Intervju sa zlostavljanom decom

Maturski, Seminarski , Maturalni i diplomski radovi iz biologije, psihologije ,filozofije , ekologije, fizike, geografije, Istorije i hemije.


Specifičnost biopsihosocijalnog statusa deteta , koji je praćen izraženom vulnerabilonošću, zavisnošću i bespomoćnošću, sa sobom nosi rizik njegove viktimizacije različitim vidovima nasilja. Nasilje nad decom, istorijski poznata pojava koja je, moglo bi se reći, stara koliko i ljudska civilizacija, ostavlja višestruke, dugotrajne i krajnje ozbiljne posledice, kako na razvoj tako i na budući život deteta, a ne tako retko okončava se i smrtnim ishodom. Porodica, primarna društvena grupa koja bi detetu trebala da pruža neophodnu ljubav, sigurnost i osećaj da je u njoj najzaštićenije, ujedno može biti i izvor njegove najintenzivnije ugroženosti.

Kroz istoriju se beleže različite forme iskorištavanja i zlostavljanja dece, kako od blažih, fizičkih kazni, tako i do onih najekstremnijih koje imaju za posledicu smrt deteta. Što dalje zalazimo u istoriju, zapažamo sve niži nivo staranja o detetu, a sve veći broj dece je bilo ubijeno, telesno kažnjeno, napušteno ili seksualno zlostavljano .

Dosta dugo kazna je bila sastavni deo vaspitnog procesa. Primere surovog telesnog kažnjavanja srećemo i u različitim istorijskim razdobljima našeg društva. U longitudinalnoj studiji Vere Erlih nalazimo da je u tradicionalnoj srpskoj porodici bilo uobičajeno telesno kažnjavanje dece, i to prvenstveno ženske, koju su „do udaje tukli roditelji, a po udaji muž“. Muška deca su kažnjavana do 15. godine, nakon čega su preuzimali ulogu nasilnika i postajali nasilni prema majci . Društvena vidljivost ovakvog, krajnje nehumanog postupanja sa decom, uprkos njegovim dubokim istorijskim korenima, zapaža se tek u drugoj polovini 20. veka. Tada se javljaju i prvi pokušaji definisanja nasilja nad decom. Savremeni aspekt definisanja ove pojave polazi od potreba, interesa i osobenosti ličnosti deteta. Tako se danas nasilje nad decom posmatra kao kontinuum nehumanih odnosa, koja se kreću od zapostavljanja – nedovoljna briga za razvojne potrebe i ličnost deteta, preko zanemarivanja – odsustvo ili skučene mogućnosti zadovoljavanja razvojnih i osnovnih potreba i socijalne sigurnosti deteta, do zlostavljanja – ugrožavanje psihičkog i fizičkog integriteta ličnosti deteta i napad na njegovu samosvojnost i posebnost . U savremenoj literaturi srećemo sveobuhvatni pojam zloupotreba i zanemarivanje dece (child abuse and neglect) koji objedinjuje sve oblike nasilja nad decom...

Sadržaj :

UVOD 3
1.1 Pojam i definicija zlostavljanja deteta 5
1.2 Organizacija intervjua sa zlostavljanim detetom 5
1.3 Posledice zlostavljanja i zanemarivanja 8
1.3.1 Interpersonalni problemi 9
1.3.2 Teškoće u školovanju 9
1.3.3 Agresija 10
1.3.4 Rizična i suicidalna ponašanja 10
1.3.5 Psihijatrijski poremećaji 10
ZAKLJUČAK 12
LITERATURA 14