Osnovi uslužne ekonomije

Tokom razvoja ekonomske misli nastale su raznovrsne definicije usluga. Pokazalo se da nije ni malo jednostavno precizirati pojam usluga i jasno ga definisati. Usluge predstavljaju grupu veoma heterogenih aktivnosti za čije definisanje još uvek nije moguće pronaći jedinstven i u potpunosti adekvatan pristup.

U ekonomiji i marketingu, usluge su sve one aktivnosti, pretežno neopipljivog karaktera, koje rezultiraju određenim koristima, odnosno koje rešavaju određeni problem korisnika, i koje je korisnik spreman direktno ili indirektno da plati. Osnovna obeležja usluga su: neopipljivost, nedeljivost, heterogenost, nezadrživost.

Prema tome, termin usluge pokriva čitav niz heterogenih i neopipljivih proizvoda i aktivnosti koje je teško sažeti u okviru jedne jednostavne definicije. Usluge je, takođe, često veoma teško odvojiti od robe sa kojom su asocirane u različitom stepenu. Sistem nacionalnih računa iz 1993. godine dao je sledeću definiciju: Usluge nisu odvojeni entiteti prema kojima se mogu uspostaviti vlasnička prava. Njima se ne može trgovati odvojeno od njihove proizvodnje. Usluge su heterogeni učinci, proizvedeni po porudžbini i najčešće se sastoje od promena u uslovima potrošnje datog proizvoda i ostvarene su aktivnostima proizvođača, a po narudžbini kupca. U momentu kada je proizvodnja usluga završena, tada one moraju biti i konzumirane.

Pojam usluge pokriva širok spektar neopipljivih i heterogenih proizvoda i aktivnosti, kao što su transport, telekomunikacije i kompjuterske usluge građevinarstvo, finansijske usluge, veleprodaja i maloprodaja, hotelijerstvo i ugostiteljske usluge, osiguranje, nekretnine, zdravstvo i edukacija, profesionalna marketinška i druga poslovna podrška, upravljanje, građanska zajednica audiovizuelne, rekreacione i domaće usluge.

UVOD - 2 -
1.USLUŽNA EKONOMIJA - 3 -
1.1 Razvoj ekonomije do uslužne ekonomije - 4 -
1.2 Karakteristike uslužne ekonomije - 5 -
2.ZNAČAJ USLUŽNOG SEKTORA U EKONOMIJI - 10 -
ZAKLJUČAK - 14 -
LITERATURA - 15 -