09-09-2010, 04:13 PM
Maturski, Seminarski , Maturalni i diplomski radovi iz ekonomije: menadzment, marketing, finansija, elektronskog poslovanja, internet tehnologija, biznis planovi, makroekonomija, mikroekonomija, preduzetnistvo, upravljanje ljudskim resursima, carine i porezi.
1. KIČMENI STUB
Uvod
Nepoznati mislilac kičmu odredjuje kao niz kostiju koje su poredjane odozgo nadole duž čovekovih ledja. Na jednom kraju kičme čovek sedi, a na drugom sedi njegova glava. Mada ova definicija ima humoristički-poetski prizvuk, ona ukazuje na slozenost odnosa izmedju kičmenog stuba i drugih delova tela, posebno omogucavajuci prenos komandi od mozga prema organima i povratak informacija iz njih u mozak.
Embrionalni razvoj kičmenog stuba
Razvoj kičmenog stuba je dug i komplikovan proces. Počinje u momentu formiranja mezoderma, a to je u periodu izmedju 15. i 21. dana i traje do trece dekade zivota.
Kičmeni stub – columna vertebralis kao celina
Kičmeni stub – columna vertebralis je aksijalni deo lokomotornog sistema i predstavlja čvrst ali elastičan nosač trupa. Na kranijalni deo kičme naslanja se skelet glave, na grudi su prikačena rebra, sternum i skelet ruku, dok je sakralni deo, preko karličnog skeletal, spojen sa skeletom donjih ekstremiteta. Sa mehaničke tačke gledista, kičmeni stub predstavlja najsloženiji deo ljudskog skeletal i čine ga 33 (32-34) pršljenova, 73 zgloba, oko 300 ligamenata i 600 mišićnih pripoja.
Kičmeni stub – columna vertebralis je sastavljen po pravilu iz 33 prsljena:
- 7 cervikalnih
- 12 torakalnih
- 5 lumbalnih
- 5 fuzionisanih sakralnih i
- 4 ( ili 3 ili 5 ) fuzionisanih kokcigealnih.
Kičmeni stub moze biti sastavljen od 32 do 34 prsljena umesto 33, kako je to obično. Takve varijacije nisu česte i nemaju veci klinicki znacaj. Smatra se da postoji veca tendencija kod zena da reduciraju broj prsljenova nego sto je to slučaj kod muskaraca.Izuzev izmedju prvog i drugog cervikalnog i u području sakruma i kocigsa, prsljenovi su medjusobno odvojeni intervertebralnim diskusima.Visina kičmenog stuba nije identična sa njegovom dužinom, zbog postojecih krivina i u izgradnji njegove visine diskusi učestvuju u znatnom iznosu. Ako bi se odstranili svi diskusi, kičmeni stub bio bi nizi za 25% sto znaci da čine četvrtinu njegove visine.
Kičmeni kanal
Kičmeni kanal sačinjava skup kičmenih- pršljenskih otvora i prostire se bezmalo celom dužinom kičmenog stuba i sasvim je razumljivo da ima iste krivine kao i on. U njemu se nalazi kičmena moždina sa ovojnicama.
Sadržaj:
1. KIČMENI STUB
- Uvod
- Embrionalni razvoj kičmenog stuba
- Kičmeni stub – columna vertebralis kao celina
- Kičmeni kanal
- Osteološke karakteristike cervikalnih pršljenova
- Ligamenti kičmenog stuba
- Biomehanika kičmenog stuba
- Držanje čovečijeg tela – postura
- Krivine kičmenog stuba
- Kongenitalne anomalije kičmenog stuba
2. BOLESTI KIČME
- Svakodnevna prevencija kičme
3. NERVNI SISTEM
- Evolucija nervnog sistema
- Receptorsko-efektorni sistem
- Čulni receptori
- Nervne celije – provodnici
- Akcioni potencijal
- Efektori
- Sinapsa
- Nervno-misićna sinapsa
- Sinapse izmedju nervnih ćelija
- Recipročna inhibicija
- Divergencija i konvergencija
- Lančane veze
4. FUNKCIJA KIČMENE MOŽDINE
5. ZAKLJUČAK
6. LITERATURA
1. KIČMENI STUB
Uvod
Nepoznati mislilac kičmu odredjuje kao niz kostiju koje su poredjane odozgo nadole duž čovekovih ledja. Na jednom kraju kičme čovek sedi, a na drugom sedi njegova glava. Mada ova definicija ima humoristički-poetski prizvuk, ona ukazuje na slozenost odnosa izmedju kičmenog stuba i drugih delova tela, posebno omogucavajuci prenos komandi od mozga prema organima i povratak informacija iz njih u mozak.
Embrionalni razvoj kičmenog stuba
Razvoj kičmenog stuba je dug i komplikovan proces. Počinje u momentu formiranja mezoderma, a to je u periodu izmedju 15. i 21. dana i traje do trece dekade zivota.
Kičmeni stub – columna vertebralis kao celina
Kičmeni stub – columna vertebralis je aksijalni deo lokomotornog sistema i predstavlja čvrst ali elastičan nosač trupa. Na kranijalni deo kičme naslanja se skelet glave, na grudi su prikačena rebra, sternum i skelet ruku, dok je sakralni deo, preko karličnog skeletal, spojen sa skeletom donjih ekstremiteta. Sa mehaničke tačke gledista, kičmeni stub predstavlja najsloženiji deo ljudskog skeletal i čine ga 33 (32-34) pršljenova, 73 zgloba, oko 300 ligamenata i 600 mišićnih pripoja.
Kičmeni stub – columna vertebralis je sastavljen po pravilu iz 33 prsljena:
- 7 cervikalnih
- 12 torakalnih
- 5 lumbalnih
- 5 fuzionisanih sakralnih i
- 4 ( ili 3 ili 5 ) fuzionisanih kokcigealnih.
Kičmeni stub moze biti sastavljen od 32 do 34 prsljena umesto 33, kako je to obično. Takve varijacije nisu česte i nemaju veci klinicki znacaj. Smatra se da postoji veca tendencija kod zena da reduciraju broj prsljenova nego sto je to slučaj kod muskaraca.Izuzev izmedju prvog i drugog cervikalnog i u području sakruma i kocigsa, prsljenovi su medjusobno odvojeni intervertebralnim diskusima.Visina kičmenog stuba nije identična sa njegovom dužinom, zbog postojecih krivina i u izgradnji njegove visine diskusi učestvuju u znatnom iznosu. Ako bi se odstranili svi diskusi, kičmeni stub bio bi nizi za 25% sto znaci da čine četvrtinu njegove visine.
Kičmeni kanal
Kičmeni kanal sačinjava skup kičmenih- pršljenskih otvora i prostire se bezmalo celom dužinom kičmenog stuba i sasvim je razumljivo da ima iste krivine kao i on. U njemu se nalazi kičmena moždina sa ovojnicama.
Sadržaj:
1. KIČMENI STUB
- Uvod
- Embrionalni razvoj kičmenog stuba
- Kičmeni stub – columna vertebralis kao celina
- Kičmeni kanal
- Osteološke karakteristike cervikalnih pršljenova
- Ligamenti kičmenog stuba
- Biomehanika kičmenog stuba
- Držanje čovečijeg tela – postura
- Krivine kičmenog stuba
- Kongenitalne anomalije kičmenog stuba
2. BOLESTI KIČME
- Svakodnevna prevencija kičme
3. NERVNI SISTEM
- Evolucija nervnog sistema
- Receptorsko-efektorni sistem
- Čulni receptori
- Nervne celije – provodnici
- Akcioni potencijal
- Efektori
- Sinapsa
- Nervno-misićna sinapsa
- Sinapse izmedju nervnih ćelija
- Recipročna inhibicija
- Divergencija i konvergencija
- Lančane veze
4. FUNKCIJA KIČMENE MOŽDINE
5. ZAKLJUČAK
6. LITERATURA