Posle Drugog svetskog rata, carinski propisi, a prvenstveno carinska tarifa Jugoslavije između dva svetska rata, nisu odgovarali interesima i potrebama ratom porušene i unistene Jugoslavije, mada su se u prvom posleratnom periodu primenjivala određena pravila Carinskog zakona prethodne Jugoslavije. U stvari, to je bio Carinski zakon Kraljevine Srbije od 23. januara 1899. godine, sa izmenama i dopunama iz 1904. godine. Sto se tice nomenklature za klasifikaciju robe u carinskim tarifama, u periodu pred Drugi svetski rat primenjivala se tzv. “Ženevska nomenklatura” i ona se kod nas koristila i jedno vreme i posle Drugog svetskog rata. Nacionalni komitet oslobođenja Jugoslavije, Odklukom o organizaciji državno – finansijske uprave od 30. decembra 1944. godine, formirao je u okviru Drzavnog poverenistva finansija Odeljenje carine sa 4 odseka kao unutrašnjim organizacionim jedinicama, carinarnicama kao prvostepenim carinskim organima i inspektoratima u sedistima pojedinih republika, pri čemu se privremeno obavljanje ovih poslova, sa ukupno 54 sluzbenika, vrsilo u Odeljenju carina jos od 15. novembra 1944. godine. Odnosi u novoj državi zahtevali su i nova zakonodavna akta sa propisima koji ce regulisati nadležnost i ovlašćenja carinske sluzbe. Dana 19. oktobra 1948. godine stupio je na snagu novi Carinski zakon koji je postavio pravni osnov za rad carinskih organa, dok je Carinska tarifa prethodne Jugoslavije i dalje ostala na snazi. Carinski zakon iz 1959. godine potpuno regulise osnovne institute carinskog sistema, a zbog nastalih promena u drustveno – političkom sistemu, kao i naglom porastu spoljnotrgovinske razmene nase zemlje 1973. godine donosi se novi Carinski zakon. Sledeci Carinski zakon donet je 1976. godine, a njegove izmene i dopune vršene su u vise navrata, a radi njegovog poboljsanja u smislu daljeg usavršavanja osnovnih instituta carinskog sistema i usklađivanja sa drugim zakonima, odnosno promenama koje su u međuvremenu nastale u nasem privrednom sistemu.
Posle raspada SFRJ, prvi novi Carinski zakon u Saveznoj Republici Jugoslaviji donet je 1992. godine, da bi takođe bio menjan i dopunjavan u vise navrata u skladu sa potrebama i razvojem ukupne situacije u zemlji. U periodu do 1966. godine, kada su izvrsene znacajne promene u carinskom, spoljnotrgovinskom i deviznom sistemu, naša zemlja je pristupila većem broju međunarodnih konvencija i sporazuma, cime su stvoreni uslovi za sire uključivanje naše privrede u međunarodnu podelu rada.
Sadržaj:
UVOD 3
1 CARINSKA POLITIKA 6
1.1 INSTRUMENTI VANCARINSKE ZAŠTITNE POLITIKE 8
2 CARINSKI ZAKON I CARINSKA TARIFA 8
3 CARINE 11
4 POJAM I OBELEŽJE CARINA 16
4.1 RAZVOJ CARINA 17
5 VRSTE CARINA 20
5.1 VRSTE CARINA PREMA NAČINU OBRAČUNA I NAPLATE 20
5.2 CARINE PREMA PRAVCU KRETANJA ROBE 21
5.3 CARINE PREMA NAČINU UVOĐENJA 22
5.4 CARINE PREMA POREKLU ROBE 22
5.5 CARINE PREMA OSNOVNOJ EKONOMSKOJ FUNKCIJI 23
6 CILJEVI I EFEKTI CARINA 23
7 USKLAĐIVANJE CARINSKOG SISTEMA REPUBLIKE SRBIJE SA ODREDBAMA EVROPSKE UNIJE 25
8 FINANSIJSKA ULOGA CARINA U REPUBLICI SRBIJI 29
9 ELEMENTI CARINA 30
10 CARINSKA VREDNOST 31
10.1 METODE UTVRĐIVANJA CARINSKE OSNOVICE 31
11 CARINSKA UTAJA - LAŽNA PRIJAVA CARINSKI RELEVANTNOG PODATKA O ROBI 33
12 CARINSKI SISTEM REPUBLIKE SRBIJE 39
13 KVANTITATIVNA OGRANIČENJA 41
14 ROBNI REŽIMI 42
14.1 SLOBODAN IZVOZ/UVOZ (L/B) 42
14.2 REŽIM DOZVOLA (D) 42
14.3 KVOTE 43
14.4 KONTIGENTI 44
15 NECARINSKE BARIJERE MEĐUNARODNOJ TRGOVINI 44
16 ZAKLJUČAK 47
17 LITERATURA 51
Pretraga
Spisak članova
Kalendar
Pomoć
