Rana dijagnostika lica sa slušnim oštećenjem

Danas u svetu preko pola milijarde ljudi ima probleme koje njihov život čine bitno težim od života ostalih ljudi. Ovoj ogromnoj grupi je neophodna posebna pomoć ili nega, odnosno specifičan tretman koji će im pomoći da iskoriste i do maksimuma razviju preostale sposobnosti, kako bi njihova radna sposobnost porasla, a život bio kvalitetniji. Razni uzročnici imaju različite posledice na kvalitet življenja svakog čoveka. Bolesti, fizička oštećenja, nasledni i socijalni faktori prouzrokuju i uslovljavaju stanja koja se kreću od lakših fizičkih oštećenja do potpune nesposobnosti i dezintegracije ličnosti kao bio-psiho-socijalnog bića. Ta stanja mogu imati široku lepezu i kreću se od lakših oštećenja do potpune onesposobljenosti.

U prvobitnoj zajednici kao društvenom uređenju nije bilo privatnog vlasništva, klasa, a ni države. Svi su bili vlasnici sredstava za proizvodnju, a materijalna dobra su se kolektivno delila. Upravo taj kolektivni rad i kolektivna podela dobara mogu se smatrati uzrokom intolerancije prema hendikepiranim, ali i drugim nemoćnim kategorijama stanovništva (bolesni, stari i sl.) u doba prvobitne zajednice. Naime, nesposobnost ili umanjena sposobnost ovih lica za rad i privređivanje smatrana je ugrožavajućim faktorom opstanka zajednice i limitirajućim faktorom njenog napretka i zbog toga su takva lica često na dosta brutalne načine eliminisana iz društva. Najranije tragove o pojavi “oštećenih ljudskih jedinki” nalazimo na zidinama pećina, u arheološkim iskopinama, pa sve do fresaka i usmenih predanja. Dakle, oštećenih ili hendikepiranih je bilo otkad postoji i ljudsko društvo. Najraniji zapisi iz Vavilona (4 000 god. p.n.e.) govore da je bila raspisana nagrada za lekara koji može da izleči telesni deformitet. Kod starih Egipćana (3 000 god. p.n.e.) nalazimo nadgrobne ploče na kojima je bio prizor osakaćenja. Iz tog doba potiče i ploča pronađena u grobu kralja Ramosa, na kojoj se vidi kako kraljica majka moli boginju Zemlju da njenom sinu izleči sluh. Na ploči je bilo izvajano levo uvo deteta.

Uvod 3
1 Slušna oštećenja i njihova klasifikacija 4
1.1 Definicija i prevalencija 4
1.2 Klasifikacija nagluvosti i gluvoće prema razvijenosti govornih funkcija 5
1.3 Preciznija klasifikacija prema razvijenosti govornih funkcija 6
1.4 Klinička slika lica sa oštećenim sluhom 6
1.5 Sistemi komunikacije slušno oštećenih lica 7
2 Dijagnostika i dijagnostičke metode 9
2.1 Audiologija- zadaci, prednosti i mane 9
2.2 Audiometrija 9
2.3 Timpanometrija – test funkcije srednjeg uva 10
2.4 Ispitivanje funkcije slušnih ćelija 11
2.5 Bera 11
Zaključak 12
Literatura 13