oksida (tzv. "rajskog gasa"), ali u to vreme ovaj gas je korišćen samo za zabavu. Drugi značajan medikament koji se koristio u anesteziji bio je hloroform, otkriven 1831. godine. Njegova je delotvornost potvrđena u 1847. godini. Tipenton natrijum 1934. Kurare prvi put korišćen 1942 – te se ovaj period tretira kao ulazak u “punoletstvo anestezije.
Do XIX veka anestezija nije primenjivana u medicini, pa su ljudi tokom operacije osjećali jak bol, a postojala je osoba zadužena da ih umiri. Današnja medicina ima čitavu nauku vezanu za anesteziju, a sama anestezija se deli na opštu i lokalnu. Anestezija može biti opšta, kada pored gubitka osećaja za bol celog tela, imamo i gubitak svesti, i lokalna kada je neosetljivost u ograničenom delu tela uz očuvanu svest.
S A D R Ž A J
UVOD 4
1. 1. Opšta anestezija 5
1. 1. Opšta anestezija 5
1.1 Podela opštih anestetika 6
1.2 Intravenska anestezija 7
1.3 Inhalacioni anestetici 8
1.4 Sedacija i analgezija 8
1.5 Stadijumi opšte anestezije 9
1.6 Balansirana anestezija 9
2. NEUROLEPTANALGEZIJA 11
ZAKLJUČAK 12
LITERATURA 13
1. 1. Opšta anestezija 5
1. 1. Opšta anestezija 5
1.1 Podela opštih anestetika 6
1.2 Intravenska anestezija 7
1.3 Inhalacioni anestetici 8
1.4 Sedacija i analgezija 8
1.5 Stadijumi opšte anestezije 9
1.6 Balansirana anestezija 9
2. NEUROLEPTANALGEZIJA 11
ZAKLJUČAK 12
LITERATURA 13