Firenca

Maturski, seminarski i diplomski radovi iz geografije.

Tema ovog seminarskog rada je Firenca. Obrađivaćemo njen geigrafski položaj, reljef, klimu, floru, faunu. Zatim njenu dugogodišnju istoriju, tradiciju iz koje je proiziš'o potpuni razvoj turističke funkcije, dalje, njene turisticke odlike i znamenitosti izuzetno retko u svetu, kulturno bogatstvo Firence, koje se ogleda u arhitekturi, palatama muzejima, značajnim ličnostima koje su tu živele i brojnim kulturnim manifestacijama čine Firencu jednim od najviše posećenih gradova. Mnoštvo sačuvanih kulturno istorijskih spomenika daje joj naziv grada-muzeja. Grad cveća”,“kolevka renesanse” bio je, bez sumnje, odrednica evropske srednjevekovne kulture i civilizacije.

TURISTIČKO-GEOGRAFSKI POLOŽAJ

Glavni grad Firentinske provincije i oblasti Toskane- Firenca 450.000 stanovnika, nalazi se u njenom centralnom delu, na obalama reke Arno, okružena plodnim toskanskim brežuljcima. Grad ima veoma povoljan položaj obzirom da se nalazi u blizini glavnog autoputa Autostrada del Sole, kojim se turisti iz severne, zapadne i centralne Evrope spuštaju na jug Italije i Sredozemno more. Firentinski aerodrom je udaljen samo 5 km od grada, a od glavnog grada Rima Firenca je udaljena 280 km. Firencu karakteriše sredozemna klima i najbolje vreme da se ona poseti je period od aprila do juna i od septembra do oktobra, kada je temperatura između 15º i 20º C.

PRIRODNO-GEOGRAFSKE KARAKTERISTIKE

Reljef

Između Toskansko-Emilijskih Apenina, Trazimenskog jezera, jezera Bolsene i Ligurijskog mora nalazi se Toskana, jedna od dvadesetak italijanskih regija i u njoj grad Firenca. Toskana je brežuljkasto-brdovita oblast, koja se prema moru spušta u peskovitu niziju. Prelepi pejzaž Toskane je omogućio razvoj seoskog turizma. Firenca se nalazi u centralnom delu Toskane na obalama reke Arno i okružena je brežuljcima visine od oko 250-350 m. Samo gradsko središte je na visini od 60 m nadmorske visine, idući ka periferiji ona se povećava. Najviša tačka u starom delu grada je Pjaca Mikelanđelo- 104 m
Hidrografija

Kroz Firencu protiče reka Arno, koja izvire u Toskansko-Emilijskim Alpima,u blizini grada Stia, a uliva se u Ligurijsko more 20 km severno od Livorna. Kao sve apeninske reke, reka Arno ima mediteranski režim, što znači da ima značajne vodne snage zimi, a leti se to znatno redukuje. Plovan je u donjem toku.
Neposredno pred ulazak u sam grad, u Arno se uliva reka Sieve. Arno spada u zagađenije reke jer se koristi u industriji. Mada Arno spada u reke siromašne ribom, na reci se mogu videti pecaroši.Građani Firence su pored fudbala veliki zaljubljenici i u veslanje, tako da se često organizuju takmičenja raznih veslačkih klubova i tada Arno poprima sasvim drugačiji izgled.

Klima

Firencu karakteriše sredozemna klima sa blagim i vlažnim zimama, a toplim sunčanim i suvim letima.
Firencu je najbolje posetiti tokom proleća kada je prosečna temperatura od 15ºC do 20ºC. Leta su izuzetno topla i suva, mesec jul i avgust imaju samo tri kišna dana a dnevne temperature idu preko 30ºC . Leto se završava jakim i iznenadnim pljuskovima, a u drugoj polivini oktobra i pogotovo u novembru se izluči najviše padavina, može pasti i do 120 mm za deset sati, pa često može doći do poplava. Jesenje mesece karakterišu dugi sunčani periodi sa tempereturama koje dostižu 20ºC. Zime su blage i temperatura se kreće od 0ºC do 10ºC. Snega pada veoma retko, i zadržava se kratko.

Biogeografske karakteristike

Firenca je smeštena u plodnom basenu gde je zastupljena crnica, crvenica i aluvijalna tla, koja pogoduju razvoju zemljoradnje, naročito vinogradarstva i uzgoju žitarica. Aluvijalna tla i crnica su zastupljeni u dolini Arna, a na toskanskim brežuljcima smeđa tla na kojima se gaji unikatno Kjanti vino.

ISTORIJA FIRENCE

Na reci Arno je već u VIII veku p.n.e živeo antički narod Etrurci. Rimljani su ovde osnovali malo utvrđenje u I veku p.n.e i nazvali ga FLORENTIA 'cvetna'. Uskoro je ovde izrastao grad sa forumom, termama i amfiteatrom. Firenca je osnovana 59.g.p.n.e. od strane Julija Cezara U to vreme Firenca u poljoprivrednom kraju doživljava procvat, kasnije je bila napadana najviše od galskih plemena. Posle propasti Rimskog carstva grad je potpuno uništen. Samostalnost doživljava za vreme vladavine Huga od Toskane u XI veku i od tada postaje nezavisni grad - država sve do ujedinjenja u Toskani 1856. godine, nešto ranije nego ostali severni delovi. Kao zaseban, slobodan grad doživljva svoj pravi procvat što bi se reklo "renesansu". Početkom XIII veka građanstvo uspeva da svrgne feudalce i otuda izuzetan položaj tog grada u istoriji Evrope. Građani su preuzeli vlast, što je dovelo do sukoba građana pristalica carstva 'gibelina' i pristalica papstva 'gvelfa' koji su na kraju trijumfovali. U XIII veku i Opšti polet nauke i tehnike koji je ostvaren tokom renesanse, zahvatio je i građevinarstvo. U XIV veku u Firenci je postojala velika tekstilna manufaktura, koj je tada zapošljavala skoro 1/3 stanovništva. U isto vreme Firenca je postala centar proizvodnje zanatstva i trgovine.
Firenca, kao trgovački grad koji se nalazi na sečištu puteva koji su vodili sa Jadrana na Sredozemlje i spaja sever i jug, to je vrlo dobro iskoristila i trgovala se skupom robom pamukom i svilom. Prva doživljava privredni procvat pa se zato ovde javljaju prve banke na svetu, ustanove koje su prve skupljale novac, prve su se bavile štednjom, a kasnije su davale i prve zajmove. Ovde se radila i prva menica, zamena za novac, i njom se trgovalo. Počeo se razvijati bankovni sistem, prvo u Italiji, a kasnije širom sveta. Gde je bilo trgovine, bilo je i novca, a gde je bilo novca bilo je i napredka u svim ostalim sferama života, a pogotovo u kulturi i umetnosti.
Današnja Toskana se poklapa, uglavnom, sa antičkom Etrurijom.
U Firenci je delovala porodica Mediči koja je odigrala značajnu ulogu u kulturnom, političkom i ekonomskom životu Italije u XV i XVI veku blagodareći bogatstvu svojih članova, jer je u prvom redu bila trgovačka porodica i neograničeno balagonaklona prema umetnosti i umetnicima. Kozimo Stariji je bio osnivač moći porodice, a Lorenco, nazvan Veličanstveni, zaslužan je za procvat renesansne kulture u Firenci. Pored porodice Mediči, u Firenci su glavnu ulogu odigrale i porodice Pitti i Stroci. Porodice Mediči, Pitti i Stroci su počele angažovati najtalentovanije umetnike onog doba iz čitave Italije da ukrašavaju njihove stambene prostore, posebno vile, dvorce, palate, a potom i radne prostore. Tako je, recimo, i nastao jedan od najpoznatijih muzeja u svetu firentinski muzej galerija Uffizi. Nastala je kupovinom umetničkih dela porodice Mediči koji su bili