Milan Budimir - Carmen Arvale

Dr Milan Budimir (2. novembar 1891, Mrkonjić Grad, Republika Srpska, Bosna i Hercegovina—17. oktobar 1975, Beograd) jedan od najznačajnijih srpskih klasičnih filologa, redovni profesor Univerziteta u Beogradu, šef Katedre za klasičnu filologiju.

Školovao se u Sarajevu, a studirao klasičnu filologiju na Univerzitetu u Beču gde je i doktorirao 1920. godine sa tezom "O olujnim demonima kod indoevropskih naroda". Iste godine izabran je, najpre za asistenta, a ubrzo potom i za docenta na Katedri za klasičnu filologiju Filozofskog fakulteta u Beogradu. Za vanrednog profesora je izabran 1928, a za redovnog 1938. godine i kao profesor i šef Katedre za klasičnu filologiju radio je sa prekidom za vreme nemačke okupacije okupacije zemlje tokom Drugog svetskog rata, sve do penzionisanja 1962. godine.

Kao student bio je politički angažovan u nacionalnim krugovima srpskih omladinaca i član Mlade Bosne. U to vreme objavljivao je i članke u zagrebačkom Srbobranu i beogradskom Odjeku, uređivao Slovenski jug i Novo djelo. Milan Budimir je bio ratni invalid, od 1922. godine potpuno slep. Biblioteka Saveza slepih Srbije nosi ime dr Milana Budimira.

Kao istraživač visokog ranga izabran je 1948. godine za dopisnog, a 1955. za redovnog člana Srpske akademije nauka i umetnosti.

Bavio se istraživanjima u oblasti klasične filologije u svim njenim granama: istoriji klasičih jezika, posebno grčkog, istoriji grčke i rimske književnosti. Takođe, bavio se istraživanjima starobalkanskih i slovenskih jezika, istorije religije, antičkog nasleđa u Srba, posebno u jeziku, književnosti i folkloru, kao i istraživanjima u oblasti opšte lingvistike.

Sa Petrom Skokom pokrenuo je i uređivao između dva rata balkanski časopis Revue internationale des etudes balkaniques, a sa najuglednijim jugoslovenskim klasičnim filolozima bio je osnivač i saurednik nekadašnjeg glavnog glasila jugoslovenskih filologa - Žive antike, čiji je izdavač Institut za klasične studije Filozofskog fakulteta Univerziteta u Skoplju (Makedonija)