Solunski proces

Maturski, Seminarski , Maturalni i diplomski radovi iz ekonomije: menadzment, marketing, finansija, elektronskog poslovanja, internet tehnologija, biznis planovi, makroekonomija, mikroekonomija, preduzetnistvo, upravljanje ljudskim resursima, carine i porezi.


Solunski proces je bio sudski proces protiv pukovnika Dragutina Dimitrijevića Apisa, zamenika načelnika štaba Treće armije i vođe tajnog oficirskog udruženja „Ujedinjenje ili smrt“ (Crna ruka) za navodni pokušaj ubistva srpskog regenta Aleksandra Karađorđevića kod Ostrove 11. septembra 1916. godine. Na smrt su, pored Apisa, osuđeni i streljani major Ljubomir Vulović i dobrovoljac Rade Malobabić.
Za vreme boravka glavnine srpske vojske na Solunskom frontu, regent Aleksandar Karađorđević je izjavio svojim političarima da je pokušan atentat na njega za vreme dok se vozio u svojim kolima Solunom.
Odmah je sazvan sastanak političkih rukovodilaca, među kojima su bili prisutni Nikola Pašić, Svetozar Pribićević i Ljuba Jovanović. Za incident je direktno okrivljena grupa koju je predvodio pukovnik Dragutin Dimitrijević Apis. Zaključeno je da pukovnik Apis planira da izvede vojni puč, da zbaci Regenta i zaključi separatni mir sa Austro-Ugarskom, da je pri tom vodio tajne razgovore sa sustrijskim poslanikom Sajs Inkartom, da je od njega dobio uverenje da će Austro-Ugarska odmah zaključiti primirje sa Kraljevinom Srbijom, pod uslovom da se on obračuna sa regentom Aleksandrom.
Na sednici je odlučeno da se cela grupa, na čelu sa Dimitrijevićem uhapsi i izvede pred vojni sud zbog veleizdaje. Apis je tada bio pomoćnik načelnika Štaba Treće armije, a vojska ga je razoružala i uhapsila u Štabu Treće armije 28. decembra 1916. godine. Zajedno sa njim, uhapšeni su i pripadnici „Mlade Bosne“ Rade Malobabić i Muhamed Mehmedbašić. Kasnije su još desetorica pripadnika organizacije „Ujedinjenje ili smrt“ izvedena pred sud.
„Ukupno je pod istragu stavljena 124 oficira, a dvadesetorici njih je pretilo da će biti izvedeni pred Vojni sud.“ Solunski proces je održan pred Velikim Vojnom sudom u kasarni Treće armije u Solunu od 28. maja do 5. juna 1917. godine. Suđenje je vodio general Mirko Milisavljević, a javni tužilac je bio general Ljubomir Dabić. Na suđenje su kao svedoci dovođeni mnogobrojni vojnici, oficiri i podoficiri koji su potvrdili nalaze optužnice. Presuda Vojnog suda je doneta 5. juna 1917. godine. Njome su se na kaznu smrti streljanjem pored pukovnika Dragutina Dimitrijevića Apisa, vojnog barakera Radeta Malobabića i artiljeriskog majora Velimira Vulovića, osuđeni i: pukovnik Radoje Lazić, generalštabni pukovnik Milan Milovanović, pešadijski pukovnik Čedomir Popović, konjički potpukovnik Vladimir Tucović, konjički potpukovnik Velimir Vemić (učestvovao u ubistvu kralja Aleksandra i kraljice Drage Obrenović) i pešadijski pukovnik Bogdan Radenković (Vicekonzul). Na vremenske kazne osuđeni su: poručnik Damijan Popović i potporučnik Muhamed Mehmedbašić (učestvovao u atentatu na Franca Ferdinanda u Sarajevu 1914. godine)...

S A D R Ž A J

1 UVOD 2
2 Solunski proces 4
2.1 Početak i tok Solunskog proces 4
2.2 Dimitrijević Apis daje iskaz 11
2.3 Presuda suda u Solunu 14
2.4 Kontroverze 15
3 ZAKLJUČAK 16
4 LITERATURA 17