Obezbeđenje depozita građana - diplomski

Maturski, Seminarski , Maturalni i diplomski radovi iz ekonomije: menadzment, marketing, finansija, elektronskog poslovanja, internet tehnologija, biznis planovi, makroekonomija, mikroekonomija, preduzetnistvo, upravljanje ljudskim resursima, carine i porezi.


Lingvistika i etimologija ukazuju da je reč banka (italijanski banco, francuski banque, nemački i engleski bank) koriščena tokom više od 2000 godina postojanja u značenju «klupa» ili «pult za promenu novca», što samo potvrđuje da je menjački posao među prvim poslovima karakterističnim za banku. Istorija bankarstva usko je povezana sa istorijom novca. Geneza bankarstva proistekla je iz razvoja bankarskih poslova, pre svih depozitnog i kreditnog posla, koji određuju osnovnu instuticionalnu funkciju banke kao novčanog preduzeča. Kreditni, menjački i založni poslovi postojali su već u starom veku kod starih Sumera, Asiraca, u Vavilonu, na Kipru, kod Egipćana i starih Grka. Ove aktivnosti su bile vezane za religiozne hramove antičkog sveta, što je sa svoje strane doprinosilo razvoju trgovine i poljoprivrede. U periodu od VII –V veka p.n.e.u Vavilonu su se pojavile prve privatne kuće Igibi i Murašu, koje su se bavile poslovima skladištenja i čuvanja roba (žita, hrane, zlata i dragocenosti), kao i davanja u zajam robe drugim licima. Potvrde o deponovanim proizvodima služile su kao sredstvo obračuna i plaćanja, a pozajmice su vršene uz visoku (zelenašku) kamatu. Ove kuće su nazivane tezauri, pa otuda i potiče odomaćeni naziv za povlačenje, skladištenje i čuvanje robe i novca (tezaurisanje). U antičkoj Grčkoj došlo je do daljeg razvoja bankarskih poslova, u koje su bili uključeni sveštenici i građani. Karaketristično je bilo postojanje velikog broja gradova - državica koje su kovale svoj sopstveni novac. Otuda su se razvili poslovi menjača - sarafski poslovi, a ljudi koji su vršili zamenu novca – trapezari(od trapeza – sto za kojim je zamena vršena). Oni se istovremeno javljaju i kao zajmodavci. Kasnije su formirane velike menjačnice, koje su davale zaloge na založnice, primale novac na štednju i obavljale poslove prenosa novca. U starom Rimu je došlo do daljeg razvoja poslova koji predstavljaju preteču bankarskih, kao i do administrativnog regulisanja finansijskih institucija i prakse. Rimski bankari imali su naziv argentarius – lice koje se bavi primanjem depozita i uloga, davanjem zajmova i posredovanjem u novčanom prometu. Pri tom veći broj autora ukazuje na veliki ...

Sadržaj

Uvod 2

1. Depozitni poslovi 5

2. Bankarstvo zemalja u tranziciji 9

3. Tranzicija bankarskog sistema Srbije 12

3.1. Dijagnoza stanja i pristup tranziciji 14
3.2. Rezultati tranzicije i dalji koraci 17

4. Osiguranje depozita i revizija banke 22

5. Iskustva privreda u tranziciji u analizi depozita 24

6. Osnovne karakteristike ekonomskih kretanja depozita Republike Srbije u procesu tranzicije 25

6.1. Izbor varijabli i formulacija modela 27
6.2. Kretanje depozita u 2008. Godini 30

7. Fond za zaštitu depozita 32

7.1. Informacija o premiji za zaštitu depozita u periodu tranzicije 33
7.2. Karakteristike sistema zaštite depozita u Srbiji u periodu tranzicije 34

8. Kretanja depozita u periodu tranzicije 35

9. Može li se učiti na kineskom iskustvu sa reformama depozita? 38

10. Opšti uslovi poslovanja sa fizičkim licima 43

Zaključak 52

Literatura 55