Evropski savjet - esej

"Mi moramo da stvorimo nešto kao Ujedinjenje države Evrope ... Prvi korak u formiranju evropske porodice mora biti partnerstvo izmedju Francuske i Njemačke. Samo na taj način bi Francuskoj ponovo uspjelo moralno predvođenje Evrope. Nema ponovnog oživljavanja Evrope bez duhovno velike Francuske i duhovno velike Njemačke ... "

Evropska unija je rezultat procesa saradnje i integracije koji je započeo 1951. godine između šest zapadnoevropskih zemalja, a nakon više od 50 godina istorije i sedam procesa proširenja članstva, Evropska unija danas broji 27 zemalja s gotovo 500 milijuna stanovnika i priprema se za dalja širenja. To je jedina istinska integracija s obzirom na stepen i način saradnje među državama članicama i mehanizama i nivoa odlučivanja u Uniji. Može se reći kako je EU «sui generis» integracija zbog specifičnih mehanizama i struktura.

Iako ideja o ujedinjenoj Evropi seže daleko u prošlost, tek pedesete godine XX vijeka bilježe prve korake ka današnjoj Evropskoj Uniji. Velika razaranja koja su se odigrala na tlu Evrope tokom Prvog i Drugog svjetskog rata, otvorila su prostor za razmišljanje o tome kako prevladati postojeće antagonizme među euvropskim državama i učiniti da se rat ne ponovi. Trebalo je naći zajednički naziv oko kojega bi mogle da se ujedine sve, ili većina država Evrope, među kojima i, u Drugom svjetskom ratu pobijeđena Njemačka i Italija. Pored ovih, "unutrašnjih razloga", snažan podsticaj ujedinjenju stigao je izvan Evrope, od strane Sjedinjenih Američkih Država. Uvidjevši da razrušena Evropa ne može biti dostojan ekonomski partner, niti saveznik u borbi protiv nadolazećeg komunizma iz SSSR, SAD su odlučile da finansijski pomognu posleratnu konsolidaciju Evrope. Marshallov plan finansijske pomoći Evropi (1947), nazvan po tadašnjem američkom državnom sekretaru, kao jedan od uslova za dodjelu sredstava podrazumijevao je udruživanje evropskih država i njihovu međusobnu koordinaciju.

UVOD 1
1 Evropski savjet 2
ZAKLJUČAK 4
LITERATURA 5