Mjerenje transnacionalizacije međunarodne trgovine

Maturski, Seminarski , Maturalni i diplomski radovi iz ekonomije: menadžment, marketing, finansija, elektronskog poslovanja, internet tehnologija, biznis planovi, makroekonomija, mikroekonomija, preduzetništvo, upravljanje ljudskim resursima, carine i porezi.


Predmet ovog rada je metode mjerenja transnacionalizacije međunarodne trgovine,kao i osvrt na ulogu i značaj transnacionalnih kompanija, kao glavnih faktora stranih direktnih investicija u međunarodnoj trgovini.

Transnacionalizacija međunarodne trgovine je jedan od najznačajnijih procesa u svjetskoj privredi posle Drugog svjetskog rata i znači rastuću ulogu transnacionalnih kompanija u međunarodnoj trgovini, a time i međunarodnoj trgovini mnogih zemalja. Transnacionalne kompanije su najznačajniji nosioci stranih direktnih investicija i globalnog rasta i ključni učesnici svjetske privrede i svjetske trgovine.

Očigledno je da se stepen transnacionalizacije svjetske privrede povećava. Kompanije iz razvijenih zemalja, zemalja u razvoju i zemalja u tranziciji karakteriše kontinuirani trend ka većoj transnacionalizaciji. Brži rast međunarodne u odnosu na domaću proizvodnju znači da i zemlje postaju više transnacionalizovane. Svi pokazatelji nagoveštavaju da će snage globalizacije voditi daljem porastu stepena transnacionalizacije kompanija i zemalja.
Transnacionalizacija međunarodne trgovine je najizraženija u poslednje dve decenije XX veka, naročito posle 1990. godine, mada je ovaj proces na snazi od najdalje prošlosti i njegovih početaka.
Naučni i stručni se u uslovima globalizacije mora osposobljavati da nesmetano može obezbediti transfer odgovarajućih tehnologija, kao i za razvoj tehnologija za koje u zemlji postoje odredjeni uslovi, ali to u sadašnjem trenutku ne može biti prioritet za industriju. Razlog je što sve veći zahtevi poslovanja traže najsavremeniju tehnologiju i vrlo visoka ulaganja u istraživanje i razvoj, odnosno u one faktore u kojima zemlje u razvoju najviše oskudevaju. Njihovi proizvodjači ne mogu biti konkurentni u odnosu na rivale iz visoko razvijenih zemalja gde su uslovi za razvoj ovih grana znatno povoljniji, te se zemlje u razvoju moraju okrenuti onim industrijskim granama koje mogu najbolje razvijati, polazeći od faktora konkurentnosti kojima raspolažu (treba analizirati stanje faktora proizvodnje, tražnju, strukturu tržišta i dr.). Najveću slabost za neku državu, kada je o faktorima proizvodnje reč, predstavlja oskudica kapitala i moderne tehnologije. Moderna tehnologija predstavlja najoskudniji od svih faktora proizvodnje u nerazvijenim zemljama. Sve dok oskudica kapitala ograničava nabavku savremene tehnologije iz inostranstva, mogu se uspešno razvijati samo one industrijske grane u kojima posedovanje savremene tehnologije poslednjih generacija nije od vitalnog značaja za konkurentnost u grani. . .

S A D R Ž A J

UVOD 3
1.1 Značaj transnacionalizacije međunarodne trgovine 4
1.2 Efekti transnacionalizacije međunarodne trgovine 4
2 Mjerenje transnacionalizacije međunarodne trgovine 5
2.1 Indikatori transnacionalizacije međunarodne trgovine 6
2.2 Mjerenje transnacionalizacije preko uvoza i izvoza 6
3 Direktne investicije kao metod mjerenja transnacionalizacije 7
3.1 Nove metode mjerenja transnacionalizacije 8
3.2 Faktori transnacionalizacije međunarodne trgovine 9
4 Pokazatelji transnacionalizacije međunarodne trgovine 10
4.1 Stepen međunarodnih investicija 10
4.2 Vrste investiranja 12
4.3 Nivo zajedničkih ulaganja 12
4.4 Koncesije kao pokazatelj transnacionalizacije 14
4.5 Ostali pokazatelji transnacionalizacije međunarodne trgovine 15
4.1 Obim i struktura investicija 18
ZAKLJUČAK 20
5 Literatura 21