22-01-2013, 06:21 PM
U Srbiji danas živi između 100 000 i 450 000 Roma (procene variraju u zavisnosti od izvora), većinom u naseljima bez infrastrukture, u kojima vlasti nisu obezbedile ni najosnovnije uslove za život, kao što su električna energija i uklanjanje smeća. Često se sprečava njihov ulazak na javna mesta, ne pružaju im se usluge u institucijama, a izloženi su i fizičkom nasilju, čak i od strane pripadnika policije. Nepovoljni ekonomski i socijalni uslovi, kao i nedovoljna otvorenost edukativnih institucija za specifičnosti položaja romske populacije, umanjuju mogućnost školovanja dece. Stoga prosečna romska porodica živi u siromaštvu, veoma je malo uključena u institucije sistema, i izolovana od savremenih društvenih tokova. Mnoga romska deca počinju da rade/zarađuju u ranom detinjstvu, proseći na ulici, ili skupljajući otpad. Većina te dece, čak i mlađe od šest godina, to vreme na ulici provodi sama, bez zaštite i brige odraslih.
Siromaštvo romske populacije i diskriminacija kojoj su izloženi, vode ka kršenju mnogih njihovih prava. Neka deca, iako imaju porodice, bivaju smeštena u institucije za decu bez roditeljskog staranja, institucije za decu sa smetnjama u razvoju, ili u institucije za mlade u sukobu sa zakonom. Besplatno školovanje u specijalnim školama i davanje socijalne pomoći su takođe faktori koji otežavaju socijalnu inkluziju Roma, u tom smislu što siromaštvo romskih porodica dodatno podstiče njihovo odlučivanje na upis dece u specijalne škole, pa i na smeštaj dece u institucije socijalne zaštite. Stoga je neophodno uticati na vlast da preduzme dugoročne mere radi uključivanja Roma u obrazovni sistem i život lokalne zajednice, koje bi ciljale na relevantne i suštinske uzroke održavanja Roma u poziciji socijalne izolacije. Usluge institucija su često niskog kvaliteta, i nedovoljno prilagođene potrebama romske dece.
Siromaštvo romske populacije i diskriminacija kojoj su izloženi, vode ka kršenju mnogih njihovih prava. Neka deca, iako imaju porodice, bivaju smeštena u institucije za decu bez roditeljskog staranja, institucije za decu sa smetnjama u razvoju, ili u institucije za mlade u sukobu sa zakonom. Besplatno školovanje u specijalnim školama i davanje socijalne pomoći su takođe faktori koji otežavaju socijalnu inkluziju Roma, u tom smislu što siromaštvo romskih porodica dodatno podstiče njihovo odlučivanje na upis dece u specijalne škole, pa i na smeštaj dece u institucije socijalne zaštite. Stoga je neophodno uticati na vlast da preduzme dugoročne mere radi uključivanja Roma u obrazovni sistem i život lokalne zajednice, koje bi ciljale na relevantne i suštinske uzroke održavanja Roma u poziciji socijalne izolacije. Usluge institucija su često niskog kvaliteta, i nedovoljno prilagođene potrebama romske dece.