Prirodni simboli, Mary Douglas

Maturski, Seminarski , Maturalni i diplomski radovi iz hemije.


Kada je 1995. godine magazin Tajm napravio listu od 100 naslova koji su proglašeni za "knjige koje su najviše uticale na zapadni javni diskurs posle Drugog svijetskog rata", na njoj su se našla samo djela četiri žene , a "najakademskije" od tih djela bilo je "Čisto i opasno" antropolistkinje Meri Daglas. Bilo je to djelo kojim je započela njena intenzivna i zaista duga karijera, tokom koje je, bukvalno do posljednjeg daha, istraživala, objavljivala i živo komunicirala sa svakim koga je zanimao njen rad. Kako su javnost obavijestili njeni najbliži prijatelji, Meri Daglas je 17. maja 2007. godine izdahnula u Bolnici Univerzitetskog koledža u Londonu, na kome je započela karijeru i gdje je tokom cjelog profesionalnog vijeka sarađivala.

Rođena je 1921. u porodici britanskog kolonijalnog službenika u Burmi, gdje je provela detinjstvo. Kada je imala 12 godina umire joj majka, i otac je smiješta u katolički manastir. Boravak u manastiru, po sopstvenom priznanju i uvijerenju njenog biografa Ričarda Fardona (Mary Douglas: an intelectual biography, Routledge, 1999), bio je od presudnog značaja za oblikovanje njenih kasnijih interesovanja i uvijerenja. Bogat simbolički život manastira, naglasak na onome što ona zove »dobrovoljnom hijerarhijom« i značaj principa solidarnost u manastirskom društvenom životu dali su joj trajan osijećaj za to kako društvene strukture usadjuju vrijednosti u grupe i pojedince i kako neverbalni oblici komunikacije istovrijemeno odražavaju društvene veze. Na Oksfordu, studira filozofiju, politiku i ekonomiju, od 1939. do 1942. Posle završenih studija, budući da je rat bio u toku, prijavljuje se za rad u Kolonijalnom
uredu u Londonu, gdje sreće mnoge poznate antropologe tog vrijemena koji je fasciniraju. Ali, za odluku da nastavi studije antropologije bio je presudan susret sa Evans-Pričardom, tada poznatim afrikanistom, a njenoj odluci je doprinela činjenica da je Evans-Pričard bio preobraćenik u katolicizam. U to vrijeme Evans-Pričard je istraživao u istočnoj Africi, magiju među Azandama i političko uređenje i religiju Nuera. U istražnoj tradiciji koju je 20-tih godina kodifikovao Malinovski, Evans-Pričard je živeo sa Azandama, naučio njihov jezik i učestvovao u magijskim ritualima, ocijenjujući da su oni logički koherentni i društveno efikasni. Odatle je Daglas naučila lekciju o važnosti posmatranja onoga što se na terenu dešava i sintetizovanja iskustvenih podataka bez upuštanja u ambiciozno teoretisanje koje prevazilazi iskustvene podatke. Nažalost, ovoga se nije držala baš tokom cele karijere. Posle rata, u dva maha boravi u Africi na terenu u Belgijskom Kongu (1949-1950, 1953) gdje radi među zajednicom Lele u oblasti Kasai.

U prvoj fazi karijere priznata je afrikanistkinja, i radovi koje je objavljivala tokom pedesetih se odnose na ovu zajednicu. Međutim, tek njena druga knjiga "Čisto i opasno" objavljena 1966. godine omogućava joj trajan ugled u istraživačkoj i naučnoj zajednici, i ustanovljava ono što će biti prepoznato kao njen specifičan metod istraživanja, način izlaganja i stil pisanja. Ona joj, kao što smo videli, donosi širu popularnost i reputaciju osobe velike intelektualne radoznalosti i širine. Već tada je postavila osnove svog originalnog metoda analize, poznatog pod nazivom "matrica-grupa” ("grid-group analysis”), koji je u kasnijim godinama razvijala i usavršavala i na čijem temelju su Aron Vildavski i Pol Tomson, sa kojima je sarađvala, tokom devedesetih godina 20. vijeka, formulisali tzv. "kulturnu teoriju”.

Sadržaj :

UVOD 3
1.1 O prirodnim simbolima 5
ZAKLJUČAK 8
LITERATURA 9