Logisticke aktivnosti

Maturski, seminarski i diplomski radovi iz informatike.

Fizička distribucija je proces dostavljanja proizvoda potrošačima. Fizička distribucija počinje u fabrici. Menadžeri biraju niz skladišta (skladišnih mesta) i prevoznike koji će isporučiti proizvode do krajnjih destinacija, u željeno vreme po najnižim ukupnim troškovima. Nedavno se fizička distribucija proširila na širi koncept upravljanja lancem snabdevanja. Upravljanje lancem snabdevanja počinje ranije od fizičke distribucije – ono pokušava da nabavi potrebne inpute (sirovine, komponente i kapitalnu opremu), da ih efikasno pretvori u gotove proizvode i da ih otpremi do krajnjih odredišta. Perspektiva lanca snabdevanja može da pomogne organizaciji da identifikuje superior- ne dobavljače i distributere i poboljša produktivnost, koja smanjuje troškove organizacije. Međutim, koncept upravljanja lancem snabdevanja posmatra tržišta samo kao odredišta. Organizacija bi bila efikasnija uzimajući prvo u obzir zahteve svog ciljnog tržišta i onda dizajnirajući lanac snabdevanja unazad od te tačke. Ovo je posmatranje sa aspekta marketing logistike. Marketing logistika obuhvata planiranje, primenu i kontrolu fizičkih tokova materijala i finalnih proizvoda od mesta nastanka do mesta upotrebe, da bi se zadovoljili zahtevi potrošača uz profit. Ukratko, marketing logistika obuhvata dostavljanje pravog proizvoda, pravom potrošaču, na pravo mesto, u pravo vreme. Logistika je povezana sa obavljanjem niza fizičko-distributivnih aktivnosti, kao što su transport, skladištenje, držanje zaliha, manipulisanje, pakovanje i sl., koje su u funkciji fizičkog transfera proizvoda od proizvođača do potrošača. Taj fizički transfer može biti realizovan direktno, ili preko manjeg ili većeg broja posrednika. Otuda je logistika usko povezana sa fizičkom distribucijom, pa se ti termini često koriste kao sinonimi. Fizička distribucija je uži termin od marketing logistike. Ona se odnosi na deo logističkog sistema koji je povezan sa kretanjem i skladištenjem finalnih proizvoda od proizvođača (prodavca) do potrošača (kupca). Marketing logistika zahteva sisteme integrisane logistike i obuhvata upravljanje materijalima, sisteme toka materijala i fizičku distribuciju podstaknutu informacionom tehnologijom. Informacioni sistemi imaju ključnu ulogu u upravljanju marketing logistikom, a posebno kompjuteri, terminali prodaje, jedinstveni kodovi proizvoda, elektronska razmena podataka i elektronski transfer sredstava. Marketing logistika obuhvata nekoliko aktivnosti. Prva je predviđanje prodaje, na osnovu koga organizacija planira distribuciju, proizvodnju i nivo zaliha. Planovi proizvodnje ukazuju na materijale koje odeljenje nabavke mora da poruči. Ovi materijali stižu unutrašnjim transportom, ulaze u prijemnu oblast i skladište se na zalihama sirovina. Sirovine se pretvaraju u gotove proizvode. Gotovi proizvodi izlaze sa pokretne trake i prolaze kroz proces pakovanja, skladištenja u fabrici, unutrašnji i spoljašnji transport, skladištenje na terenu, isporuku i usluživanje potrošača. Menadžment je postao zainteresovan za ukupne troškove marketing logistike, koji mogu iznositi do 30 ili 40 procenata od troškova proizvoda. Niži troškovi marketing logistike omogućavaju niže cene, povećanje profita, ili oboje. Mada troškovi marketing logistike mogu da budu visoki, dobro planiran program logistike može biti jako konkurentno sredstvo. Kompanije mogu privući dodatne potrošače putem ponude boljih usluga ili niže cene na osnovu poboljšanja marketing logistike.

1. LOGISTIČKI SISTEMI

Tehnološke promene u svetu zahtevaju inovacije i unapređenje poslovne strategije svih preduzeća i kompanija. Prednost imaju ona preduzeća i kompanije čije je poslovanje zasnovano na brzom informisanju. U tržišno orjentisanoj privredi, gde postoji snažna konkurencija, traži se ekonomičnija i kvalitetnija proizvodnja, kao i kvalitetna usluga isporuke, pri čemu informacija ima presudnu ulogu. Prava informacija, u pravo vreme i na pravom mestu pruža mogućnosti pravovremenog i adekvatnog reagovanja na stroge zahteve tržišta, kako u proizvodnji, tako i u trgovini. Informacije o proizvodu nisu neophodne samo potrošaču, neophodne su u svim karikama logističkog lanca, od proizvodnje do distribucije krajnjem korisniku. Proizvođaču se postavlja zahtev za upravljanjem i praćenjem procesa proizvodnje, za upravljanjem i praćenjem zaliha kako bi se obezbedio neometan proces proizvodnje. U distribuciji se postavlja zahtev za kvalitetnom uslugom isporuke (pouzdanost isporuke, spremnost za isporuku, vreme isporuke i dr.). Primenom savremenih informacionih tehnologija neophodno je obezbediti informacije o proizvodu duž celog logističkog lanca. Sedamdesetih godina prošlog veka uočene su značajne tehnološke rezerve u procesima transporta, skladištenja, pakovanja i drugim procesima čiji je osnovni cilj realizacija tokova robe u svim fazama - od pripreme proizvodnje do konačne potrošnje proizvedenih dobara. Posmatrani procesi imaju veliki značaj i sa aspekta troškova i sa aspekta angažovanog rada. Iz navedenih razloga promovisan je princip globalnog i jedinstvenog snižavanja svih troškova povezanih sa kretanjem robe (od faze nabavke sirovina do faze isporuke krajnjem korisniku) i povećanja profita. Ovako definisane faze pokrivaju se terminom logistika. Logistika se definiše kao multidisciplinarna oblast koja obuhvata sve aktivnosti koje omogućavaju oblikovanje, planiranje, usmeravanje, projektovanje, upravljanje i kontrolu u svim procesima kretanja robe, energije i informacija kroz različite sisteme. Područje logistike može se raščlaniti na četiri funkcionalna podsistema: Podsistem logistike nabavke, koji obuhvata sve tokove sirovina, poluproizvoda, pomoćnih materijala i rezervnih delova od dobavljača do skladišta repromaterijala u proizvodnom preduzeću; Podsistem logistike proizvodnje, koji obuhvata sve materijalne tokove koji prolaze (obrađuju se, prerađuju ili troše) kroz procese proizvodnje; Podsistem logistike distribucije, koji obuhvata sve tokove finalnih proizvoda od skladišta finalnih proizvoda do krajnjih korisnika; Podsistem logistike snabdevanja i izvlačenja koji obuhvata sve tokove otpadnih materijala, povratne tokove proizvoda i prazne ambalaže. Ako se fizički lanac posmatra kao posledica realizacije niza logističkih osnovnih funkcija (transport, pretovar, skladištenje), onda se može utvrditi da se sa ovim fizičkim logističkim lancem podudara informacioni lanac, koji odražava pojedinosti fizičkog događanja tj. fizičkih aktivnosti. Pri tome, tokovi informacija se kreću na isti način kao i robni tokovi. Robni i informacioni tokovi logističkog lanca jednog preduzeća prikazani su na slici 2. Funkcija informativnih tokova je da realizuju upravljanje i kontrolu nad robnim tokovima. Po pravilu, kretanje robnih tokova se obavlja jednoznačno, dok kretanje informacionih tokova karakterišu mnogobrojne petlje. Informacioni tokovi mogu prolaziti i preko dopunskih područja koje robni tokovi uopšte ne dodiruju. U odnosu na funkciju upravljanja informacionim tokovima, postavlja se neposredan zahtev prema kome informacioni tokovi treba da se kreću ispred robnih tokova, i na taj način da omoguće blagovremeno i neometano odvijanje fizičkih procesa i realizaciju fizičkog logističkog lanca sa optimalnim troškovima. Informacioni tokovi mogu da se kreću i paralelno sa robnim tokom, pri čemu oni tada postaju nosioci podataka o samoj robi, pošiljaocu, primaocu ili vlasniku robe.

2. LOGISTIČKE AKTIVNOSTI

1. Izvršavanje narudžbina – određenje osnovnih pojmova, informacije u narudžbini, funkcije, zadaci, oblici obrade narudžbine, izvršavanje narudžbine i upravljanje zalihama
2. Upravljanje zalihama – pojam i uloga zaliha u logističkom sistemu, klasifikacija zaliha, utvrđivanje zaliha, planiranje zaliha, projektovanje optimalnih zaliha, praćenje i kontrola zaliha
3. Skladištenje – pojam, svrha, ciljevi, zadaci, skladišni procesi i uže organizacijske jedinice unutar skladišta, vrste skladišta, lokacija i unutarnje uređenje skladišta, smeštaj i raspored robe u skladištu, informacijsko-komunikacijski sistem skladištenja, troškovi skladištenja
4. Pakovanje – sistem pakovanja, funkcije pakovanja, zahtevi pakovanja i upravljanje ambalažom, vrste «pakovanja» i logističke jedinice pakovanja (paleta, kontejner)
5. Transport – pojam (transportni sistem, transportne grane, transportni proces), uloga u logistici, transportni lanac, spoljni promet (drumski, železnički, pomorski, vazdušni), unutrašnji promet (diskontinuirani, kontinuirani).

UVOD 1
1. LOGISTIČKI SISTEMI 3
2. LOGISTIČKE AKTIVNOSTI 5
3. UVOD U UPRAVLJANJE ZALIHAMA 5
3. 1. POJAM I SVRHA ZALIHA 7
4. UPRAVLJANJE ZALIHAMA NA NIVOU LOGISTIČKE MREŽE 9
5. TROŠKOVI UPRAVLJANJA ZALIHAMA PREDUZEĆA KLAS I PRAKTIČNE SMERNICE ZA NJIHOVO SMANJENJE 11
6. MODEL EKONOMIČNE KOLIČINE NARUDŽBINE 15
7. PLANIRANJE PROIZVODNJE I ZALIHA S OBZIROM NA NEPREDVIDIVOST POTRAŽNJE 19
8. EFEKT POSTOJEĆIH ZALIHA 20
9. POTREBA ZA STALNIM ZALIHAMA 23
ZAKLJUČAK 24
LITERATURA: 26