Izgradnja termoelektrane Stanari

Tokom rata rudnik je radio sa jednom trećinom kapaciteta i proizvodio je manje od 200.000 tona uglja godišnje. Ni poslije 1995. godine stvari nisu krenule nabolje. Depresija koja je pogodila rudnik Stanari odražavala se na cio region. S obzirom na dugove trećim stranama koji su se neprestano gomilali, rudnik je počeo da tone u stečaj. Prema platnom bilansu iz 2003. godine rudnik je imao 8,8 miliona KM gubitaka, koji su već slijedeće godine narasli na 10,9 miliona KM.

U suštini, ovo sumorno stanje rudnika u Stanarima odražavalo je dublju boljku koja je zahvatila rudnike uglja širom Bosne. Riječ je o sektoru koji se u cjelini "odlikovao visokim proizvodnim troškovima i prevelikom zaposlenošću, koja je znatno prevazilazila komercijalne norme", napisao je jedan analitičar. Proizvodnja uglja u Bosni drastično je opala tokom rata. Godine 1990. ukupna proizvodnja iznosila je 18 miliona tona. Godine 2004, proizvodnja nije prelazila 8,3 miliona tona. Svjetska banka je procijenila da bi bosanska industrija uglja, da bi postala konkurentna, trebalo da smanji broj zaposlenih sa 15.000 na tri hiljade rudara.

UVOD – Obnova rudnika Stanari 3
1 Razvoj projekta TE 4
1.1 Tehnološki koncept 9
2 Ekonomski uticaji i zaštita životne sredine 10
ZAKLJUČAK – uslovi i opravdanost izgradnje TE Stanari 12
LITERATURA 15