Nužna odbrana i krajnja nužda

Maturski, Seminarski , Maturalni i diplomski radovi iz ekonomije: menadzment, marketing, finansija, elektronskog poslovanja, internet tehnologija, biznis planovi, makroekonomija, mikroekonomija, preduzetnistvo, upravljanje ljudskim resursima, carine i porezi.


Krivično pravo je sistem zakonskih pravnih propisa kojima se utvrđuju uslovi za primenu kazni i drugih krivičnih sankcija prema učiniocima krivičnih dela, a u cilju zaštite društvenog i ekonomskog uređenja određene države.
Postoje 3 osnovna elementa za određivanje opšteg pojma krivičnog prava:
- krivično pravo je zakonsko pravo. To znači da se samo zakonom mogu regulisati pitanja krivičnog prava;
- predmet regulisanja krivičnog prava su osnovna pitanja:
a) krivično delo,
b) krivična odgovornost i
c) krivična sankcija.
To znači utvrđivanje koja se društveno opasna ponašanja čoveka smatraju krivičnim delima, koja lica se smatraju krivično odgovornim, te koje se sankcije mogu izreći učiniocima;
- zaštitna funkcija krivičnog prava. Krivično pravo štiti društveno-ekonomsko uređenje države i izraz je društvenih odnosa koji postoje u određenoj zemlji.
Prvi element je formalnog, a preostala dva materijalnog karaktera. Jedinstvo ovih elemenata čini tzv. materijalno-formalni pojam krivičnog prava.
Krivično pravo je specifično po tome što ono ne reguliše društvene odnose neposredno. Zaštita društvenih odnosa putem krivičnog prava ostvaruje se isključivo propisivanjem krivičnih sankcija prema licima koja ne poštuju određena društvena pravila.
Isto tako, krivično pravo ima i svoje osobene karakteristike po kojima se razlikuje od svakog drugog prava. Te razlike se prvenstveno odnose na ono što predstavlja predmet krivičnog prava.
Predmet krivičnog prava kao grane zakonodavstva jedne zemlje jeste određivanje krivičnih dela i krivičnih sankcija kao i određivanje osnova i uslova za krivičnu odgovornost i primena krivičnih sankcija prema učiniocima takvih dela.
Krivično delo kao ljudsko ponašanje i društvena pojava je društveno opasno delo koje pravni poredak zabranjuje pod pretnjom primene krivične sankcije. Krivično delo je rezultat ljudskog ponašanja pa se stoga ono može označiti i kao ljudsko ponašanje koje proizvodi štetnu posledicu za društvo, zbog koje ono i reaguje primenom krivične sankcije prema onome ko ga ostvari. Krivično delo ne predstavlja samo ljudski akt odnosno proizvod čoveka, već je ono istovremeno i društvena pojava. To nije slučajni i izolovani akti već akt koji se ponavlja i čini pojavu čiji su koreni u društvenim uslovima života...

S A D R Ž A J

1 UVOD 3
2 Nužna odbrana i krajnja nužda 4
2.1 Nužna odbrana 4
2.1.1 Uslovi napada 4
2.1.2 Uslovi za postojanje odbrane 6
2.1.3 Prekoračenje nužne odbrane 7
2.2 Krajnja nužda 8
2.2.1 Istorijski razvoj instituta krajnje nužde 8
2.2.2 Pojam krajnje nužde 9
2.2.3 Teorije o krajnjoj nuždi 10
2.2.4 Prekoračenje krajnje nužde 12
2.2.5 Dužnost izlaganja opasnosti 13
3 Odnos između nužne odbrane i krajnje nužde 14
4 ZAKLJUČAK 15
5 LITERATURA 16