Religija-10

Maturski, Seminarski , Maturalni i diplomski radovi iz ekonomije: menadzment, marketing, finansija, elektronskog poslovanja, internet tehnologija, biznis planovi, makroekonomija, mikroekonomija, preduzetnistvo, upravljanje ljudskim resursima, carine i porezi.


Šta je religija

Savremena tumačenja religije

Definisanje pojma religije predstavlja veoma težak zadatak,jer je religija sama po sebi veoma složen fenomen. Nesumnjivo,religija predstavlja jedan od elemenata ljudske svesti i duhovne kulture
Pojam religija je nastao od latinskog glagola religio, religare, što znači «povezati». Ovu reč prvi put upotrebljava Laktanacije,hrišćanski filozof, u IV veku nove ere. Ovde se misli na povezivanje čoveka sa prirodom, drugim bićima i Bogom.
Pstoji tri osnovna pristupa pomoću kojih se može posmatrati religija kao fenomen . To su: subjektivni, objektivni, i subjektivno – objektivni pristup. Sa stanovišta objektivnog pristupa,religija se može ispitivati kao svaka druga pojava. Subjektivni pristup zahteva drugačiji pristup religiji nego ostalim stvarima. Po trećem stavu, smatra se da se ne može poreći ni subjektivno, ni objektivno kod religije, jer je ona sinteza subjektivnog i objektivnog.
U zavisnosti od društveno - političke situacije i ideologije, postoji više tumačenja religije. Brojni autori ističu određene aspekte religije kao najbitnije, pa zbog toga nije lako dati jedinstvenu, sveobuhvatnu definiciju religije
Jedno od tumačenja religije datira iz 1959. godine, po kome religija predstavlja «društvenu formu svesti u kojoj dolazi do izražaja čovekova zavisnost od tuđih mu i nepoznatih prirodnih i društvenih sila i fantastična forma preodolevanja tih sila putem obreda, molitava i sl. Religija je, u stvari, ropska forma moralne svesti» . Karl Marks smatra da religija nije ništa drugo do «uzdah zgažene tvari, opijum naroda». Njegovo mišljenje je da je čovek generičko biće i da ne sme da bude posrednika između dva čoveka koji su pripadnici jedne zajednice. U klasnom društvu, čovek gubi osećaj «zajedništva», te ne postoji mogućnost međusobne identifikacije između pripadnika različitih klasa. Po Marksu, to je način nastanka religije, i zato religija predstavlja oblik otuđenja.
Navedena tumačenja religije su u suprotnosti sa tumačenjem Lešeka Kolakovskog. Njegov sav je da su «zabranjene one definicije religije koje podrazumevaju da je religija samo sredstvo svetovnih, društvenih ili psiholoških potreba, jer su to iskustveni stavovi i ne smeju se prihvatiti kao deo definicije». Jedna od definicija religije Lešeka Kolakovskog jeste : «Religija nije skup iskaza, ona je oblast bogoštovanja u kojoj se razumevanje, saznanje, osećanje učešća u temeljnoj stvarnosti (bilo da se misli na ličnog boga ili ne) i moralna obaveza javljaju kao jedan jedini čin, čije naknadno deljenje u odvojene klase metafizičkih, moralnih i drugih tvrđenja može biti korisno, ali mora iskriviti smisao izvornog čina bogoštovanja»...