Ugovori između turstičke agencije i davaoca usluga

Sadržaj:

1. Agencijski ugovor o hotelskim uslugama
1.1 Obaveze stranaka
1.2 Specifičnosti ugovora za individualne goste i putnike u grupi
1.3 Otkaz ugovora

2. Ugovor o alotmanu
2.1 Obaveze turističke agencije
2.2 Obaveze ugostitelja


3. Ugovor o zakupu ugostiteljskog objekta

4. Ugovor o zastuanju izmeđz hotelskog zastupnika i hotelijera

5. Literatura



1. Agencijski ugovor o hotelskim uslugama


Ovim ugovorom koji se često naziva i ugovor o rezervaciji obavezuje se hotelijer da će na zahtev turističke agencije za njene klijente rezervisati smeštaj, ishranu i druge usluge po ugovorenim cenama i da će platiti agncijsku proviziju, a agencija se obavezuje da pružene usluge plati neposredno, ili ako usluge plaća direktni korisnik, obavezuje se da izda turističku uputnicu (vaučer). Pošto svakim ugovorom ove vrste mora da prethodi zahtev turističke agencije za rezervaciju, ugovor se smatra sklopljenim kada hotelijer prihvati upućeni zahtev.

Definicija htelskog ugovora je tako široko postavljena da će se ona primenjivati i na ugovor o alotmanu, nmarošitio u delu opštih odredbi koje se odnose na grupe gostiju. Agencijski ugovor za grupe gostiju sklapa se podsredstvom turističke agencije, čijom pojavom u funkciji ugovornog partnera sa ugostoteljem i gostom, ugovor o hotelskim uslugama dobija nove kvalitete uobličene u dva posebna ugovora – agencijski ugovor o hotelskim uslugama i ugovor o alotmanu. Osnovna sličnost ovih ugovora ogleda se u njihovom predmetu, a to je ugostiteljska usluga. U tom smislu, agencijski ugovor o hotelskim uslugama i ugovor o alotmanu, mogu se smatrati podvrste ugovora o hotelskim uslugama. Osnovna razlika između ugovora o hotelskim uslugama sa jedne strane i ugovora o alotmanu i agencijskog ugovora o hotelskim uslugama sa druge strane jeste što prvi sklapa gost neposredno sa hotelijerom, a druga dva sklapa putnička agencija.

Imajući u vidu da su agencijski ugovor o hotelskim uslugama i ugovor o alotmanu u dosta elemenata slični, ukazali bismo na njihove najvažnije razlike:
a) Agencijski ugovor o hotelskim uslugama se sklapa od slučaja do slučaja, dok se ugovor o alotmanu sklapa za veći broj grupa koje agencija šalje hotelijeru kontinuinirano i kontingentima.
b) Agencijski ugovor o hotelskim uslugama predviđa da će hotelijer pružiti određene usluge pojednicu ili grupi u tačno određeno vreme dok ugovor o alotmanu predviđa da hotelijer stavi agenciji na raspolaganje svoje kapacitete za vreme trajanja ugovora.
c) Ugovor o hotelskim uslugama se zaključuje na kraće vreme, a alotmanski ugovor najčešće na godinu dana.
d) Kod agencijskog ugovora o hotelskim uslugama, korišćene usluge plaća ili agencija ili gost, kod alotmanskog ugovora usluge plaća samo agencija.

Agencijski ugovor o hotelskim uslugama ima dve varijante:

 Kada se odnosi na individualne putike i
 Kada se odnosi na putnike u grupi

Individualni putnik je pojedinac koji posredstvom turističke agencije obezbeđuje hotelske usluge, ne koristeći se pri tom posebnim povlasticama predviđenim za grupe.
Grupa je izvestan broj osoba koje putuju zajedno, a turistička agencija i hotelijer ih smatraju posebnom celinom i kao takvoj odobrava posebne uslove, cene, tarife tvrđene odgovarajućim ugovorom.


Obaveze stranaka

Iz agencijskog ugovora o hotelskim uslugama proizilaze brojne obaveze za sve tri strane: agenciju, ugostitelja i gosta.

Ugostitelj je pre svega obavezan da klijentu pruži rezervisane usluge i da se u svemu pridržava ugovorenih obaveza, jer je u suprotnom dužan da plati agenciji naknadu u visini stvarne štete.

Usluge koje ugostitelj pruža klijentima agencije morau biti uu skladu sa ugovorom. Ugostitelj mora rezervisane sobe dati klijentima agencije do 14 h na dan dolaska i do 12 h na dan odlaska. Obavezan je da daje tačne podatke agenciji o kategoriji lokaciji svoga hoela, o vrsti i kvalitetu usluga.

Ugostitelj je u obavezi da se pridržava cena utvrženih sa turističkom agencijom, a ako stranke ugovaraju posebne cene, one mogu biti samo niže od cene koje plaćaju direktni gosti.

Obaveza je ugostitelja da putničkoj agenciji plati proviziju u određenom procentu od cene pruženih usluga prema ugovoru. Visina provizije utvrđuje se ugovorom, a ako to nije učinjeno, uobičajena provizija ua međunarodne ugovore iznosi 10% a za domaće 5 % od cene usluga bez taksi i servisa.

Glavna obaveza turističke agencije koja je sklopila hotelski ugovor jeste plaćanje računa, izuzev u slučajevima kada je dogovoreno da sam klijent izmiri račun. Agencija je obavezna da plati samo usluge koje su precizirane u ispravi za rezervaciju upućenu hotelu.
Turistička agencija ne sme svoojim korisnicima fakturisati cene više od onih koje joj je dao ugostitelj i na koje mu ona obračunava proviziju. Purnička agencija obavezna je izdati gostu turističku uputnicu (vauče), izuzev u slučajevima kada gost plaća direktno ugostitelju.

Agencija mora ugostitelju pružiti potpune i tačne informacije o uslugama koje naručuje, njihovom kvalitetu, sastavu gostiju, njihovim sklonostima i svim drugim podatcima koji mogu biti od značaja za ugostitelja. Najvažnija je obaveza, ako je tako izričito ugovoreno obaveza plaćanja usluge.