Regresivna terapija

Poslednjih godina sve je više psihijatara i kliničkih psihologa koji u liječenju problema psihičke i neurološke prirode, kod ljudi, pribjegavaju tzv. regresivnoj terapiji. Stvar je dosta interesantna jer kroz ovaj vid dijagnostike i terapije došlo se do nekih “novih” saznanja koja se tiču ne samo psihologije i psihijatrije nego možda i tzv. duhovnog aspekta Svega Što Jeste, zajedno sa nama kao duhovnim ljudskim bićima u svemu tome. Na kraju krajeva, mi smo svi dio Jedne Cjeline, mada nam se na prvi pogled to ne čini tako. Ono “novih” je pod navodnim znakovima zbog toga što kad čitaoci saznaju o čemu se radi, odmah će im biti jasno da su mnoga od tih saznanja bila još od davnina poznata u nekim istočnjačkim učenjima, međutim, ona kao takva nisu uzimana u obzir na području “moderne” psihijatrije i medicine uopšte. S druge strane, neke religije takođe ne dozvoljavaju mogućnost da ljudsko biće vječno egzistira uz pomoć mnogobrojnih inkarnacija u ovoj ili nekoj drugoj oblasti postojanja.