Kraljevo namesnistvo od 1899 - 1893.

Nova tema  Odgovori 
Podelite temu sa drugarima: ZARADITE PRODAJOM SVOJIH RADOVA
 
Ocena teme:
  • 0 Glasova - 0 Prosečno
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Autor Poruka
Vesnica Nije na vezi
Posting Freak
*****

Poruka: 2,567
Pridružen: May 2010
Poruka: #1
Kraljevo namesnistvo od 1899 - 1893.
Maturski, seminarski i diplomski radovi iz istorije.

Namesništvo vlada u ime, a ne umesto kralja. Stoga, svaki ukaz počinje sa: mi, u ime kralja.... Ne može da postoji namesništvo a da nema onog čiji su namesnici.
Namesnici upravljaju u ime Kralja, a ne umesto Kralja.
Privilegije koje poseduje Kraljeva ličnost ne mogu se preneti na Namesnike, kao ni prerogativi Krune. Posebne privilegije Namesnika ni na koji način ne narušavaju niti zamenjuju privilegije Kralja.

Shodno tome, postojanje Namesništva ne znači upražnjenost prestola.
Dinastija Obrenović je bila na vlasti u Srbiji od 1815 do 1903. godine, kada na presto dolazi dinastija Karađorđević.

Za tako dug period vladavine Obrenovića, čak dva puta je umesto kraljeva upravljalo namesništvo na čelu sa ključnim ljudima srpske istorije.

Prvi put, namesništvo u Srbiji, za vreme Obrenovića je postojalo, u periodu od 1872 do 1869. godine. Naime, lični režim kneza Mihaila, koji bi se mogao nazvati i prosvećenim apsolutizmom (jer je knez ulagao napore u modernizaciju i reforme u Srbiji) stvorio je otpor kod određenih liberalnih krugova u Srbiji, koji će preuzeti ekstremne korake u uklanjanju kneza sa vlasti. Pod okolnostima koje do danas nisu razjašnjene, knez Mihailo ubijen je 29. maja, 1868. godine u Košutnjaku. Budući da knez Mihailo nije ostavio zakonitih potomaka za naslednika je izabran unuk Miloševog brata Jevrema, Milan Obrenović. Vlast je u ime maloletnog kneza Milana preuzelo Namesništvo. Namesništvo je bilo tročlano i činili su ga:
- Milivoje Blaznavac,
- Jovan Ristić i
- Jovan Gavrilović.

Namesništvo će vladati do 1872. godine, a 1869. godine biće donet Namesnički ustav, koji će omogućiti prvi prodor parlamentarizma u Srbiju. Knez Milan preuzima presto 1872. godine.

Drugi put, namesništo je određeno od strane kralja Milana Obrenovića. Tačnije, nakon abdikacije kralja Milana, 22. februara 1889. godine, kralj Milan je silazeći sa prestola, po Ustavu koji je usvojen za vreme njene vladavine, odredio tri namesnika koji su imali vladati do punoletstva kralja Aleksandra. Namesništvo je trajalo od 1889 do 1893. godine.
Kralj Aleksandar je kao i njegov otac kralj Milan, 1893. godine državnim udarom preuzeo vlast i sebe proglasio punoletnim.
Predmet ovog rada, biće samo namesništvo kralja Aleksandra Obrenovića odnosno kraljevo namesništvo u periodu od 1889 do 1893. godine.

Abdikacija kralja Milana 1889. godine

Politički ekstremizam kao uobličena pojava javlja se tek 1880 – tih godina. Stranke kao politčka organizacija, sa unutrašnjim ustrojstvom, organima, odborima, programom i finansijama, javljaju se u Srbiji tek 1881. godine. Tada se obrazuju tri stranke: radikali, liberali i naprednjaci. Stvaranjem stranaka javljaju se i uslovi za politički ekstremizam.
Političkom ekstremizmu kumovao je i srpski kralj Milan Obrenović koji je nastojao da drži na vlasti ljude koji su mu bili lično bliski nezavisno od toga da li su uživali podršku većine u skupštini. Tako je u periodu od 1880 do 1887. godine, kralj Milan Obrenović držao na vlasti pet vlada od kojih su četiri bili čisto naprednjačke, a jedna sastavljena od kralju odanih ljudi.

Do prve velike napetosti, između stranke sa najvećom popularnošću – radikala i vlade koja se sastojala od kraljevih prijatelja, došlo je 1883. godine. Ova vlada morala je odmah da se suoči sa Timočkom bunom koja je izbila u oktobru/novembru od strane radikala. Timočka buna je ugušena ali je ona u potpunosti uništila parlamentarni i stranački život u Srbiji. Radikalima je nakon Timočke bune, stranačka štampa bila zabranjena a njihov lidera Nikola Pašić je bio pobegao u inostranstvo. Međutim, četiri godine kasnije odnosno 1887. godine, radikali su ponovo došli na vlast, što je u priličnoj meri otežalo ponovo politički život u Srbiji.
S druge strane, situaciju je dodatno komplikovala kriza u vladarskom domu. Nastojanje kralja Milana da se razvede od kraljice Natalije potresalo je iz korena političku scenu Srbije. Ustavno pitanje i sva druga važna politička pitanja stajala su u senci sukoba u vladarskoj porodici. Zloupotrebe državnog aparata postale su uobičajena pojava. Kralja Milana narod prosto nije voleo. Kralj Milan se uglavnom oslanjao na austrofilsku politiku koja je u zemli izazavla opšte nezadovoljstvo pogoto posle okupacije Bosne i Hercegovine.

Dugogodišnja borba između kralja Milana i Nikole Pašića okončala se u korist Nikole Pašića. Činjenica da obojica nisu mogli biti u Srbiji zajedno ukazuje na prirodu vlasti pobednika. Dakle, na unutrašnjem planu, kralj je bio primoran na nagodbe sa najjačom strankom u zemlji, radikalima, što će dovesti do usvajanja modernog Ustava 1888. godine, koji će u Srbiju uvesti demokratski parlamentarizam, široke političke slobode i druga načela demokratskog i građanskog društva. Nespremnost kralja Milana i njegovog naslednika kralja Aleksandra da prihvate ograničavanje lične vlasti, dovešće do ozbiljnih previranja u Srbiji.
Na dan proglašenja Kraljevine Srbije 22. februara 1889. godine u Sabornoj Crkvi, kralja Milan se pojavio zajedno sa svojim trinaestogodišnjim sinom Aleksandrom u svečanoj vojnoj uniformi i objavio proglas da se povlači sa trona i ustupa ga svome sinu, ali da se do njegovog punoletstva državom stara namesništvo. Kralj Milan je abdicirao.
Prema Ustavu, kralj Milan je odredio namesništvo sinu Aleksandru koga su sačinjavali:
- Jovan Ristić
- general Kosta S. Protić i
- general Jovan Beli – Mraković.

Vlada je na osnovu Milanovog pristanka da ispuni ovaj zahtev, 14. marta 1892. donela zakon po kome se kralju Milanu zabranjuje boravak u Srbiji i ponovo dobijanje srpskog državljanstva bez privole Narodne Skupštine. Samo u slučaju bolesti kralja Aleksandra, Milan je imao pravo da dođe i da ostane u Srbiju za vreme trajanja bolesti.
Posle abdikacije kralja Milana, zemljom je upravljalo Namesništvo, koje je bilo jedina institucija u državi nad kojom radikali nisu imali kontrolu.



PORUČITE RAD NA OVOM LINKU >>> SEMINARSKI
maturski radovi seminarski radovi maturski seminarski maturski rad diplomski seminarski rad diplomski rad lektire maturalna radnja maturalni radovi skripte maturski radovi diplomski radovi izrada radova vesti studenti magistarski maturanti tutorijali referati lektire download citaonica master masteri master rad master radovi radovi seminarske seminarski seminarski rad seminarski radovi kvalitet kvalitetni fakultet fakulteti skola skole skolovanje titula univerzitet magistarski radovi

LAJKUJTE, POZOVITE 5 PRIJATELJA I OSTVARITE POPUST
18-05-2010 12:42 AM
Poseti veb stranicu korisnika Pronađi sve korisnikove poruke Citiraj ovu poruku u odgovoru
Nova tema  Odgovori 


Verovatno povezane teme...
Tema: Autor Odgovora: Pregleda: zadnja poruka
  Ustav od 1931. godine Dzemala 0 1,660 13-08-2011 01:49 PM
zadnja poruka: Dzemala
  Politička transformacija Rusije od Staljina Dzemala 0 1,197 13-08-2011 10:37 AM
zadnja poruka: Dzemala
  Helenizam - sjaj jači od mača Dzemala 0 1,123 12-08-2011 09:25 PM
zadnja poruka: Dzemala
  Vlada kralja Aleksandra Obrenovića 1893 - 1903. Vesnica 0 2,181 18-05-2010 12:44 AM
zadnja poruka: Vesnica
  Velika istocna kriza od 1875 - 1878. Vesnica 0 4,050 18-05-2010 12:40 AM
zadnja poruka: Vesnica

Skoči na forum: