Modeli blagostanja - finansije

Maturski, Seminarski , Maturalni ,Masters i Diplomski radovi iz Ekonomije, Finansija, Ekonomike i Elektronsko poslovanje.


Početkom 80-ih godina u gotovo svim industrijski razvijenim zemljama OECD dolazi do lančanog preispitivanja koncepcije države „blagostanja“ i bazičnih principa njene socijalne politike, pod izgovorom da je prekomerni rast javne potrošnje tokom poslednjih decenija (koji je probudio budžetske deficite), prouzrokovao snažnu birokratizaciju socijalnih službi i osnažio neracionalnu državnu intervenciju na socijalnom planu. Strategija razvoja usmerena ka restrukturiranju uloge i funkcije države i na usporenje javnih izdataka socijalne države, koja se smatra barijerom ekonomskog oporavka, insistira na postepenom uopštenju koncepcije „prosperitet za sve“ i vrednosnih principa države blagostanja. Terapija za prevazilaženje ekonomskih poteškoća polazi od imperativa smanjivanja izdataka za socijalne službe i programe do sužavanja socijalnih prava, koja se znatnim delom finansiraju iz poreskih prihoda države i od restrukturiranja socijalne zaštite u interesu kapitala i reprivatizacije.

Revidirana socijalna politika polazi od činjenice da su socijalne aktivnosti postajale sve skuplje usled inflacije, rasta cena javnih usluga, demografskih promena, povećanje nezaposlenosti, širenja obuhvatnosti stanovništva socijalnim osiguranjem i povećanjem beneficija po korisniku u oblasti obrazovanja, kulture, zdravstva, stanovanja, što je uslovilo progresiranje socijalnih troškova od 13,1% (u 1960. godini) na 26,6% (u 1981. godini) od društvenog proizvoda.

Rastući trend rashoda za obrazovanje, zdravstvo, socijalno osiguranje i blagostanje iz perioda u period 1960-82. godine, neminovno je udario u plafon i iznudio zaokret u periodu 1983. godine, u svim zemljama savremenog sveta (kako u industrijski razvijenim zemljama, tako i u zemljama u razvoju). Na scenu je, prema tome, stupila restrikcija socijalnih troškova i sužavanje socijalnih programa: ukidanje raznih beneficija u novcu i uslugama, pooštravanje uslova za dobijanje socijalne pomoći, skraćivanje perioda primanja naknada, smanjenje materijalne pomoći nezaposlenima, kresanje porodičnih dohodaka, reduciranje broja korisnika usluga socijalnih službi, ukidanje usklađivanja beneficija sa troškovima života (Nemačka), ukidanje učešća u bolničkom lečenju (Francuska, Nemačka i Japan), povećanje doprinosa osiguranika za socijalno osiguranje (SAD i Francuska), usporavanje rasta penzija i sužavanje programa zdravstvene zaštite. Restrikcije se opravdavaju potrbom zaštite poreskih platiša i javne klase, jer je nagli rast socijalnih problema posledica recesije. U politici zaštite državne blagajne, prenebregava se vrednosni princip demokratskog društva da ekonomija treba da služi čoveku...

SADRŽAJ

1 UVOD 3
2 KONCEPCIJE SOCIJALNE POLITIKE I MODELI BLAGOSTANJA 4
3 GLAVNE KARAKTERISTIKE TRI MODELA DRŽAVE BLAGOSTANJA 6
4 TZV. SOCIJALNA PRIVATIZACIJA 7
5 ZAKLJUČAK 8
6 LITERATURA 9