Drama i pozorište

Naziv drama upotrebljava se kako za oznaku velike grupe književnih dela odnosno književnog roda tako i za oznaku jedne dramske vrste unutar dramske književnosti. Upotreba tog naziva uvelike zavisi od shvatanja prirode književnih vrsta. Dramski se tekst sastoji od delova namenjenih publici i delova namenjenih samo redatelju odnosno glumcima. Na temelju jedinstva radnje - što uključuje i potrebu da se radnja kontinuirano razvija bez epizoda i digresija - dramska se kompozicija razvija od početnog odnosno uvodnog dela, takvog dela koji stvara uslove za razvitak radnje, preko središnjeg dela koji razvija radnju postupnim ali ipak ubrzanim rastom napetosti, do završnog dela u kojem radnja dobija nužan i logičan završetak.

Mnogi teoretičari zato smatraju da se idealno zamišljena drama sastoji od pet osnovnih delova, koji čine etape u razvoju radnje. To su: ekspozicija, zaplet, kulminacija, peripetija i rasplet. Jedna od najjednostavnijih i najsuštinskijih definicija pozorišta glasi da je pozorište preobražavanje, pretvaranje jednog ljudskog bića u neko drugo, ili, na Istoku, i u nešto drugo. Drama tu činjenicu ovaploćuje u svojoj dramskoj strukturi i daje joj konkretan, a često i vrlo potresan ljudski sadržaj.
Predmet ovog rada biće jedna od tema kojima se teorija o književnosti bavi u svojoj teoriji i praksi. Reč je o drami i pozorištu. Osnovni cilj rada jeste da prikaže i objasni odnos drame i pozorišta na konkretnom primeru, odnosno primeru Nušićeve Gospođe ministarke.

UVOD 3
1 Drama i pozorište 3
ZAKLJUČAK 5
LITERATURA 6