09-09-2010, 10:37 AM
Maturski, Seminarski , Maturalni i diplomski radovi iz informatike.
INTERNET I INTERNET SERVISI
INTERNET – GLOBALNA RAČUNARSKA MREŽA
Internet čini nekoliko desetina različitih računara povezanih u globalnu mrežu, koja predstavlja komunikacioni prostor u kome svako u bilo koje vreme i na bilo kom mestu može da komunicira sa bilo kim i da pretražuje raspoložive informacije koje mogu biti u obliku podataka, programa, grafika, zvuka ili videa.
Osnovni elementi Interneta su:
* temeljna mreža ili tzv. kičma mreže (Backbone Networks), koja označava magistralnu povezanost velikih svetskih provajdera sa najbržim komunikacionim linijama,
* ruteri, koji povezuju pojedinačne mreže sa temeljnom mrežom i usmeravaju pakete do njihovog odredišta,
* gejtveji se nadovezuju na rutere, oni pretvaraju protokole raznih računarskih mreža u Internet protokol i obratno,
* paketi dalje idu u servere mreža spojenih na Internet. Mreže mogu biti lokalne (Local Area Networks) i raširene (Widea Area Networks), koje obuhvataju niz radnih računara (Hosts).
Način rada Interneta sličniji je načinu rada poštanske nego telefonske linije. U telefonskoj mreži se tokom celog razgovora zauzima linija između sagovornika, dok se u poštanskoj svaka pošiljka meša sa ostalima koje idu u istom smeru. Internet koristi tehniku prespajanja paketa (Packet Switching), kojom se poruke dele u pakete a svaki paket traži svoj put do cilja.
Internet za prenos poruka koristi telefonske i satelitske linije, a ruteti rade isto sto i poštanski centri u koje stižu pošiljke, tj usmeravaju pakete prema cilju.
RAZVOJ INTERNETA
Razvoj Interneta se povezuje sa početkom razvoja masovnih komunikacija nakon II svetskog rata. 60-ih godina Ministarstvo odbrane SAD-a je putem svoje Agencije za napredne istraživačke projekte pokrenulo niz eksperimenata čiji je cilj bio razvoj mreže elektronskih računara, rasprostranjenih na velikom geografskom području tako da mogu direktno komunicirati i razmenjivati podatke tehnologijom Packet Switching. Mreža je dobila naziv ARPANET i služila je prvenstveno vojnim potrebama a kasnije i civilnim. Prvo su bila spojena dva računara, na Univerzitetima Kalifornija i Berkeley u Los Anđelesu, a krajem 1969-e bila su umrežana četiri računara. Značajnim događajem smatra se priključivanje mreže ALOHANET udaljenog univerziteta Hawaii 1971.god. Narednih godina se sve više povećavao broj povezanih računara u prilično složenoj mrežnoj arhitekturi. Zbog stihijskog razvoja mreže više nije bilo moguće uspostaviti bilo kakvu kontrolu, te je odlučeno da se mreža podeli u dva dela: vojni, nazvan MILNET i civilni, ARPAnet.
1986.godine razvijena je još jedna velika računarska mreža Nacionalne fondacije za nauku NSFNET, koja se 1988. povezala sa ARPAnet-om, kojem se uskoro priključuju i druge mreže pa se kao naziv tog mrežnog konglomerata sve češće počinje koristiti termin Internet. Ključnu ulogu u sve većoj popularizaciji Interneta odigralo je uspostavljanje World Wide Web-a 1995.god, koji je afirmisao shvatanje da Internet može biti iskorišten kao medij putem koga se može odvijati poslovanje. Uskoro Internet postaje globalno svetsko tržiste.
KLIJENT/SERVER AKHITEKTURA I PROTOKOLI INTERNETA
Ovaj tip arhitekture mrežnog sistema podrazumeva da postoje mrežni subjekti koji mogu drugim subjektima da pruže neku informaciju ili uslugu. Subjekti koji pružaju usluge nazivaju se serveri, a oni kojima usluge trebaju su klijenti. Kao klijent može se pojaviti bilo koje fizičko ili pravno lice, a njegovim zahtevima udovoljavaju provajderi Internet usluga. U novije vreme dolazi do specijalizacije pojedinih provajdera za pružanje tačno određenih vrsta usluga, a najvažniji su:
* provajderi infrastrukturnih telekomunikacionih usluga, koji osiguravaju sredstva i načine prenosa signala na daljinu,
* provajderi usluga pristupa Internetu, pružaju mogućnost prenosa podataka u skladu sa protokolima i standardnim srvisima kakve podržava Internet,
* provajderi informacionih sadržaja su organizacije ili pojedinci koji prihvataju zadatak prikupljanja informacija iz različitih Internet izvora, njihovog pohranjivanja, sređivanja, klasifikacije, te pružanja mogućnosti njihovog jednostavnog korištenja od strane korisnika.
* provajderi aplikativnih usluga, oni za račun drugih organizacija obavljaju obradu podataka pomoću softvera nabavljenih iz većeg broja izvora. Razlog angažovanja ovakvih organizacija su niži troškovi.
Klijent i server moraju se međusobno razumeti, tj. podržavati isti komunikacioni protokol. Protokol korišten u Internetu naziva se TCP/IP (Transmission Control Protocol/Internet Protocol). TCP/IP protokol je kompatibilan sa OSI referentnim modelom, ali za razliku od njega nema sedam već četiri sloja:
* sloj mrežnog interfejsa,
* sloj Interneta,
* sloj prenosa ili transporta i
* aplikativni sloj.
INTERNET I INTERNET SERVISI
INTERNET – GLOBALNA RAČUNARSKA MREŽA
Internet čini nekoliko desetina različitih računara povezanih u globalnu mrežu, koja predstavlja komunikacioni prostor u kome svako u bilo koje vreme i na bilo kom mestu može da komunicira sa bilo kim i da pretražuje raspoložive informacije koje mogu biti u obliku podataka, programa, grafika, zvuka ili videa.
Osnovni elementi Interneta su:
* temeljna mreža ili tzv. kičma mreže (Backbone Networks), koja označava magistralnu povezanost velikih svetskih provajdera sa najbržim komunikacionim linijama,
* ruteri, koji povezuju pojedinačne mreže sa temeljnom mrežom i usmeravaju pakete do njihovog odredišta,
* gejtveji se nadovezuju na rutere, oni pretvaraju protokole raznih računarskih mreža u Internet protokol i obratno,
* paketi dalje idu u servere mreža spojenih na Internet. Mreže mogu biti lokalne (Local Area Networks) i raširene (Widea Area Networks), koje obuhvataju niz radnih računara (Hosts).
Način rada Interneta sličniji je načinu rada poštanske nego telefonske linije. U telefonskoj mreži se tokom celog razgovora zauzima linija između sagovornika, dok se u poštanskoj svaka pošiljka meša sa ostalima koje idu u istom smeru. Internet koristi tehniku prespajanja paketa (Packet Switching), kojom se poruke dele u pakete a svaki paket traži svoj put do cilja.
Internet za prenos poruka koristi telefonske i satelitske linije, a ruteti rade isto sto i poštanski centri u koje stižu pošiljke, tj usmeravaju pakete prema cilju.
RAZVOJ INTERNETA
Razvoj Interneta se povezuje sa početkom razvoja masovnih komunikacija nakon II svetskog rata. 60-ih godina Ministarstvo odbrane SAD-a je putem svoje Agencije za napredne istraživačke projekte pokrenulo niz eksperimenata čiji je cilj bio razvoj mreže elektronskih računara, rasprostranjenih na velikom geografskom području tako da mogu direktno komunicirati i razmenjivati podatke tehnologijom Packet Switching. Mreža je dobila naziv ARPANET i služila je prvenstveno vojnim potrebama a kasnije i civilnim. Prvo su bila spojena dva računara, na Univerzitetima Kalifornija i Berkeley u Los Anđelesu, a krajem 1969-e bila su umrežana četiri računara. Značajnim događajem smatra se priključivanje mreže ALOHANET udaljenog univerziteta Hawaii 1971.god. Narednih godina se sve više povećavao broj povezanih računara u prilično složenoj mrežnoj arhitekturi. Zbog stihijskog razvoja mreže više nije bilo moguće uspostaviti bilo kakvu kontrolu, te je odlučeno da se mreža podeli u dva dela: vojni, nazvan MILNET i civilni, ARPAnet.
1986.godine razvijena je još jedna velika računarska mreža Nacionalne fondacije za nauku NSFNET, koja se 1988. povezala sa ARPAnet-om, kojem se uskoro priključuju i druge mreže pa se kao naziv tog mrežnog konglomerata sve češće počinje koristiti termin Internet. Ključnu ulogu u sve većoj popularizaciji Interneta odigralo je uspostavljanje World Wide Web-a 1995.god, koji je afirmisao shvatanje da Internet može biti iskorišten kao medij putem koga se može odvijati poslovanje. Uskoro Internet postaje globalno svetsko tržiste.
KLIJENT/SERVER AKHITEKTURA I PROTOKOLI INTERNETA
Ovaj tip arhitekture mrežnog sistema podrazumeva da postoje mrežni subjekti koji mogu drugim subjektima da pruže neku informaciju ili uslugu. Subjekti koji pružaju usluge nazivaju se serveri, a oni kojima usluge trebaju su klijenti. Kao klijent može se pojaviti bilo koje fizičko ili pravno lice, a njegovim zahtevima udovoljavaju provajderi Internet usluga. U novije vreme dolazi do specijalizacije pojedinih provajdera za pružanje tačno određenih vrsta usluga, a najvažniji su:
* provajderi infrastrukturnih telekomunikacionih usluga, koji osiguravaju sredstva i načine prenosa signala na daljinu,
* provajderi usluga pristupa Internetu, pružaju mogućnost prenosa podataka u skladu sa protokolima i standardnim srvisima kakve podržava Internet,
* provajderi informacionih sadržaja su organizacije ili pojedinci koji prihvataju zadatak prikupljanja informacija iz različitih Internet izvora, njihovog pohranjivanja, sređivanja, klasifikacije, te pružanja mogućnosti njihovog jednostavnog korištenja od strane korisnika.
* provajderi aplikativnih usluga, oni za račun drugih organizacija obavljaju obradu podataka pomoću softvera nabavljenih iz većeg broja izvora. Razlog angažovanja ovakvih organizacija su niži troškovi.
Klijent i server moraju se međusobno razumeti, tj. podržavati isti komunikacioni protokol. Protokol korišten u Internetu naziva se TCP/IP (Transmission Control Protocol/Internet Protocol). TCP/IP protokol je kompatibilan sa OSI referentnim modelom, ali za razliku od njega nema sedam već četiri sloja:
* sloj mrežnog interfejsa,
* sloj Interneta,
* sloj prenosa ili transporta i
* aplikativni sloj.