Balkanski ratovi

Nova tema  Odgovori 
Podelite temu sa drugarima: ZARADITE PRODAJOM SVOJIH RADOVA
 
Ocena teme:
  • 0 Glasova - 0 Prosečno
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Autor Poruka
Vesnica Nije na vezi
Posting Freak
*****

Poruka: 2,567
Pridružen: May 2010
Poruka: #1
Balkanski ratovi
Maturski, seminarski i diplomski radovi iz istorije.

Prvi balkanski rat, koji je trajao od 8. oktobra 1912. do 30. maja 1913. godine su vodile balkanske zemlje: Srbija, Crna Gora, Grčka i Bugarska (članice Balkanskog saveza) protiv Osmanlijskog carstva. Kombinovane armije balkanskih država uspele su da savladaju brojčano slabije i strateški loše organizovane armije Osmanlijskog carstva što im je omogućilo da postignu brzu pobedu. Rat je okončan mirom po kome je Osmanlijsko carstvo bilo prinuđeno da se odrekne skoro svih svojih preostalih teritorija na Evropskom kontinentu (Balkanskom poluostrvu) koje su kasnije podeljene među saveznicima i na kojima je kasnije stvorena nova nezavisna albanska država. Uprkos njihovoj apsolutnoj pobedi u Prvom balkanskom ratu, članice Balkanskog saveza su bile nezadovoljne postignutim mirovnim ugovorom jer je mirovni ugovor, koji su skrojile velike sile, bio protivan ranijim dogovorima i planovima koje su članice saveza međusobno zaključile i dogovorile. Otklanjanjem pretnje koju je predstavljalo Osmanlijsko carstvo i nezadovoljstvo mirovnim ugovorom podigle su se tenzije među doskorašnjim saveznicama što će uskoro rezultirati Drugim balkanskim ratom.

Preduslovi za rat

Tenzije među balkanskim državama (uglavnom između Srbije i Bugarske) zbog pretenzija prema teritorijama Osmanlijskog carstva kao što je bila Rumelija (Istočna Rumelija), Trakija i Makedonija su se splasle intervencijom velikih sila sredinom 19-og veka. Cilj intervencije bio je da se osigura veća zaštita hrišćana u osmanskim provincijama sa većinskim hrišćanskim stanovništvom koje je što se kriza carstva sve više produbljivala bilo izloženo sve većim pritiscima i progonima. Do 1867. godine, Grčka, Srbija i Crna Gora su osigurale svoju nezavisnost, koja je i potvrđena na Berlinskom kongresu deceniju kasnije.
Krajem 19-og i početkom 20-og veka Osmanlijsko carstvo se nalazilo u velikoj krizi i stalno su ga potresali kako unutrašnji tako i spoljašnji udari tako da njegova diplomatija i armija nisu bile u situaciji da brane interese i integritet carstva. Italijanska pobeda u Tursko-italijanskom ratu je imala veliki uticaj na Balkanske države da se pripreme za rat protiv Osmanlijskog carstva tako da su Balkanske države pod pokroviteljstvom Rusije, u proleće 1912. godine počele sa pregovorima a početkom jeseni 1912. godine i stvorile Balkanski savez. Članice Balkanskog saveza su napale Osmanlijsko carstvo, malo pre završetka Tursko-italijanskog rata.
I pre početka rata neke od članica Balkanskog Saveza (posebno Srbija i Bugarska) su imale planove za širenje svojih granica. Krajem 19-og i početkom 20-og veka pojavljivale su se u određenim srpskim krugovima želje za teritorijalnim širenjem, a jedan od potencijalnih pravaca je bio zapad ili Bosna i Hercegovina. Međutim i u Beču su već dugo postojali planovi koji su se ticali Bosne i Hercegovine i njenog pripajanja monarhiji što je i učinjeno Austro-Ugarskom okupacijom (1878) pa onda i aneksijom Bosne i Hercegovine (u oktobru 1908). Austro-Ugarskom aneksijom Bosne i Hercegovine Srbiji je uskraćena prilika da se širi prema zapadu, zato se Kosmet i jug Srbije nametao kao logični i jedini pravac prema kome je Srbija mogla da širi svoje granice. Bugarska, koja je u aprilu 1909. osigurala potvrdu o svojoj nezavisnosti i od Osmanlijskog carstva, uživala je ujedno i prijateljstvo i podršku Rusije, takođe je imala pretenzije na Trakiju i Makedoniju kao moguće pravce za širenje svojih granica.

Početak rata

Reagujući na stvaranje Saveza, velike sile, naročito Francuska i Austro-Ugarska, su pokušale da odgovore članice saveza da idu u rat ali im to nije uspelo. Krajem septembra i članice Balkanskog saveza i Osmanlijsko carstvo su mobilisali svoje armije i spremili se za rat. Crna Gora je bila prva članica saveza koja je 8. oktobra, objavila rat Osmanlijskom carstvu. Ostale tri članice su, 13. oktobra poslale ultimatum Porti koji je ona nije mogla da prihvati tako da su se 17. i 18. oktobra u rat uključile i ostale članice.

Teritorijalne aspiracije Balkanskih država

Plan rata


Saveznici nisu razradili zajednički plan nastupanja niti su načinili bilo kakav pokušaj koordinacije među sobom. Tako da je svaka država za sebe vodila rat, mada su se bitke vodile na četiri različita fronta. Bugari su se suočili sa većinom Osmanlijskih snaga, koje su štitile puteve do Carigrada, u Trakiji, sa sekundarnim operacijama prema Makedoniji; Srbi i Crnogorci su operisali na prema Kosovu i Metohiji, Sandžaku, Severnoj Makedoniji i Albaniji; Grci su operisali u Južnoj Makedoniji, u pravcu Soluna kao i prema Epiru i Joniji (Janjinama).

Carevina Bugarska

Bugarska, često nazivana „Pruska Balkana“, je bila vojnički najjača od sve četiri države saveznice, sa velikom, dobro obučenom i dobro opremljenom armijom. U periodu mira armija je brojila 60.000 vojnika, u toku rata taj broj je povećan na 370.000 vojnika, a do kraja rata mobilisano je skoro 600.000 vojnika, što je bio ogroman broj vojnika za jednu državu koja je tada imala 4.300.000 stanovnika. Bugarske snage brojile su; 9 pešadijskih divizija, 1 konjičku diviziju i 1.116 artiljerijskih cevi. Zvanično vrhovni komandant bugarskih snaga je bio car Ferdinand, mada je zapravo komanda bila u rukama njegovog zamenika, generala Mihajla Savova. Bugari su takođe posedovali malu mornaricu od šest torpednih čamaca, koji su uglavnom patrolirali bugarskom obalom Crnog mora.
Glavni bugarski ciljevi su bili osvajanje Trakije i Makedonije. Međutim, Makedonija je trebala biti podeljena između Bugarske, Srbije i Grčke, ali Bugari su se i dalje nadali da će njima pripasti najveći deo Makedonije zajedno sa važnim lučkim gradom Solunom. Bugari su razvili većinu snaga u Trakiji, formirajući tri armije; Prva armija, pod komandom generala Vasila Kutinčeva, imala je u svom sastavu 3 pešadijske divizije i bila je razvijena južno od Jambola, sa zadatkom da operiše niz reku Tundžu. Druga armija, pod komandom generala Nikole Ivanova, imala je u svom sastavu 2 pešadijske divizije i 1 pešadijsku brigadu, bila je razvijena zapadno od Prve armije sa zadatkom da zauzme jaku grad-tvrđavu Jedrene (Adrijanopolj). Treća armija, pod komandom generala Radka Dimitrieva, bila je razvijena istočno i iza Prve armije, i bila je ojačana konjičkom divizijom koja je bila skrivena od Osmanlijske komande. Treća armija je u svom sastavu imala 3 pešadijske divizije i imala je zadatak da pređe preko planine Stranje i zauzme tvrđavu (Lozengrad) Kirk Kilisse. Druga i 7-ma divizija dobile su zasebne uloge, i operisale su u Zapadnoj Trakiji i istočnoj Makedoniji.



PORUČITE RAD NA OVOM LINKU >>> SEMINARSKI
maturski radovi seminarski radovi maturski seminarski maturski rad diplomski seminarski rad diplomski rad lektire maturalna radnja maturalni radovi skripte maturski radovi diplomski radovi izrada radova vesti studenti magistarski maturanti tutorijali referati lektire download citaonica master masteri master rad master radovi radovi seminarske seminarski seminarski rad seminarski radovi kvalitet kvalitetni fakultet fakulteti skola skole skolovanje titula univerzitet magistarski radovi

LAJKUJTE, POZOVITE 5 PRIJATELJA I OSTVARITE POPUST
18-05-2010 10:28 PM
Poseti veb stranicu korisnika Pronađi sve korisnikove poruke Citiraj ovu poruku u odgovoru
Nova tema  Odgovori 


Verovatno povezane teme...
Tema: Autor Odgovora: Pregleda: zadnja poruka
  Drugi Balkanski rat 2 derrick 0 974 08-09-2013 04:07 PM
zadnja poruka: derrick
  Krstaški ratovi Maja 0 1,922 29-08-2012 10:23 AM
zadnja poruka: Maja
  Balkanski ratovi VS1 0 2,032 17-02-2012 06:11 PM
zadnja poruka: VS1
  Julije Cezar galski ratovi, građanski ratovi Maja 0 1,953 14-02-2012 12:48 PM
zadnja poruka: Maja
  Drugi balkanski rat Dzemala 0 1,977 12-08-2011 04:41 PM
zadnja poruka: Dzemala

Skoči na forum: