Patologija creva

Maturski, seminarski i diplomski radovi iz medicine.

Patologija i patofiziologija je jedna od najbitnijih grana medicine, polu klinička, polu neklinička koja ju povezuje. Bez patofiziologije nije moguće razumevanje brojnih procesa koji se događaju u organizmu tj. u stomaku.

PATOLOGIJA CREVA

Priču o patologiji creva ćemo početi sa entritisom. U nastavku čemo pričati o ulceroznom kolitisu,

Enteritis

Enteritis izazvan koronavirusima može završiti letalnim ishodom u 5 do 10% slučajeva, dok u oko 35% slučajeva infekcija koronavirusima može da protekne bez ikakvih komplikacija. Utvrđeno je, da je kod koronavirusne infekcije poremećen metabolizam glukoze i laktoze pa se javlja hipoglikemija, laktatna acidoza i hipovolemija, što može da dovede do akutnog šoka i naprasnog uginuća teleta zbog prestanka rada srca. Goveđi koronavirusi mogu biti uzročnici dijareje i kod ljudi

Ulcerozni kolitis

Ova bolest ulcerozni kolitis može započeti u bilo kojoj životnoj dobi ali najčešće od 15-30 godine života, izuzetno javlja se prvi puta u dobi između 50-70 godina života. Za razliku od Chronove bolesti, ulcerozni kolitis ne zahvata punu debljinu zida creva i nikada ne pogađa tanko crevo. Bolest obično počinje u završnom debelom crevu (rectum) ili zavijenom debelom crevu, a zatim se upala može proširiti.

Ulcerozni kolitis je jedna od upalnih bolesti creva koja najčešće zahvaća distalni deo debelog creva kolona i rektum. Nema poznatog uzroka, iako postoji element genetičke susceptibilnosti.

Često krvava hronična dijareja, bez pronađenih infektivnih uzroka. Upalne promene najčešće su ograničene na levu stranu i distalne delove debelog creva, međutim, bilo koji deo kolona može biti zahvaćen. Upalne i sve promene mogu se vremenom proširiti i zahvatiti veće delove kolona. Dugi periodi upale dovode do fibroznih promena i mogu uzrokovati gubitak haustracije, što rezultira karakterističnim suženjem crijeva.

Bolest je težinom varira obzirom na pacijenta i trajanje. Vrlo je teško davati dugoročne prognoze, budući da nisu rijetki slučajevi pacijenata koji ostaju u kliničkoj remisiji godinama između egzacerbacija.

Značajan rizik pojave karcinoma javlja se nakon 10 godina od prvih znakova bolesti, zbog degenerativnih procesa koji zahvaćaju sluznicu kolona (prvenstveno pseudopolipoza), što u nekim slučajevima može zahtijevati česte nadzorne biopsije ili čak preventivnu kolektomiju.

U nekih pacijenata mogu se javiti i drugi autoimuni poremećaji i izvan-crijevne komplikacije kao npr. iritis, uveitis, episkleritis, migratorni poliartritis, sakroilitis, erythrema nodosum, zadebljanje vrhova prstiju, itd.

Pojava fistula je retka ali nije isključena. Međutim, za razliku od Crohnove bolesti, vjerojatnost ponavljanja je vrlo mala. Analne fisure su nažalost mnogo češće, a i sam mehanizam nastanka fistula kod oboljenih od ulceroznog kolitisa povezan je s (doduše vrlo rijetkim) dubokim fisurama koje dopiru do analnih žlijezda i na taj način omogućuju infekciju, stvaranje apscesa i konačno stvaranje perianalnih fistula.

Pojava bolesti česta je kod bivših pušača. Prestanak pušenja može uzrokovati redukciju zaštitne sluznice kolona. Kada se ovo dogodi, bakterije koje prirodno nastanjuju unutrašnjost debelog crijeva mogu napasti crijevo i uzrokovati reakciju imunološkog sustava. Iz nepoznatih razloga ovo uzrokuje oštećenja sluznice (ulceracije) na jednom ili više mesta. Ponovno uzimanje nikotina kroz nikotinske flastere ili pušenje može produžiti trajanje remisije iako su prednosti u odnosu na ostale rizike koje ovo donosi upitne.